Poprzednia

ⓘ René Eespere




René Eespere
                                     

ⓘ René Eespere

W 1977 ukończył Estońską Akademię Muzyki w Tallinnie, w klasie kompozycji Anatoliego Garšneka. W latach 1977–1979 ukończył studia podyplomowe w Moskiewskim Konserwatorium pod kierunkiem Arama Chaczaturiana i Aleksieja Nikołajewa. Od 1979 wykłada kompozycję i teorię muzyki w Estońskiej Akademii Muzyki, od 2002 jako profesor.

W latach 70. popularność przyniosły mu krótkie formy baletowe Inimene ja öö A Man and a Night 1976, Fuuriad The Furies 1977 i Kodalased Ancient Dwellers 1978, wystawione w teatrze Vanemuine w Tartu. Od lat 80. komponuje symfoniczne utwory wokalno-instrumentalne z przesłaniem etycznym, patriotycznym i egzystencjalnym, takie jak oratoria Passiones 1980/2000, Müsteerium Mystery 1981 i Mediterium 1982/1985, poemat chóralny Lehekülg Sakalamaa kroonikast History of Sakala County 1983 oraz kantaty Glorificatio 1990 i Mater rosae 2003. Pisze także pieśni patriotyczne oraz piosenki dla dzieci.

W swoich utworach kameralnych inspirowanych początkowo barokiem, w latach 90. zaczął skupiać się na barwie brzmienia, m.in. w takich utworach jak Trivium na flet, skrzypce i gitarę 1991, Significatio na skrzypce, gitarę i wiolonczelę 1999, Sculptures Morning na skrzypce, wibrafon i gitarę 2001 i Ambitus na sześć instrumentów 2002.

Skomponował siedem koncertów, w tym Concerto ritornello na dwoje skrzypiec 1982/1993, koncert skrzypcowy 1983/1991, dwa koncerty fletowe 1995/1998, 2003, koncert na altówkę 1996/1998, koncert wiolonczelowy Concertatus celatus 2004 i koncert klarnetowy In dies 2005. Napisał też operę Gurmaanid Gourmets 2002/2005, będącą groteskową alegorią na temat komercjalizacji sztuki.

Charakterystyczne dla jego twórczości są stylistyczne echa baroku, rocka i estońskiej muzyki ludowej, które kompozytor ujmuje w minimalistyczną repetytywną strukturę rytmiczną, nadając im równocześnie kameralną fakturę. We wczesnych jego dziełach dominowało podejście tonalne lub modalne, technika ostinato i wariantowe motywy muzyczne tworzone w prostych zestawach. W późniejszych pracach przeważały swobodne kontrasty tonalne i linearyzm chromatyczny melodyki.

Od 1978 jest członkiem Stowarzyszenia Estońskich Kompozytorów, był dwukrotnie wybierany do jego zarządu.

W 2001 został odznaczonym estońskim Orderem Gwiazdy Białej IV Klasy.

Użytkownicy również szukali:

...
...
...