Poprzednia

ⓘ Filip Vujanović




Filip Vujanović
                                     

ⓘ Filip Vujanović

Filip Vujanović, cyr. Филип Вујановић – czarnogórski polityk i prawnik, minister, w latach 1998–2002 premier Czarnogóry, przewodniczący Parlamentu Czarnogóry i p.o. prezydenta od 2002 do 2003, prezydent Czarnogóry w latach 2003–2018.

                                     

1. Życiorys

Kształcił się w Nikšiciu. W 1978 ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu w Belgradzie. Pracował jako urzędnik prokuratury w Belgradzie 1978–1980 i jako urzędnik sądowy w Titogradzie 1980–1981. Uzyskał uprawnienia adwokata, po czym w latach 1982–1993 praktykował w tym zawodzie.

Na początku lat 90. zaangażował się w działalność polityczną. Nawiązał współpracę z prezydentem Momirem Bulatoviciem, wstąpił do powołanej przez niego postkomunistycznej Demokratycznej Partii Socjalistów Czarnogóry DPS, doszedł do stanowiska wiceprzewodniczącego tego ugrupowania. Od marca 1993 do maja 1995 sprawował urząd ministra sprawiedliwości w rządzie Mila Dukanovicia, następnie do lutego 1998 był ministrem spraw wewnętrznych w jego gabinecie. Gdy doszło do konfliktu w ramach DPS między premierem a prezydentem, Filip Vujanović ostatecznie opowiedział się po stronie pierwszego z nich. W styczniu 1998 Milo Dukanović, który został głową państwa, wysunął jego kandydaturę na urząd premiera. Na czele rządu Filip Vujanović stał od lutego 1998 do listopada 2002, kiedy to został wybrany na przewodniczącego Parlamentu Czarnogóry. W tym samym miesiącu został też pełniącym obowiązki głowy państwa. Od końca lat 90., podobnie jak Milo Dukanović, stał się zwolennikiem stopniowego dochodzenia do niepodległości Czarnogóry.

W grudniu 2002 i w lutym 2003 kandydował dwukrotnie w wyborach prezydenckich, zwyciężał w nich ze znaczną przewagą, jednak wybory okazywały się nieważne z uwagi na frekwencję poniżej 50%. Wystartował w kolejnych wyborach w maju 2003, w których wymóg określonej frekwencji dla ich ważności został zniesiony, wygrywając w pierwszej turze. Urząd głowy państwa objął w tym samym miesiącu. Kandydował z powodzeniem także w dwóch kolejnych wyborach, przeprowadzanych już po uzyskaniu przez kraj pełnej niepodległości – w 2008 w pierwszej turze otrzymał 51.9% głosów, a w 2013 w pierwszej turze poparło go 51.2% głosujących. Zakończył urzędowanie po trzech kadencjach w maju 2018.