Poprzednia

ⓘ Stadnina koni w Braniewie




Stadnina koni w Braniewie
                                     

ⓘ Stadnina koni w Braniewie

Stadnina koni w Braniewie – zachowany zabytkowy kompleks budynków w Braniewie, w których w latach 1890–1945 oraz 1955–1997 funkcjonowała stadnina koni. Obiekty stadniny zostały wzniesione w latach 1889–1891. 14 czerwca 2007 roku kompleks zabudowy dawnej stadniny koni w Braniewie został wpisany do rejestru zabytków pod pozycją A-4467.

                                     

1. Historia stadniny koni w Braniewie

Kompleks obiektów stadniny koni w Braniewie został wybudowany w latach 1889–1891 na peryferiach miasta przy ulicy Rodelshöfer Straße Rudłowska, dziś ul. Moniuszki. Wraz ze stajniami założono zespół parkowy, a także wybudowano osiedle budynków mieszkalnych dla pracowników stadniny. Sama stadnina Landgestüt rozpoczęła działalność w 1890 roku. Hodowano tu głównie konie rasy trakeńskiej i sztumskiej. Łącznie kierowało stadniną trzynastu zarządców, którzy odnosili duże sukcesy w hodowli ogierów. Z braniewskiej stadniny znane są między innymi takie ogiery jak: Tempelhüter, Cancara czy Pythagoras. Z początkiem roku 1945, ostatni zarządca stada Hermann-Wilhelm von Warburg wyprowadził konie ze stajni przed naciągającym frontem Armii Czerwonej i w ciężkich zimowych warunkach przeprowadził je przez zamarznięty Zalew Wiślany do Meklenburgii, a następnie do Dolnej Saksonii. Sam podążając konno, do celu doprowadził 8 ogierów, które dołączyły do stada koni sprowadzonych z Traken niem. Trakehnen.

Po II wojnie światowej, w 1955 roku, umieszczono w kompleksie budynków Państwowe Stado Ogierów, które istniało do 1997 roku. Stadnina w Braniewie specjalizowała się w hodowli koni zimnokrwistych. Przy stadninie działał klub jeździecki. Współcześnie właścicielem kompleksu stadniny oprócz osiedla mieszkalnego jest miasto Braniewo.

                                     

2. Architektura budynków

Kompleks obiektów stadniny nie ma wyraźnych cech stylowych, jednak zespół zabudowy wyróżnia się ciekawą kompozycją przestrzenną, architektoniczną i krajobrazową. Budynki zostały wzniesione w typowym dla pruskiej architektury końca XIX wieku stylu funkcjonalizmu, posługującego się ceglanym detalem i płaszczyzną ścian z ciemnoczerwonej cegły licowej. Obiekty przetrwały obie wojny bez większych uszkodzeń. Do czasów obecnych zachowało się także niemalże kompletne wyposażenie i wystrój stajni, krytej ujeżdżalni, a częściowo także w budynku dyrektora, w którym współcześnie znajdują się biura Miejskiego Ośrodka Sportu MOS oraz mieszkania.

14 czerwca 2007 roku wojewódzki konserwator zabytków w rejestrze zabytków pod numerem A-4467 umieścił następujące obiekty kompleksu stadniny koni:

  • ogrodzenie z 2 bramami
  • park z placami treningowymi koni
  • kuźnia, obecnie warsztat
  • stajnia II
  • stajnia główna
  • wozownia
  • stajnia kwarantanny z lecznicą, obecnie warsztat i magazyn
  • ujeżdżalnia
  • budynek wagi
  • hydrofornia
  • willa dyrektora, obecnie biura MOS
                                     

3. Rewitalizacja kompleksu

Na lata 2019–2020 zaplanowana jest rewitalizacja parku miejskiego znajdującego się na terenie kompleksu stadniny koni, zgodnie z wytycznymi konserwatorskimi, w tym m.in.:

  • wykonanie ogrodzenia i oświetlenia parku.
  • przebudowa nawierzchni i uporządkowanie sieci alejek spacerowych,
  • utworzenie parkingu dla rowerów, ścieżki zdrowia i ścieżki krajobrazowej,
  • wykonanie elementów małej architektury ogrodowej, ławek, koszy, miejsca na ognisko,

Użytkownicy również szukali:

...
...
...