Poprzednia

ⓘ ROI




                                     

ⓘ ROI

ROI – wskaźnik rentowności stosowany w celu zmierzenia efektywności działania przedsiębiorstwa, niezależnie od struktury jego majątku czy czynników nadzwyczajnych.

Metoda ROI służy do pomiaru bezwzględnej opłacalności dla wszystkich dostawców kapitału i może być interpretowana ekonomicznie jako stopa zwrotu z nakładów inwestycyjnych poniesionych na realizację danej inwestycji. Należy do grupy metod prostych, które zakładają, że nadwyżkowa korzyść netto z inwestycji mierzona jest memoriałowym zyskiem i wartość pieniądza w czasie jest stała. Metoda często jest wykorzystywana do oceny opłacalności projektów IT, marketingowych i szkoleniowych. Wykorzystywana jest również do oceny społecznej opłacalności projektów. W ostatnim z przytoczonych przykładów ROI określana jest jako SROI, czyli Social return on investment.

Algorytm metody ROI wyraża następująca formuła:

ROI = zysk operacyjny opodatkowany całkowite nakłady inwestycyjne ⋅ 100 % {\displaystyle {\text{ROI}}={\frac {\text{zysk operacyjny opodatkowany}}{\text{całkowite nakłady inwestycyjne}}}\cdot 100\%}

Ogólnie kryterium decyzyjne można sformułować w następujący sposób:

  • R < kgr – inwestycja jest nieopłacalna.
  • R ≥ kgr – inwestycja jest opłacalna,

Jako wartość graniczną w wypadku metody ROI można przyjąć zwrot z nakładów inwestycyjnych w branży ROI b, wówczas bezwzględne kryterium decyzyjne będzie można sformułować następująco:

  • ROI < ROI b – inwestycja jest nieopłacalna nieakceptowalna.
  • ROI ≥ ROI b – inwestycja jest opłacalna akceptowalna,

Jednak coraz częściej jako kgr przyjmowany jest średni ważony koszt kapitału.

W takim przypadku kryterium decyzyjne ma postać:

  • ROI < WACC – inwestycja jest nieopłacalna.
  • ROI ≥ WACC – inwestycja jest opłacalna,