Poprzednia

ⓘ Inflacja w Indiach




                                     

ⓘ Inflacja w Indiach

Stopa inflacji w Indiach wyniosła 3.78% w sierpniu 2015 r., zgodnie z danymi pozyskanymi z Ministry of Statistics and Programme Implementation, założonym 15 października 1999 roku. Oznacza to nieznaczne obniżenie w stosunku do poprzedniej rocznej wartości, które wynosiła 9.6% w czerwcu 2011 r. Stopy inflacji w Indiach są zazwyczaj podawane jako zmiany indeksu cen hurtowych dla wszystkich towarów

Wiele krajów rozwijających się wykorzystuje zmiany wskaźnika cen konsumpcyjnych CPI jako główną miarę inflacji. W Indiach CPI łącznie jest deklarowany jako nowy standard pomiaru inflacji kwiecień 2014 r. Liczby CPI są zazwyczaj mierzone co miesiąc i ze znacznym opóźnieniem, czyniąc je nieodpowiednimi do wykorzystania w polityce. Indie wykorzystują zmiany CPI do pomiaru stopy inflacji.

Tymczasowa roczna stopa inflacji oparta na ogólnym indyjskim wskaźniku CPI połączonym za listopad 2013 r. w szczegółowym ujęciu wynosiła11.24%i jest nieco wyższa w porównaniu z 10.17% końcowy za poprzedniego miesiąca, a więc października 2013 r. Odpowiednie tymczasowe stopy inflacji dla obszarów wiejskich i miejskich za listopad 2013 r. wynoszą odpowiednio 11.74% i 10.53%. Stopy inflacji ostateczne dla obszarów wiejskich i miejskich za październik 2013 r. wynosiły odpowiednio 10.19% i 10.20%.

WPI mierzy cenę reprezentatywnego koszyka towarów hurtowych. W Indiach koszyk ten składa się z trzech grup: artykuły podstawowe 22.62% masy całkowitej, paliwo i moc 13.15% oraz produkty wytworzone 64.23%. Artykuły spożywcze z grupie artykułów podstawowych stanowią 15.26% całkowitej masy. Najważniejszymi składnikami produktów wytworzonych produkty spożywcze 19.12% są produkty chemiczne 12%; metale podstawowe, stopy i wyroby metalowe 10.8%; maszyny i obrabiarki 8.9%; tekstylia 7.3% oraz transport, sprzęt i części 5.2%.

Numery WPI były zazwyczaj mierzone co tydzień przez Ministerstwo Handlu i Przemysłu. Sprawia to, że statystyki CPI są szybsze i rzadsze. Jednak od 2009 r. mierzony jest co miesiąc, a nie co tydzień.

                                     

1. Problemy

Wyzwania w rozwijającej się gospodarce są liczne, zwłaszcza w kontekście polityki monetarnej z Bankiem Centralnym, zjawiska inflacji i stabilności cen. W dzisiejszych czasach istnieje uniwersalny argument, że polityka pieniężna jest kluczowym elementem w przedstawianiu i kontrolowaniu inflacji. Bank Centralny dąży do tego, aby kontrolować i utrzymywać stabilną cenę towarów. Dobre środowisko stabilności cen powoduje mobilizację oszczędności i trwały wzrost gospodarczy. Były gubernator RBI C. Rangarajan wskazuje, że istnieje długoterminowy kompromis między produkcją a inflacją. Dodaje, że krótkoterminowy kompromis zdaje się wprowadzać niepewność co do poziomu cen w przyszłości. Istnieje zgoda, że banki centralne miały na celu wprowadzenie celu stabilności cen, podczas gdy argument przemawia za tym, co to oznacza w praktyce.

                                     

1.1. Problemy Optymalna stopa inflacji

Jest to podstawowy temat przy podejmowaniu decyzji o odpowiedniej polityce pieniężnej. Istnieją dwie dyskusyjne proporcje efektywnej inflacji, niezależnie od tego, czy powinna ona mieścić się w przedziale 1–3% jako stopa inflacji utrzymująca się w gospodarce uprzemysłowionej, czy powinna wynosić 6–7%. Przy podejmowaniu decyzji o skomplikowanej stopie inflacji występują pewne problemy związane z jej pomiarem. Obciążenie pomiaru często oblicza stopę inflacji, która jest stosunkowo większa niż rzeczywista. Po drugie, często pojawia się problem, gdy konieczne jest wychwycenie poprawy jakości produktu, a zatem ma to wpływ na wskaźnik cen. Preferowanie przez konsumenta tańszego towaru ma wpływ na koszyk konsumpcyjny po kosztach, ponieważ zwiększone wydatki na tańsze towary wymagają czasu na zwiększenie wagi i pomiar inflacji. Komisja Boskina mierzyła co roku 1.1 procent zwiększonej inflacji w USA. Istnieje pogląd komisji mówiący o tym, że wszechstronne badania krajów rozwiniętych na temat inflacji są dość niskie.

                                     

1.2. Problemy Podaż pieniądza

Złagodzenie ilościowe przez banki centralne z efektem zwiększonej podaży pieniądza w gospodarce często pomaga zwiększyć lub umiarkować cele inflacyjne. Istnieje układanka między niską stopą inflacji a wysokim wzrostem podaży pieniądza. Gdy obecna stopa inflacji jest niska, wysoka podaż pieniądza uzasadnia zaostrzenie płynności i wzrost stopy procentowej dla umiarkowanego zagregowanego popytu i uniknięcie potencjalnych problemów. Ponadto, w przypadku niskiej produkcji, zaostrzona polityka pieniężna wpłynie na produkcję w znacznie bardziej dotkliwy sposób. Szoki podażowe odgrywają dominującą rolę w polityce pieniężnej. Zaskakujące zbiory w latach 1998–1999 z wydajnością buforową w pszenicy, trzcinie cukrowej i roślinach strączkowych doprowadziły do wczesnego stanu podaży, co jeszcze bardziej wpłynęło na ich ceny w porównaniu z sytuacją z ubiegłego roku. Zwiększona konkurencja importowa od 1991 r. Wraz z liberalizacją handlu w znacznym stopniu przyczyniła się do ograniczenia konkurencji produkcyjnej z tańszymi surowcami rolnymi i przemysłem włókienniczym. Te technologie oszczędzające koszty często pomagają w obniżeniu stopy inflacji. Normalne cykle wzrostu wraz z międzynarodową presją cenową charakteryzowały się kilkakrotnie niepewnością wewnętrzną.



                                     

1.3. Problemy Handel globalny

Inflacja w Indiach generalnie występuje w wyniku globalnych towarów handlowych i kilku wysiłków podejmowanych przez Bank Rezerw Indii RBI w celu osłabienia rupii wobec dolara. Zrobiono to po wybuchach Pokhran w 1998 r.Uznano to za główną przyczynę kryzysu inflacyjnego, a nie krajowej inflacji. Według niektórych ekspertów polityka RBI, aby wchłonąć wszystkie dolary wchodzące do indyjskiej gospodarki, przyczynia się do wzrostu rupii. Kiedy dolar amerykański domagał się 30% marży, RBI dokonało ogromnego zastrzyku dolara w gospodarce, co spowodowało, że stał się on bardzo płynny, co dodatkowo spowodowało wzrost inflacji w towarach niehandlowych. Obraz RBI wyraźnie przedstawia subsydiowanie eksportu ze słabym kursem dolara. Wszystko to stanowi o niebezpiecznej polityce inflacyjnej prowadzonej przez bank centralny kraju. Ponadto, ze względu na tanie produkty importowane do kraju, które są wytwarzane w oparciu o zaawansowane technologicznie i kapitałochłonne techniki, albo zwiększają ceny krajowych surowców na rynku globalnym, albo są zmuszone sprzedawać po niższej cenie, a zatem przynoszą ciężkie straty.

                                     

2. Czynniki

Istnieje kilka czynników, które pomagają określić wpływ inflacji w kraju i dodatkowo pomóc w przeprowadzeniu analizy porównawczej polityki w tym samym zakresie. Główną determinantą inflacji w odniesieniu do tworzenia i wzrostu zatrudnienia jest krzywa Phillipsa.

                                     

2.1. Czynniki Czynniki popytu

Zasadniczo występuje w sytuacji, gdy zagregowany popyt w gospodarce przekroczył zagregowaną podaż. Można by to dalej opisać jako sytuację, w której zbyt dużo pieniędzy goni zaledwie kilka towarów. Kraj ma zdolność produkowania tylko 5500 sztuk towaru, ale rzeczywisty popyt w tym kraju wynosi 7000 sztuk. Stąd też, w wyniku niedoboru podaży, ceny towaru rosną. Zasadniczo jest to postrzegane w Indiach w kontekście społeczeństwa rolnego, gdzie ze względu na susze i powodzie lub nieodpowiednie metody przechowywania zbóż prowadzi do mniejszej lub pogorszonej produkcji, co powoduje wzrost cen towarów, ponieważ popyt pozostaje taki sam.

                                     

2.2. Czynniki Czynniki podaży

Inflacja po stronie podaży jest kluczowym składnikiem rosnącej inflacji w Indiach. Niedobór w rolnictwie lub szkody w tranzycie powodują niedobór powodujący wysokie presje inflacyjne. Podobnie wysoki koszt pracy ostatecznie zwiększa koszty produkcji i prowadzi do wysokiej ceny towaru. Kwestie energii dotyczące kosztów produkcji często zwiększają wartość końcowego produktu. Te czynniki napędzane podażą mają zasadniczo narzędzie fiskalne do regulacji i moderacji. Ponadto globalny wpływ wzrostu cen często wpływa na inflację po stronie podażowej gospodarki.

Konsensus w sprawie głównej przyczyny lepkiego i uporczywie wysokiego wskaźnika cen towarów i usług konsumenckich, czyli inflacji detalicznej Indii, wynika z ograniczeń po stronie podaży; i nadal tam, gdzie stopa procentowa pozostaje jedynym narzędziem w Banku Rezerw Indii. Wyższa stopa inflacji ogranicza również środowisko produkcyjne Indii.

                                     

2.3. Czynniki Czynniki krajowe

Gospodarki rozwijające się, takie jak Indie, mają ogólnie słabiej rozwinięty rynek finansowy, co powoduje gorsze powiązanie między stopami procentowymi a zagregowanym popytem. Stanowi to rzeczywistą lukę pieniężną, którą można określić jako potencjalną determinantę wzrostu cen i inflacji w Indiach. W Indiach istnieje luka zarówno w zakresie produkcji, jak i rzeczywistej luki pieniężnej. Podaż pieniądza rośnie szybko, podczas gdy dostawa towarów wymaga czasu, co powoduje wzrost inflacji. Podobnie gromadzenie było problemem w Indiach, gdzie ceny cebuli były wysokie. Istnieje kilka innych postaw dotyczących złota i srebra oraz ich wzrostu cen.

                                     

2.4. Czynniki Czynniki zewnętrzne

Określenie kursu walutowego jest ważnym elementem presji inflacyjnej, która pojawia się w Indiach. Liberalna perspektywa gospodarcza w Indiach wpływa na rynki krajowe. Wraz ze wzrostem cen w Stanach Zjednoczonych wpływa to na Indie, gdzie towary są teraz importowane po wyższej cenie, co znowu wpływa na wzrost cen. Stąd nominalny kurs walutowy i inflacja importowa są środkami, które obrazują konkurencyjność i wyzwania dla gospodarki.

                                     

2.5. Czynniki Wartość

Stopa inflacji w Indiach w sierpniu 2013r. została odnotowana naa poziomie 6.2% WPI. Od 1969 r. do 2013 r., stopa inflacji w Indiach wynosiła średnio 7.7%, osiągając rekordowy poziom 34.7% we wrześniu 1974 r. I rekordowo niski poziom – 11.3% w maju 1976 r.

Stopa inflacji dla artykułów podstawowych wynosi obecnie 9.8% stan na 2012 r. To dzieli się na stawkę 7.3% dla żywności, 9.6% dla produktów nieżywnościowych i 26.6% dla produktów górniczych. Stopa inflacji dla paliwa i energii wynosi 14.0%. Natomiast stopa inflacji dla artykułów produkowanych ręcznie wynosi obecnie 7.3%.

                                     

3. Indeks

Poniżej przedstawiono porównanie średniej inflacji cen konsumpcyjnych, kosztu w przypadku składania deklaracji podatkowych inflacji, wskaźników złota, srebra i inflacji domów w Indiach. Indeks cen jest przydatny w mierzeniu dochodu i zysku sprzedawców, wskaźnik kosztów jest przydatny podczas określania wydatków i utracie nabywców, podczas gdy indeks złota pomaga mierzyć bogactwo.

                                     
  •  Osobny artykuł: Indie Brytyjskie. Walkę o wpływy i hegemonię w Indiach toczyli Brytyjczycy, którzy stopniowo podporządkowują sobie Indie które stają się
  • wynosiło 117, 2 mld w 2004 roku Inflacja wynosiła 5, 6 dane z 2015 roku Indie są członkiem G4 i G20. Indie znajdują się w grupie nowych potęg gospodarczych
  • 500 rupii oraz 2000 rupii. Indie realizują także strategię odejścia od gotówki na rzecz transakcji bezgotówkowych. W Indiach emituje się także banknoty
  • symbole płodności w jaskiniach w Bhimbetce. O przejściu do mezolitu świadczy pojawienie się w Indiach mikrolitów w postaci miniaturowych ostrz w kształcie trójkątów
  • współczesnych Indii i inflacji sięgającej 18, 2 Rząd ukierunkował w kolejnym planie gospodarczym średni wzrost na 5, 2 a w 1980 roku dzięki reformom inflacja spadła
  • chemiczny. W Japonii przez długi czas utrzymywała się deflacja a od kilku lat panuje bardzo niska inflacja na poziomie bliskim zeru. Pracownicy w Japonii
  • Keynes mechanizm inflacji ale zjawisku temu nie przypisuje zbyt wielkiego znaczenia. Teorię Keynesa zastosowano po raz pierwszy w praktyce w ramach polityki
  • później przez Ek Prem Katha w 2001. Gdyby wyniki te uaktualnić o czynnik inflacji do roku 2006, HAHK przyniósł ponad 1, 5 mld rupii na całym świecie. Ganti
  • który zniszczył uprawy bananowców. W 2013 roku relacja długu publicznego do PKB osiągnęła wartość 73, 6 średnia inflacja wyniosiła 1, 5 natomiast bezrobocie