Poprzednia

ⓘ Urmas Põld




                                     

ⓘ Urmas Põld

Karierę w wyścigach samochodowych rozpoczynał od startów w Formule Easter. Należał w tamtym okresie do klubu Kalev Tallinn. W 1983 roku zdobył Estonią trzecie miejsce w mistrzostwach Estonii. W 1984 roku rozpoczął starty Estonią 21M. Wygrał wówczas nieoficjalny wyścig na otwarcie sezonu na torze Bikernieki. Zdobył również wicemistrzostwo Estonii w klasyfikacji Formuły Easter. W 1984 roku zadebiutował ponadto w Sowieckiej Formule Easter kl. II, zdobywając jedno podium i zajmując czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej kierowców. Rok później był awansował do klasy I Sowieckiej Formuły Easter, zajmując piąte miejsce na koniec sezonu. W tym samym sezonie wygrał wyścig o mistrzostwo Ministerstwa Transportu ZSRR oraz o nagrodę Tallinn-SAB. 1985 rok był dla Põlda również rokiem debiutu w Pucharze Pokoju i Przyjaźni. W sezonie 1986 Estończyk zajął ósme miejsce w klasyfikacji Formuły Easter, wystartował również w trzech wyścigach Pucharu Pokoju i Przyjaźni, najlepiej finiszując w Bułgarii szóste miejsce. W sezonie 1987, został wicemistrzem Estonii w klasyfikacji Formuły Easter, natomiast w klasyfikacji mistrzostw ZSRR był czwarty. W ramach mistrzostw zdobył podium na torze Czajka. Z kolei w Pucharze Pokoju i Przyjaźni zajął szóste miejsce na Hungaroringu i siódme w Albenie.

W 1988 roku Põld w ramach mistrzostw Estonii ścigał się według przepisów Formuły Mondial. Został wówczas wicemistrzem serii, za Toomasem Napą. W ZSRR natomiast nadal uczestniczył w Formule Easter, kończąc sezon na siódmym miejscu. W Pucharze Pokoju i Przyjaźni estoński kierowca również został sklasyfikowany na siódmym miejscu, zdobywając ponadto trzecie miejsce w Reșicie. W sezonie 1989 Põld zadebiutował w mistrzostwach ZSRR Formuły Mondial, kończąc je na dziesiątym miejscu. W Pucharze Pokoju i Przyjaźni natomiast został sklasyfikowany na piątym miejscu, zajmując m.in. trzecią pozycję w Schleizu. W 1990 był zgłoszony do jednego wyścigu Sowieckiej Formuły 1600. Miał w nim wystartować Estonią 25 napędzaną silnikiem Volkswagena, ale do startu nie doszło. Następnie wystartował w czterech wyścigach Szwedzkiej Formuły 3 w zespole Anders Nordlund Racing. Rywalizował wówczas Reynardem 883.

W 1991 Põld wystartował w czterech wyścigach Brytyjskiej Formuły 3, rywalizując Raltem RT35 w barwach zespołu Freda Goddarda. Tym samym zawodnik ten, wraz z Wiktorem Kozankowem, został pierwszym i jedynym radzieckim kierowcą rywalizującym w Brytyjskiej Formule 3. Najlepszym wynikiem Põlda było trzynaste miejsce w jego debiucie na Brands Hatch. W 1992 roku wystartował jeszcze w jednym wyścigu Pucharu Narodów Formuły Opel Lotus, reprezentując Estonię wraz z Rainem Pilve. Załoga zajęła wówczas dwunaste miejsce. Po tych zawodach Põld zakończył karierę zawodniczą. Następnie prowadził działalność biznesową, zajmując się m.in. sprzedażą samochodów. Był również dyrektorem zarządzającym firmy Ravor Apex, zajmującej się dystrybucją produktów Shella na terenie Estonii.

W 2006 roku zajmował 150 miejsce na liście najbogatszych Estończyków.