Poprzednia

ⓘ Czaprak




Czaprak
                                     

ⓘ Czaprak

Czaprak – płócienna, filcowa, sukienna lub niekiedy futrzana podkładka pod siodło chroniąca grzbiet konia przed obtarciami, a siodło przed końskim potem; nazywana też potnikiem. Dawniej określano tak również ozdobną tkaninę nakładaną pod siodło lub na wierzch, pokrywającą całe zwierzę lub jego zad.

Obecnie najczęściej spotyka się czapraki wykonane z bawełny, które dobrze chronią zwierzę przed obtarciami.

                                     

1. Historia

W XVI i XVII wieku, nim upowszechniły się czapraki, często wykorzystywano kosztowne, wyszywane złotem, srebrem i jedwabiem okrycia, zwane czołdarem, kropierzem lub dywdykiem. Miały na celu ochronę konia w czasie bitwy, a także pełniły funkcje ozdobne. Rozpowszechniły się one wraz z wyprawami krzyżowymi.

Czapraki wojskowe w Polsce ustaliły się ok. połowy XVIII w. Zwane były wówczas także mitugami. Jazda ciężka, oficerowie artylerii pieszej, używali niedużych czapraków sukiennych pod siodła, jazda lekka - sukiennych lub futrzanych kładzionych na wierzch siodła.

                                     
  • troczenia płaszcza czy derki etc.. Do sprzętu końskiego również należą: czaprak strzemię popręg puślisko Kantar uzda ogłowie naczółek nachrapnik wodze
  • sforze. Aktywny, pilny i pojętny. Umaszczenie jest podpalane, z czarnym czaprakiem i czarnymi znakami nad oczami. Sierść krótka. Głowa jest stosunkowo długa
  • kościołowi zdobyty podczas odsieczy wiedeńskiej i zachowany do dzisiaj czaprak Kara Mustafy. Obecni w niej byli również prezydenci Stanisław Wojciechowski
  • Sierść krótka i przylegająca. Umaszczenie jest trójkolorowe, z wyraźnym czaprakiem Żywy i przyjazny. Pies wykorzystywany do polowań na drobną zwierzynę
  • doskonałym węchu. Umaszczenie jest najczęściej płowe z charakterystycznym czaprakiem na tułowiu barwy czarnej lub marmurkowej z błękitem. Sierść gęsta i krótka
  • książętami opolskimi. Na pieczęci konnej Władysława opolskiego z 1257 r. na czapraku końskim widnieją podobne koła. Koło może zatem odnosić się do księcia opolskiego
  • może być: płowe płowe z czarnym nalotem płowe z czarnym lub ciemnoszarym czaprakiem Białe znaczenia występują na czole, grzbiecie nosa, piersiach, łapach
  • tapira są czarne środkowa część tułowia jest jakby pokryta szarobiałym czaprakiem stąd nazwa czaprakowy Są to doskonałe barwy ochronne. W zoo hodowany
  • noszony. Krótka, raczej gęsta. Maść trójkolorowa, zazwyczaj z czarnym czaprakiem lub z różnorodnymi czarnymi łatami wyraźne podpalenia żywej barwy, brązowe

Użytkownicy również szukali:

czaprak ujeżdżeniowy, czaprak wszechstronny, czaprak york, czapraki decathlon, czapraki skokowe,

...
...
...