Poprzednia

ⓘ Józef Gołębiewski




Józef Gołębiewski
                                     

ⓘ Józef Gołębiewski

Józef Gołębiewski – żołnierz Armii Cesarstwa Niemieckiego, Błękitnej Armii, oficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

                                     

1. Życiorys

Urodził się w rodzinie Piotra i Heleny z Hoffmannów. Absolwent szkoły powszechnej. W 1915 powołany do armii niemieckiej i w jej szeregach walczył na froncie zachodnim I wojny światowej. Wiosną 1916 dostał się do niewoli francuskiej. Jesienią 1918 wstąpił do organizującej się we Francji Armii Polskiej gen. Józefa Hallera. W 1919 awansowany na stopień podchorążego. Po powrocie do Polski Błękitnej Armii, został instruktorem w szkołach w Modlinie i Rembertowie. Od 16 września 1920 był adiutantem II batalionu 65 pułku piechoty i walczył na froncie polsko-bolszewickim. 18 września został ranny pod Kobryniem. 15 października n a czele niedużego patrolu utorował odwrót swojej jednostce pod wsią Werkały. Za czyn ten odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari i mianowany na stopień podporucznika W 1921 został zdemobilizowany i podjął pracę w administracji państwowej. Po II wojnie światowej pracował w poznańskim banku. Zmarł w Poznaniu i tam, na górczyńskim cmentarzu, został pochowany. Był żonaty, miał córkę Krystynę ur. 1923.