Poprzednia

ⓘ Marek Całka




                                     

ⓘ Marek Całka

W 1991 ukończył Wydział Historyczny Uniwersytetu Warszawskiego praca magisterska "Społeczne aspekty procesu wysiedlenia Niemców z Polski po drugiej wojnie światowej”. W czasie studiów w drugiej połowie lat 80. był zaangażowany w działalność Niezależnego Zrzeszenia Studentów. Brał udział w przygotowaniu i przeprowadzeniu wyborów do Sejmu i Senatu w czerwcu 1989.

W latach 1992–1993 pracował w Ośrodku Studiów Wschodnich, specjalizując się w problematyce ukraińskiej. Równocześnie zajmował się działalnością publicystyczną i popularyzatorską publikował m.in. w "Tygodniku Powszechnym”. Od września 1993 pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych jako analityk i planista polityczny w Departamencie Strategii, koncentrując się na problematyce ukraińskiej i rosyjskiej oraz dyplomacji publicznej, promującej polski punkt widzenia na zagadnienia byłego Związku Radzieckiego w zachodnich środowiskach eksperckich.

W latach 1993–1999 prowadził działalność publicystyczno-naukową, publikując m.in. w "Polskim Roczniku Strategicznym”, "Roczniku Polskiej Polityki Zagranicznej” oraz w "Sprawach Międzynarodowych”, jak też w wydawnictwach Polskiej Fundacji Spraw Międzynarodowych i Centrum Stosunków Międzynarodowych. Był współorganizatorem polsko-rosyjskich okrągłych stołów, ukierunkowanych na dialog dotyczący architektury bezpieczeństwa europejskiego po uzyskaniu przez Polskę członkostwa w NATO. Wraz z grupą współpracowników zainicjował działalność Forum Polsko-Ukraińskiego. Był pomysłodawcą i organizatorem projektu PAUCI.

W latach 1999–2000 pełnił funkcję zastępcy szefa misji w ambasadzie RP w Budapeszcie. W latach 2000–2003 był radcą w wydziale politycznym ambasady RP w Moskwie. W latach 2004–2005 ponownie w Departamencie Strategii MSZ. Jest współautorem pomysłu wewnątrzukraińskiego okrągłego stołu, prowadzącego do kompromisu kończącego okres pomarańczowej rewolucji. W latach 2005–2006 zajmował stanowisko doradcy podsekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów i pełnił obowiązki dyrektora Departamentu Spraw Zagranicznych KPRM.

W grudniu 2006 uzyskał nominację na stanowisko ambasadora RP w Republice Korei, które zajmował do lipca 2010. Od lutego 2011 do 2015 sprawował funkcję zastępcy dyrektora ds. Kaukazu Południowego i Azji Centralnej w Departamencie Wschodnim MSZ. Od lutego 2015 ambasador RP w Azerbejdżanie z jednoczesną akredytacją na Turkmenistan. Kadencję zakończył w 2019. Bezpośrednio po zjeździe z placówki został dyrektorem Departamentu Współpracy Ekonomicznej MSZ, którym to był do lutego 2020.

Zna angielski i rosyjski. Żonaty, jedno dziecko.

Użytkownicy również szukali:

...
...
...