Poprzednia

ⓘ Androgynia




Androgynia
                                     

ⓘ Androgynia

Osoby androgyniczne łączą w sobie cechy psychiczne i sposoby zachowania radzenia sobie w trudnych sytuacjach charakterystyczne dla tradycyjnie pojmowanej męskości i kobiecości. Osobowość takich jednostek zawiera w sobie jednocześnie niezależność, jak i opiekuńczość, agresywność i łagodność, stanowczość i uległość, racjonalność i uczuciowość. Osoby płciowo stypizowane kobiece kobiety, męscy mężczyźni wbudowały w pojęcie "ja” gotowe schematy tego, jak powinni czuć, działać i myśleć "prawdziwi” mężczyźni i "prawdziwe” kobiety. Androgyni natomiast łączą w pojęciu "ja” oba schematy, co pozwala im reagować adekwatnie do sytuacji, plastycznie. Badania psychologiczne nad androgynią psychologiczną zapoczątkowała Sandra Bem. Opracowała kwestionariusz ról płciowych – BSRI polskie nowe narzędzie stworzone na bazie teoretycznej Sandry Bem to IPP Alicji Kuczyńskiej, wyłaniający osoby o różnym stopniu typizacji płciowej:

  • osoby stypizowane płciowo zgodnie z płcią biologiczną – kobiece kobiety i męscy mężczyźni
  • jednostki stypizowane "na krzyż” – męskie kobiety i kobiecy mężczyźni
  • osoby androgyniczne – osiągające wysokie wyniki w obu skalach: męskości i kobiecości
  • jednostki niezróżnicowane – o niskich wynikach na obu skalach
                                     

1. Doniesienia z badań

Androgyniczne kobiety są bardziej niezależne, asertywne, a zarazem bardziej opiekuńcze niż "kobiecy” reprezentanci obu płci, mają wyższe poczucie własnej wartości i przejawiają niższy poziom lęku. Androgyniczni mężczyźni są równie stanowczy i niezależni jak męsko stypizowani, ale potrafią w większym stopniu okazywać czułość i współczucie.

Jednostki androgyniczne są opisywane przez innych jako sympatyczniejsze i lepiej przystosowane niż osoby płciowo stypizowane. Wyraźnie stypizowane płciowo dziewczynki i wyraźnie stypizowani chłopcy cechują się niższą inteligencją ogólną, mniejszą wyobraźnią przestrzenną i zdolnościami twórczymi.

Androgyni prezentują wyższy poziom otwartości i gotowości odsłaniania własnego "ja”. Ich komunikacja z innymi jest zróżnicowana i elastyczna: otwartość w wyrażaniu uczuć, empatia, jak i niezależność poglądów, odporność na konformizm.

Istnieje związek między społeczną niekompetencją trudności w rozumieniu innych i przewidywaniu ich zachowań a silną typizacją płciową.

Osoby androgyniczne mają szerszy repertuar zachowań i podejmują rodzaje aktywności typowe dla obu płci. Będące w związkach osoby androgyniczne są postrzegane jako bardziej partnerskie, kochające, tolerancyjne, dbające o relacje.

Androgyni, jak i osoby o męskiej tożsamości płciowej, mają wyższą samoocenę niż osoby o tożsamości kobiecej lub też niezróżnicowanej płciowo.

Badając muzyków – kompozytorki i kompozytorów, wykonawczynie i wykonawców, zaobserwowano w tych grupach wyższą niż przeciętnie liczbę osób o cechach androgynicznych.

                                     

2. Aspekt kulturowy

W kulturze androgynia polega na umyślnym zacieraniu różnic kulturowych między kobietami a mężczyznami, świadomym zewnętrznym upodabnianiu się jednych do drugich np. strojem, wypełnianiu przez mężczyzn ról społecznych przypisywanych zwykle kobietom i odwrotnie.

Ubiór i uroda androgyniczna

Przez wiele wieków spodnie były tradycyjnym męskim strojem. Dla kobiet przeznaczone były sukienki. W XIX wieku zaczęto odchodzić od rygorystycznych zasad ubioru. Aktywistki walczyły o równe prawa kobiet, wolność i emancypację. Luisa Capetillo – pochodząca z Puerto Rico obrończyni kobiet – była pierwszą kobietą w swoim kraju, która nosiła spodnie w miejscach publicznych. W latach trzydziestych aktorki, takie jak Marlene Dietrich, szokowały wielu swoimi silnymi pragnieniami noszenia spodni i promowania androgynicznego stylu.

                                     

3. Aspekt religijny

Androgynia to w religioznawstwie występujący w wielu religiach i mitologiach atrybut bogów i postaci mitycznych, u których występuje połączenie przeciwieństw, w tym przeciwstawnych płci. Często spotykany jest archetyp androgyna jako boskiego protoplasty rodzaju ludzkiego.

                                     

4. W filozofii

Androgynia była przez romantyków rozważana w aspekcie filozofii. Androgyn stawał się człowiekiem idealnym, łączącym w sobie pierwiastki kobiece i męskie, zachowując w ten sposób pełną jedność.

Motyw ten wprowadził Honoriusz Balzac w utworze Serafita, gdzie androgynię uznaje za rodzaj miłości idealnej, wiecznej – pozwalającej prawdziwie pokochać Boga. Reaktualizacja mitu androgyna nastąpiła też w romantyzmie niemieckim Franz von Baader, Friedrich Schlegel.

Według Kabały Androgyne był pierwszy człowiek – Adam Kadmon. Do koncepcji tej odnoszą się także romantycy.

                                     
  • Androgynia androginia z łac. androgynus, za gr. ανδρογυνής androgynés od ανήρ anér dop. ανδρóς andrós mężczyzna i γυνή gyné kobieta
  • Obupłciowość androginia, androgynia występowanie u roślin żeńskich i męskich organów płciowych w tym samym kwiecie. Kwiaty obupłciowe zawierają zarówno
  • żeńskie na tym samym osobniku obojnactwo rzekome obojnactwo prawdziwe androgynia Szweykowska Alicja, Szweykowski Jerzy: Botanika t.1 Morfologia. Warszawa:
  • ludzkiego, występująca w wielu starożytnych mitologiach. Androgen symbol Androgynia ujednoznacznienie Androgyny Anna Maria Derlatka: Androgyn, człowiek
  • wynika, że najbardziej korzystną identyfikacją na wielu płaszczyznach jest androgynia Bem udowadnia, że posiadanie jednocześnie wysokich wyników na obu skalach:
  • Hermafrodytyzm inaczej obojnactwo, dwupłciowość, obupłciowość, androgynia zjawisko występowania w ciele jednego osobnika jednocześnie męskich i żeńskich
  • męskie lub wyraźnie kobiece zgodnie z teorią schematów płci Sandry Bem androgynia psychologia role płciowe tożsamość płciowa Bem Sex Role Inventory by
  • samorealizacji, życia społecznego, języka i seksualności. Androgynia kultura Androgynia psychologia Tożsamość psychologia Tożsamość osobowa por
  • całościowo w duchu fantastyki i mistyki. Balzak nawiązuje w nim do mitu androgynii Akcja utworu rozgrywa się w Norwegii. Piękna Minna Beker kocha tajemniczego
  • Traktowane jest jako postawa opcjonalna wobec cis - genderyzmu, transpłciowości, androgynii oraz rodzajów trzeciej płci i pozostałych określeń genderowych. Jednocześnie
  • fenomen kulturowy ma korzenie w feminizmie, maskulinizmie, jak też w androgynii i ruchach: metroseksualnym technoseksualnym i transgenderycznym. Jednak
  • bendingu, ponieważ jego celem może być genderfuck ról i prezentacji. Androgynia nie musi być zachowaniem gender bendingu, ale można ją uznać za takie