Poprzednia

ⓘ Chleb i proch




                                     

ⓘ Chleb i proch

Chleb i proch. Wędrówka przez góry Gruzji – książka z 2003 roku z gatunku literatury podróżniczej, reportaż z podróży jaką odbył Tony Anderson do Gruzji, opatrzona zdjęciami towarzyszącego mu Chrisa Willoughbyego.

Książka jest relacją z podróży jaką odbył Tony Anderson w lecie 1998 roku w góry Gruzji, by dotrzeć do zapomnianych i niedostępnych plemion – Chewsurów, Tuszynów, Raczów, Megrelów i Swanów. Ich kultura, obyczaje i dawne wierzenia przetrwały mimo niszczącej polityki komunistycznych władz radzieckich oraz niepokojów politycznych po upadku Związku Radzieckiego. Pomimo ścierania się ze sobą różnych nacji, nikomu nie udało się do końca usunąć niewielkich kaukaskich plemion z historii. Nawet dziś, jakby nie zważając na postęp i rozpędzenie świata, mieszkańcy gór nie wyrzekli się swoich antycznych korzeni. Książka Andersona opowiada o niezwykłości dzisiejszych Gruzinów, często silnie związanych ze swoimi małymi ojczyznami, czasem nieco przesadnie gościnnych, do czego nie wszyscy Europejczycy są przyzwyczajeni. Autor podczas podróży poznaje wielu miejscowych, którzy zapraszają go do domu i częstują ogromnymi ilościami jedzenia i alkoholu. Rytuał ten, stanowiący dla Gruzinów świętość, także opisuje podróżnik. Kaukaz to nie tylko ludzie, ale też piękna przyroda i architektura, której trudno szukać gdzie indziej. Aule na zboczach gór porośniętych gęstymi trawami, miasta podobne do twierdz, wyniosłe wieże i osamotnione klasztory udowadniają, że Gruzja nie kończy się na Tbilisi. Anderson bez trudu przekazuje czytelnikom krajobrazy, które tylko potęgują wrażenie wyjątkowości odwiedzonych przez niego krain.

Chleb i proch to nie tylko relacja z niezwykłej podróży; Anderson opisuje też skomplikowaną historię i zawiłości regionalnej polityki. Gruzja, choć doświadczona przez los, wciąż jest ekscytująca i pełna życia. Autor ukazuje naród, którego dzieje sięgają w przeszłość głębiej niż dzieje wielu innych państw europejskich, a mimo to zachował młodzieńczą energię i żywiołowość.

Książka zawiera wiele fotografii, których autorem jest Chris Willoughby, towarzysz podróży Andersona. Fotograf zmarł w 2000 roku, niedługo po ostatniej wyprawie do Gruzji. Opublikowane zdjęcia oddają klimat nieprzebytych gór i surowość ich gorącokrwistych mieszkańców, a ponadto stanowią swoisty hołd dla przyjaciela Andersona. Polskie wydanie z 2013 roku zostało opatrzone specjalną przedmową autora, w którym dzieli się z czytelnikami swoimi odczuciami wobec najnowszej historii Gruzji – historii, o której nie wspomina w dalszej części książki. Zawarte są też mapy, które ułatwiają poruszanie się po Gruzji widzianej oczyma autora.

Użytkownicy również szukali:

wydawnictwo czarne ameryka południowa,

...
...
...