Poprzednia

ⓘ Kategoria:Manuskrypty w Polsce




                                               

Corona Virginis Marie

Corona Virginis Marie – zbiór rękopisów pochodzących z początku XVI wieku, przechowywanych w Bibliotece Raczyńskich w Poznaniu. Na zbiór składa się osiem papierowych kart napisanych przez brata Seweryna, mnicha bernardyńskiego. Powstał prawdopodobnie w klasztorze w Kobylinie.

                                               

Dokument Kazimierza Sprawiedliwego z 12 kwietnia 1189 roku

Dokument Kazimierza Sprawiedliwego lub dokument opatowski z 12 kwietnia 1189 roku – pergaminowy dokument wystawiony przez księcia Kazimierza Sprawiedliwego w Opatowie, datowany na 12 kwietnia 1189 roku; zachowany w oryginale i powszechnie uważany za autentyk; przechowywany na Wawelu, w Archiwum Krakowskiej Kapituły Katedralnej. Jego dyktat jest najprawdopodobniej autorstwa Wincentego Kadłubka; część uczonych jest zdania, że to autograf kronikarza.

                                               

Ewangeliarz emmeramski

Ewangeliarz emmeramski – ewangeliarz pochodzący z końca XI lub początku XII wieku ze skryptorium klasztoru św. Emmerama w Ratyzbonie. Zawiera cztery Ewangelie poprzedzone dedykacjami Ojców Kościoła oraz Kanonami Zgodności, a zakończony Capitulare evangeliorum. Manuskrypt jest ozdobiony inicjałami oraz miniaturami.

                                               

Ewangeliarz kruszwicki

Do Kruszwicy dotarł w drugiej połowie XII wieku. Jest to jedna z 20 najcenniejszych zabytkowych ksiąg w Polsce. Rękopis powstał w skryptorium we Frankonii, wykonany został w sasko-westfalskiej szkole miniatorskiej w Helmarshausen. W tekście posiada liczne inicjały pisane złotem oraz 33 iluminacje całostronicowe. Do pierwszej połowy XIX wieku kodeks był przechowywany w Kruszwicy, pierwotnie w bibliotece benedyktyńskiej, a potem w bazylice kolegiackiej. Obecnie ten zabytek rękopiśmienny znajduje się w zbiorach Archiwum Archidiecezjalnego w Gnieźnie.

                                               

Godzinki królowej Bony

Godzinki królowej Bony, Godzinki wilanowskie, znane także w łacińskim określeniu jako Horae ad usum Ecclesiae Romanae – jeden z kilku zachowanych do dziś kodeksów związanych z Boną Sforzą, drugą żoną Zygmunta Starego, cenny przykład renesansowego malarstwa książkowego doby Jagiellonów. Dzieło skryptora Sigismonda di Sigismondi oraz najprawdopodobniej miniaturzysty Attavantego degli Attavanti i jego warsztatu lub naśladowcy, datowane na rok 1492 i pierwszą połowę XVI stulecia.

                                               

Graduał Jana Olbrachta

Graduał Jana Olbrachta – ilustrowany, rękopiśmienny trzytomowy kodeks muzyczny ufundowany w latach 1499-1500 przez króla Jana Olbrachta dla katedry wawelskiej. Graduał ukazał się w trzech tomach: De tempore, De sanctis i De Beata Virgine choć pierwotnie był planowany jako jedna całość. Data znajdująca się na oprawie tomu pierwszego wskazuje, że dwie pierwsze części wykonano w latach 1499-1501. Natomiast napis fundacyjny tomu trzeciego zawiera datę 26 stycznia 1506 roku jako ukończenia tekstów. Został więc ukończony cztery lata po śmierci króla.

                                               

Brewiarz opatowicki

Opatowicki modlitwa – modlitwa-to pochodzący z Pragi w studio Karola IV. Rękopis został wykryty po ii wojnie światowej. Powiedział ksiądz Stanisław Jasiński w archiwum Kapituły katedry w stan poważnie uszkodzone. W 2005 roku został poddany kosztów prac konserwatorskim. Obecnie rękopis przechowywany jest w Muzeum katedry na Wawelu.