Poprzednia

ⓘ Marek Zieliński (dyplomata)




                                     

ⓘ Marek Zieliński (dyplomata)

Pochodzi z rodziny nauczycielskiej. Ukończył polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim, broniąc w 1972 magisterium w zakresie teatrologii pod kierunkiem Tadeusza Sieverta. Studiował podyplomowo w pracowni reportażu Krzysztofa Kąkolewskiego Instytutu Dziennikarstwa UW 1972–1974. Doktorant w Instytucie Badań Literackich PAN 1976–1978. W latach 1984–1985 był słuchaczem Wydziału Historii i Politologii Uniwersytetu w Bonn jako stypendysta fundacji KAAD Katholischer Akademischer Ausländerdienst. Absolwent Podyplomowego Studium Służby Zagranicznej Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie 2002.

Rozpoczynał życie zawodowe jako teatrolog i filmolog. Pracował w krakowskim dwutygodniku "Student” 1973–1974, jako redaktor dwutygodnika "Nowe Książki” 1974–1976, działu poezji tygodnika warszawskiej "Kultury” 1978–1979, skąd w listopadzie 1979 wyrzucono go z zakazem pracy w mediach państwowych. 13 grudnia 1981 internowany. Do 30 października 1982 przebywał w Areszcie na Białołęce i w Strzebielinku. Od 1981 do 1992 redaktor działu literackiego "Więzi”, pozostając członkiem zespołu także w późniejszym okresie. W latach 1989–1990 w "Tygodniku Centrum”, kierował działem kulturalnym "Tygodnika Solidarność”. Po 1989 podjął współpracę dziennikarską z Komisją Fabryczną NSZZ "Solidarność” w Ursusie.

W latach 1978–1981 współpracował z drugoobiegowym, związanym ze środowiskiem KUL periodykiem "Spotkania”. W latach 1986–1992 nieformalny korespondent krajowy Instytutu Literackiego i paryskiej "Kultury”, będąc m.in. odpowiedzialnym za wysyłanie na Zachód zamówionych tekstów i odbieranie od kurierów honorariów, które następnie przekazywał autorom. Kilkukrotnie przebywał za zaproszenie Jerzego Giedroycia w Maisons-Laffitte, mieszkając po 3-4 miesiące w mieszkaniu Instytutu, współdzieląc tzw. oficynę z Gustawem Herlingiem-Grudzińskim. W latach 1988–1991 był także krajowym przedstawicielem amerykańskich emigracyjnych czasopism "Studium Papers” oraz "Periphery”. Związany także z berlińskim miesięcznikiem "Archipelag” oraz z Radiem Wolna Europa w Monachium.

Od 1991 urzędnik państwowy w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów i Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Przebywał na placówkach w Kolonii, w Bernie, kierował Instytutem Polskim w Moskwie 2002–2005, Konsulatem Generalnym RP w Irkucku 2011–2017 oraz Wydziałem Konsularnym Ambasady RP w Moskwie.

Zna języki: niemiecki, rosyjski i francuski. Żonaty z doktorką historii sztuki.

                                     

1. Nagrody i odznaczenia

  • Nagrodą Fundacji POLCUL 1984, 1992
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski 2019
  • Odznaka Zasłużonego Działacza Kultury 2001
  • Krzyż Kawalerski Orderu Za Zasługi dla Litwy za współpracę na rzecz niepodległości Litwy 2009
  • Odznaka Zasłużony dla Kultury Polskiej 2009
                                     

2. Twórczość

Jest autorem i współautorem kilku książek dotyczących współczesnej literatury polskiej. Sporo tekstów poświęcił klasykom rosyjskiej literatury, m.in.: Dostojewskiemu, Sołżenicynowi, Tołstojowi oraz kwestiom relacji Polonii z krajem. Publikacje książkowe:

  • Ucieczka przed Polską. Szkice nie tylko o literaturze, Kraków: Wydawnictwo "Arcana”, 2006.
  • Kilka niewzruszonych przekonań, Warszawa: Biblioteka "Więzi”, 1987.