Poprzednia

ⓘ Zofia Kowalewska (pisarka historyczna)




                                     

ⓘ Zofia Kowalewska (pisarka historyczna)

Zofia Kowalewska – polska pisarka historyczna, działaczka narodowa, oświatowa i społeczna w guberni mińskiej, ziemianka.

                                     

1. Życiorys

Zofia Kowalewska z Łętowskich urodziła się w rodzinie ziemiańskiej w 1853 w Baksztach Małych w guberni mińskiej. Była żoną Eugeniusza Zawadzkiego pochodzącego z powiatu wileńskiego. W swoim majątku, w którym spędziła większość życia, prowadziła działalność oświatową i tajne nauczanie języka polskiego i historii Polski. Utrwalała ducha polskości wśród okolicznych włościan i dworów.

W swoich książkach opisywała dążenia i nadzieje Polaków podczas powstania styczniowego, życie społeczeństwa polskiego w Mińsku. Napisała książki opowiadające o działalności organizacji powstańczych i dziejach powstańców z 1863 r.

Większość jej książek wydawana była przez księgarnię Józefa Zawadzkiego w Wilnie. Interesowała się folklorem chłopskim i etnografią. Wspierała Polskie Towarzystwo Oświaty i Dobroczynności w Mińsku. Pisała artykuły i nowele w Kurierze Litewskim i Wiśle.

W Tygodniku Ilustrowanym nr 6 z 1918 roku napisano: Umierała, pytając o przebieg walk legionów. Cześć Jej światłej pamięci!

Zmarła 22 lutego 1918 roku w Mińsku.

                                     

2. Wybrana twórczość

  • Ze wspomnień wygnańca z roku 1863, nakładem księgarnia Józefa Zawadzkiego w Wilnie, 1912
  • Dzieje powstania lidzkiego: wspomnienie o Ludwiku Narbucie, nakładem Wyd. "Dziennika Wileńskiego" w Wilnie, 1934
  • Obrazki Mińskie 1850-1863, nakładem księgarnia Józefa Zawadzkiego w Wilnie,1912
  • Z pamiętników doktora:powieść współczesna, nakładem księgarnia Józefa Zawadzkiego w Wilnie 1913