Poprzednia

ⓘ Tyflokartografia




                                     

ⓘ Tyflokartografia

Tyflokartografia – dział kartografii zajmujący się opracowywaniem tyflomap, czyli map dla osób niewidomych i słabowidzących.

Tyflokartografia analizuje sposoby, w jaki osoby z poważnymi wadami wzroku poznają mapy. Nauka ta bada również różnice pomiędzy czytaniem mapy za pomocą zdrowego, uszkodzonego i niefunkcjonującego zupełnie wzroku, a zatem z użyciem dotyku. Na podstawie powziętych obserwacji wypracowuje rozwiązania redakcyjne, graficzne i stosowne technologie, dostosowane w sposób optymalny do zastosowania w wytwarzaniu map przeznaczonych dla osób z uszkodzeniami wzroku. Rezultatem działań tyflokartografii jest tworzenie zbiorów zasad, wytycznych i wskazówek, związanych z projektowaniem znaków, doborem odpowiednich metod kartograficznych, umieszcaniem i formą napisów, generalizacją elementów treściowych map, itp. Wpływać to ma na tworzenie utworów kartograficznych w tym np. pomocy naukowych jak najbardziej dostosowanych do potrzeb grupy osób niewidomych i słabowidzących.

Historyczne zbiory tyflokartograficzne pozostają w kolekcji Muzeum Tyflologicznego w Owińskach.