Poprzednia

ⓘ Polikarp Adamiec




                                     

ⓘ Polikarp Adamiec

W 1948 roku ukończył szkołę szybowcową w Goleszowie oraz szkolenie pilota samolotowego i kurs na pilota instruktora w Jeleniej Górze. W latach 1951-1960 był pracownikiem Aeroklubu Warszawskiego początkowo zatrudnionym przez Ligę Lotniczą. W tym okresie uzyskał uprawnienia pilota samolotowego, instruktora samolotowego, instruktora samolotowego sportowego 1 klasy oraz instruktora szybowcowego. W 1951 roku otrzymał srebrną Odznakę Szybowcową. Od 1957 roku otrzymał angaż na stanowisko instruktora samolotowego oraz został członkiem zarządu Aeroklubu. Startując w jego barwach, w 1960 roku na zawodach rozgrywanych w Krakowie zdobył wicemistrzostwo Polski w lotnictwie sportowym. Był również członkiem tzw. trójki Warszewskiej wraz ze Zdzisławem Dudzikiem i Józefem Menetem, biorącej udział w pokazach lotniczych na samolotach Zlín Z-26.

W latach 1960-1997 był pracownikiem Ministerstwa Komunikacji. W resorcie pracował: w Zarządzie Ruchu Lotniczego i Lotnisk Komunikacyjnych do 1964, jako starszy inspektor w departamencie Lotnictwa Cywilnego do 1970, a następnie został powołany na zastępcę członka Głównej Komisji Badania Wypadków Lotniczych. W 1991 roku powołano go na stanowisko głównego inspektora Personelu Lotniczego w Głównym Inspektoracie Lotnictwa Cywilnego Ministerstwa Komunikacji, którą ta funkcję pełnił do przejścia na emeryturę w 1997 roku. W międzyczasie ukończył kurs prawniczy 1965 oraz uzyskał uprawnienia radiotelegrafisty 1967. W latach 1973–1974 pełnił funkcje kierownika bazy lotniczej PZL podczas akcji agrolotniczej w Egipcie i Sudanie.

Po zakończeniu pracy urzędniczej pozostał związany z lotnictwem, pracując w firmach: White Eagle Aviation 1997–2002, Airpolonia 2002–2005 oraz Prima Charter 2005–2008.

Został pochowany na cmentarzu w Wilanowie.