Poprzednia

ⓘ Koczownik




Koczownik
                                     

ⓘ Koczownik

Koczownik – także nomada, wędrowiec, członek grupy ludzi nieposiadającej stałego miejsca zamieszkania, przemieszczającej się z miejsca na miejsce, np. w związku ze zmianami pogody lub w poszukiwaniu żywności, wody, opału albo pastwisk dla zwierząt hodowlanych. Osoba prowadząca koczowniczy, wędrowny tryb życia, także podróżująca stale lub sezonowo z powodów handlowych, kulturowych lub religijnych.

Słowo nomada pochodzi z fr. nomade, łac. nomas, gr. nomas – "wędrujący w poszukiwaniu pastwisk”.

Współczesnymi przykładami koczowników są:

  • Lapończycy
  • Inuici
  • Buszmeni
  • Czukcze
  • Pigmeje
  • Romowie
  • Beduini z Arabii – Arabowie z jednego z plemion koczowniczych Arabii, Syrii, Nubii, lub pustyń Sahary
  • Aborygeni australijscy
  • Tuaregowie

Grupy koczowników były zazwyczaj zorganizowane w jednostki plemienne, mężczyźni tworzyli zwarte grupy wojowników, aby podporządkować sobie tereny, w obrębie których grupa przebywała.

Nomadzi nie trudnili się rolnictwem. Korzystali po prostu z zasobów ziemi tak długo, dopóki ich nie wyczerpali. Wówczas zwijali obozowiska i ruszali w poszukiwaniu lepszych warunków. Koczownicy, tak jak wszyscy, czasem toczyli wojny między sobą, czasem najeżdżali ludy osiadłe, a czasem po prostu handlowali. Ich ruchliwość sprawiała, że wszelkie wieści i nowości rozprzestrzeniały się po świecie znacznie szybciej.

Wtargnięcie koczowników na tereny osiadłych cywilizacji odcisnęło piętno na historii starożytnego Egiptu i Babilonii, a swój rozkwit społeczeństwa nomadów osiągnęły podczas najazdu Mongołów pod przewodnictwem Czyngis-chana oraz Timura w Azji i Europie w XIII, XIV i wczesnym XV wieku.

                                     
  • Koczowniczka czarna Tapinoma erraticum gatunek mrówki z podrodziny Dolichoderinae. Spotykana na otwartych niezalesionych terenach. Spotykana w południowej
  • nomada inaczej koczownik Nomada singel Katarzyny Nosowskiej Nomada węgierski zespół muzyczny
  • j. jakucki: улуус pierwotnie z tur. plemię, lud ogół ludności u koczowników tureckich i mongolskich podporządkowanej jednemu władcy kagan, chan
  • Arabia pochodzi od słowa: عرب arab. Arab w pierwotnym znaczeniu: koczownik kraina zazwyczaj utożsamiana z Półwyspem Arabskim, lecz początkowo obejmująca
  • związany ze starym kultem Wielkiego Nieba legendy z dawnej religii koczowników Pionowy złoty ornament nawiązuje do sztuki i kulturalnych tradycji Kazachów
  • n.e.  769 p.n.e.  768 p.n.e.  767 p.n.e.  761 p.n.e. Azja Najazd koczowników na Chiny, wkroczyli oni do Haojing 鎬京 W wynikłych walkach zginął Youwang
  • rozpoczął m.in. budowę długiego wału ziemnego mającego powstrzymać najazdy koczowników z północy zobacz: Wielki Mur Chiński Europa Hannibal dowódcą wojsk
  • Kota - rodzaj szałasu w kształcie stożka, budowany przez lapońskich koczowników z żerdzi całych lub rozłupanych wzdłuż Używany na potrzeby gospodarcze
  • zamieszkany przez człowieka jedynie okresowo np. półpustynie przez koczowników bądź niezamieszkany, ale wykorzystywany gospodarczo np. kopalnie cyny
  • Odbudował autorytet władcy po okresie regencji Gonghe. Odparł dwa najazdy koczowników Xianyun chiń. trad. 獫狁 Wade - Giles: Hsien - yün na zachodzie i innych