Poprzednia

ⓘ Phillip E. Johnson




Phillip E. Johnson
                                     

ⓘ Phillip E. Johnson

Phillip E. Johnson – amerykański profesor prawa na uniwersytecie Berkeley w Kalifornii.

Phillip E. Johnson jest jedną z głównych postaci zaangażowanych w koncepcję inteligentnego projektu, jest autorem książki Sąd nad Darwinem ang. Darwin on Trial zawierającej krytykę darwinizmu oraz inicjatorem tzw. strategii klina wedge strategy, społecznej akcji zapoczątkowanej przez Discovery Institute, organizację grupującą krytyków ewolucjonizmu i promującą wspomnianą teorię inteligentnego projektu. Twierdzi że akceptacja metafizycznego naturalizmu w nauce czyni z niej metafizyczną opowieść o tym jak powstał świat.

Znany jest również z promowania z Kary B. Mullisem oraz Charlesem Thomasem opinii, wygłaszanej mimo sprzeciwów wspólnoty naukowej, że wirus HIV nie jest przyczyną AIDS ponieważ istnieją osoby o symptomach AIDS bez zarażenia wirusem HIV oraz nosiciele tego wirusa bez widocznych symptomów AIDS.

                                     

1. Życiorys

Johnson otrzymał stopień bakałarza z angielskiej literatury na Uniwersytecie Harvarda oraz ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie w Chicago. Pracował w biurze sędziego Sądu Najwyższego USA, Earla Warrena oraz w latach 1967-2000 nauczał na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley.

Pod koniec lat 70. XX wieku pod wpływem żony przeżył przebudzenie religijne i stał się nowo narodzonym born-again chrześcijaninem, co zainspirowało go do zainteresowania się kreacjonizmem. W 1991 roku rozpoczął polemikę z ewolucjonizmem, wydając Sąd nad Darwinem, w której to pozycji argumentował, że darwinizm stał się innego rodzaju fundamentalizmem religijnym, nie znoszącym rzeczowej krytyki.

W 1995 roku opublikował kolejną książkę Reason in the Balance: The Case Against Naturalism in Science, Law, and Education, w której analizował rolę, jaką naturalizm filozofia pełni w naszej kulturze.

Publikacje i tezy Johnsona nie znalazły szerokiego poparcia w środowiskach naukowych, wywołując sprzeciw wielu naukowców zob. Daniel Dennett, przez co jego prace uważa się za propagowanie pseudonauki.

                                     

2. Strategia klina

Johnson jest autorem tzw. "strategii klina”. Jest to plan działania polegający na promowaniu w społeczeństwie i środowiskach akademickich poglądów o kryzysie teorii ewolucji oraz uprzywilejowaniu filozoficznego stanowiska naturalizmu jakie kryje się za ideami Darwina, które przyczynić się mają ostatecznie do łatwiejszej popularyzacji idei kreacjonistycznych.

Zdaniem Johnsona nie istnieje mocne świadectwo na rzecz Darwinowskiej teorii ewolucji według której całą różnorodność życia był zdolny wytworzyć przypadkowy i nie prowadzący do celu proces naturalny będący "ślepym zegarmistrzem”. Tezę tą:

zamaskowuje się jako coś, co udowodniono na podstawie świadectwa naukowego. W rzeczywistości zaś świadectwo, iż mechanizm mutacji i doboru może stworzyć nowe złożone organy lub nowe typy organizmów jest bardzo słabe, jeśli w ogóle istnieje. Phillip E. Johnson, "Głośna "herezja” w świątyni Darwina”

Przekonanie co do jej prawdziwości opiera się jednak tylko na akceptacji metafizycznego naturalizmu, a nie nauki empirycznej. Utrzymuje się ona ponieważ "alternatywą jest nadnaturalne stworzenie, które jest nie do zaakceptowania przez reguły dzisiejszej nauki."

Zatem by skutecznie polemizować z ewolucjonizmem należy analizować co w nim udowodniono a co tylko założono.

Na pozór współczesna nauka wygląda jak solidny pień – tłumaczy Johnson – ale wystarczy znaleźć drobne pęknięcie, wbić w nie klin i wytrwale stukać, a pień na pewno pęknie. Trzeba skupić się na wyszukiwaniu rys w teorii ewolucji. Zamiast dowodzić, że "twierdzenia darwinowskiej ewolucji stoją w sprzeczności z Biblią”, trzeba pokazywać, że "popadają one w konflikt ze świadectwami biologicznymi”. Kreacjonizm musi prowadzić taką krytykę darwinizmu, "której kultura akademicka i naukowa nie mogłaby łatwo zignorować”. By to zrobić, należy odłożyć na bok wszelkie spory o interpretację biblijną i skoncentrować się na twierdzeniach darwinizmu. Elżbieta Olender, "Amerykańska wojna z Darwinem”, Gazeta Wyborcza, 24 marca 2006.
                                     
  • Parker Wyndham Bob Bancroft jako pan Lutz Greg Thirloway jako Mark Kar Phillip Rhys jako Proto Zoa Microbe Gwynyth Walsh jako Astrid Kar Lauren Maltby
  • Anderson Patrick Wayne James Anderson Rosemary Forsyth Jennie Anderson Phillip Alford Syn Anderson Katharine Ross Pani Ann Anderson Charles Robinson
  • Eaton Daniel Dae Kim - Jack Kang Mekhi Phifer - Max Xander Berkeley - Phillip Jonny Weston - Edgar Autumn Dial - Franka i inni The Divergent Series:
  • Steve Plank Brad Johnson - Rayford Steele Janaya Stephens - Chloe Steele Laura Catalano - Amanda White David Macniven - Chris Smith Phillip Jarrett - Trent
  • Lupe Ontiveros jako Grandma Anjelah Johnson jako Isabel Shannyn Sossamon jako Ashley McPhee Fred Armisen jako Phillip Gusto Nasze wielkie rodzinne wesele
  • Sukapatana Steven Hauk Bruno Kirby Marty Lee Dreiwitz Robert Wuhl Phillip Dick Dickerson J.T. Walsh Generał Tayler Noble Willingham Szeregowiec
  • Phil Hartman, właśc. Phillip Edward Hartman ur. 24 września 1948 w Brantford, zm. 28 maja 1998 w Encino amerykański aktor, artysta grafik i komik
  • Rachel Matheson Lance Warren, Phillip Constantine odcinek 1. - Theo Matheson Roy Leywood - pan Jones Bill Johnson - pan Wilberforce William Ewens
  • Taranova Barbie w czołówce jako Tory Tompkins Gregory Kelly Amphead Phillip Wolf Mikey Matt Hensarling Kenny Jon Clinkenbeard John Marilyn Burns

Użytkownicy również szukali:

...
...
...