Poprzednia

ⓘ Waldemar Jan Dziak




Waldemar Jan Dziak
                                     

ⓘ Waldemar Jan Dziak

Waldemar Jan Dziak, pseudonimy Waldemar Ogiński, Waldemar Jan Ogiński – polski naukowiec, politolog i pisarz, profesor nauk humanistycznych. Od 1991 związany z Instytutem Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk. Wykładowca kilku polskich uczelni wyższych.

Był specjalistą w zakresie stosunków międzynarodowych. Tematem jego badań była problematyka krajów bałkańskich oraz krajów Dalekiego Wschodu, ze szczególnym uwzględnieniem: Albanii, Bośni i Hercegowiny, Korei Północnej i Chin.

                                     

1. Życiorys

Absolwent XXX Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Śniadeckiego w Warszawie. W 1976 roku ukończył studia na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. W 1982 roku tamże obronił rozprawę doktorską, za którą otrzymał nagrodę rektora II stopnia. W latach 1976–1990 pracownik naukowy Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1991 adiunkt w Instytucie Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk ISP PAN, w 2001 uzyskał habilitację, a w 2010 roku otrzymał tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych. Od 2001 był członkiem Rady Naukowej ISP PAN. Od 2007 był kierownikiem Zakładu Azji i Pacyfiku oraz Centrum Badań Azji Wschodniej w ISP PAN. Od 2017 kierownik Zakładu Bezpieczeństwa Globalnego i Studiów Strategicznych PAN. W latach 2006–2010 był rektorem Wyższej Szkoły Komunikowania i Mediów Społecznych im. Jerzego Giedroycia w Warszawie.

Od lat 90. XX wieku współpracował zawodowo z polskimi mediami. Początkowo, pod pseudonimem Waldemar Ogiński, był komentatorem w Tok FM. W latach 1999–2001, od poniedziałku do piątku, w godzinach 7.00–10.00, prowadził audycje radiowe z cyklu Rozmowy niekontrolowane. Popularność radiowa pozwoliła mu zaistnieć w telewizji. Na antenie TV Puls przez krótki czas był gospodarzem programu publicystycznego Humory Waldemara Ogińskiego. Z kolei pod pseudonimem Waldemar Jan Ogiński prowadził program publicystyczny Salon polityczny w Superstacji. We wrześniu 2016, po pięciu miesiącach współprowadzenia programu TVP W tyle wizji, zrezygnował z udziału w nim. Regularnie był gościem różnych programów telewizyjnych i radiowych jako ekspert od spraw międzynarodowych.

Był autorem książek przede wszystkim o tematyce dotyczącej Chin i Korei Północnej. W 2004 biografia polityczna Kim Dzong Ila jego autorstwa spotkała się z reakcją ze strony władz Korei Północnej: zabroniono mu dożywotnio wjazdu na terytorium tego kraju.

W latach 2013–2015 był doradcą ds. promocji i mediów w zarządzie SK Banku. W latach 1994–2009, równolegle z działalnością naukową, prowadził działalność biznesową: był prezesem lub wiceprezesem spółek zajmujących się ekologicznym wykorzystaniem odpadów, utylizacją i recyklingiem.

W 2015 za zasługi w działalności na rzecz rozwoju nauki został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.

                                     

2. Publikacje

Autor lub współautor następujących prac:

  • 1990 Stalin. Stalinizm. Stalinowcy
  • 2009 Pająk z Góry Katsuragi
  • 1996 Chiny – wschodzące supermocarstwo
  • 2012 Porywacze Yodogo
  • 2011 Republika Korei. Zarys ewolucji systemu politycznego
  • 1988 Eurokomunizm: Teoria i praktyka
  • 1992 W kraju Orwella. O funkcjonowaniu północnokoreańskiego modelu państwa totalitarnego
  • 2015 Tybet. Szkice z dziejów chińsko-tybetańskich
  • 2016 Historia polityczna Chin 1839–2014. Konspekt analityczny
  • 2016 Korea Północna. Wewnętrzne wektory trwania z Krzysztofem Sajewskim
  • 2015 Historia polityczna Chin 1839–2014. Kronika najważniejszych wydarzeń
  • 1989 Albania między Belgradem, Moskwą a Pekinem 1948–1978
  • 2004 Kim Jong II
  • 2013 Kim Dzong Un. Kronika życia i walki
  • 2001 Kim Ir Sen. Dzieło i polityczne wizje
  • 2009 Korea Północna u źródeł rodzinnej sukcesji władzy
  • 2014 Chińska Armia Ludowo-Wyzwoleńcza
  • 2007 Mao. Zwycięstwa. Nadzieje. Klęski
  • 1982 Walka o koncepcję linii politycznej Komunistycznej Partii Chin w latach 1956–1960
  • 2010 Pjongjang. Rok 1956.
  • 2003 Korea. Pokój czy wojna
  • 2006 Korea & Chiny, tom 1 i 2
                                     
  • Artur Dziak polski lekarz Dorota Dziak polska lekkoatletka Feliks Jan Dziak polski wojskowy Maria Dziak polska harcerka Waldemar Jan Dziak polski
  • przekład współautor Elfriede Jelinek, Zajazd Raststätte 2001. Waldemar Jan Dziak Krzysztof Sajewski, Korea Północna. Wewnętrzne wektory trwania, ISP
  • wierności wobec cesarza znany był też w dawnej tradycji konfucjańskiej. Waldemar Jan Dziak Krzysztof Sajewski, Korea Północna. Wewnętrzne wektory trwania, ISP
  • polityki ChRL wobec Półwyspu Koreańskiego w latach 1988 2004 promotor: Waldemar Jan Dziak Do 2009 prowadził działalność naukową, jako adiunkt w Zakładzie
  • Zbigniew Cieślak matura w 1973 r. sędzia Trybunału Konstytucyjnego. Waldemar Jan Dziak politolog. Zbigniew Gaciong matura w 1974 r. profesor, doktor
  • Publisher, New York 1993, ISBN 0 - 06 - 270056 - 1 Waldemar Jan Dziak Kim Ir Sen., Warszawa 2001. Waldemar Jan Dziak Korea, pokój czy wojna., Warszawa 2003. MaxM
  • norweski żołnierz, dowódca operacji Gunnerside ur. 1919 2019: Waldemar Jan Dziak polski naukowiec, politolog, pisarz ur. 1952 Taras Kutowy, ukraiński
  • Zakopanego Tałgat Musabajew, kazachski pilot wojskowy, kosmonauta 1952: Waldemar Jan Dziak polski politolog, pisarz zm. 2019 Giuliano Ferrara, włoski publicysta
  • 41. Mistrzostwa Polski x x 1971, Rzeszów Andrzej Głaz, Jerzy Lipski, Jan Żurawski, Jerzy Chełmecki, Janusz Tracewski: Historia polskich zapasów 1922 2012
  • to m.in.: Janina Paradowska, Eliza Michalik, Wojciech Mazowiecki i Waldemar Jan Dziak czy nieco później Piotr Gembarowski oraz Mariusz Max Kolonko. W maju
  • Carlo Alberto Dalla Chiesa, włoski generał karabinierów zm. 1982 Feliks Jan Dziak polski sierżant podchorąży, uczestnik powstania warszawskiego zm. 1944
  • Frank Sivero, amerykański aktor pochodzenia włoskiego 7 stycznia Waldemar Jan Dziak polski politolog, pisarz zm. 2019 Giuliano Ferrara, włoski publicysta