Poprzednia

ⓘ Paulus van Husen




                                     

ⓘ Paulus van Husen

Paulus van Husen – niemiecki prawnik, opozycjonista antyhitlerowski w okresie III Rzeszy związany z Kręgiem z Krzyżowej.

                                     

1. Życiorys

Wychował się w głęboko wierzącej katolickiej rodzinie lekarza pochodzącego z Westfalii. Po zdaniu egzaminu państwowego z prawa, odbyciu służby wojskowej i krótkiej pracy referendarza prawnego, do 1918 roku walczył jako żołnierz w I wojnie światowej. Studiował w Monachium, Oxfordzie i Genewie. W roku 1920 przybył na Śląsk, obejmując najpierw funkcję asesora rejencyjnego, a potem zastępcy landrata to tutaj poznał Hansa Lukaschka. Jako polityczny decernat przy prezydencie rejencji w Opolu miał wgląd w stosunki polsko-niemieckie. Po krótkim czasie uznawany był za jednego z głównych polityków Niemieckiej Partii Centrum na Śląsku.

W latach 1934−1940, gdy był radcą sądowym przy Pruskim Wyższym Sądzie Administracyjnym w Berlinie, ze względu na odmowę przystąpienia do NSDAP zablokowano mu możliwości awansu. Od roku 1940 był rotmistrzem przy Naczelnym Dowództwie Wehrmachtu w Berlinie. W tymże roku rozpoczął regularną współpracę z Kręgiem z Krzyżowej oraz z Helmuthem Jamesem von Moltke i Peterem Yorck von Wartenburg. W Kręgu z Krzyżowej przejął zadanie umacniania kontaktów z katolickimi kręgami kościelnymi. W wypadku powodzenia zamachu na Adolfa Hitlera miał zostać sekretarzem stanu w ministerstwie spraw wewnętrznych. Jednym z głównych powodów, dla których związał się z opozycją antyfaszystowską, było oburzenie antysemicką polityką III Rzeszy.

Po odkryciu spisku, co miało miejsce po nieudanej próbie zamachu na Hitlera 20 lipca 1944 roku, został aresztowany i po długim pobycie w więzieniu 19 kwietnia 1945 roku postawiono go wspólnie z jego przyjacielem Hansem Lukaschkiem przed nazistowskim sądem ludowym. Został skazany na trzy lata pozbawienia wolności w ciężkim więzieniu. Tydzień później, 25 kwietnia 1945 roku, sowieckie oddziały oswobodziły go z więzienia w Berlinie-Plötzensee. W tym samym 1945 roku został jednym z członków założycieli partii CDU w Berlinie i w latach 1949–1959 był prezydentem Wyższego Sądu Administracyjnego w Nadrenii Północnej-Westfalii.

                                     
  • każdego świętego przedstawionego z drugiej strony Joanes, Batis, Petrus, Paulus a także symbolem Chrystusa Chi Rho wewnątrz okręgu. Krzyż zawieszony
  • Paul Cox, właśc. Paulus Henrique Benedictus Cox ur. 16 kwietnia 1940 w Venlo w Holandii, zm. 18 czerwca 2016 w Brisbane w Australii australijski reżyser
  • Bernardo Bellotto Canaletto Elekcja Stanisława II Agusta na Woli w 1764 Paulus Bor Ariadna, Bachus Olga Boznańska Portret dwojga dzieci na schodach
  • malarzy. W Delfcie tworzyli zatem Michiel Jansz van Mierevelt, Leonaert Bramer, Pieter de Hooch, Paulus Potter w Delfcie od 1646 do 1650 Carel Fabritius
  • 25 - 33, 1957. L. van der Hammen: An introduction to comparative arachnology. Leiden: SPB Academic Publishing, 1989. P. Weygoldt, H.F. Paulus Untersuchungen
  • został on rozpoznany w analizach Ludwig van der Hammena z 1977 i 1989 ani Petera Weygoldta i Hannesa Paulusa z 1979. W 1990 Jeffrey Shultz wykorzystał
  • Lipoctena. Ludwig van der Hammen w pracy z 1977 nadał mu rangę odrębnej gromady pod nazwą Apatellata. Peter Weygoldt i Hannes Paulus nadali mu rangę nadrzędu
  • caravaggianistów: Gerarda van Honthorsta 9 obrazów i Hendricka ter Brugghena 7 obrazów oraz Joachima Wtewaela 11 obrazów i Paulusa Moreelse 12 obrazów
  • doktora Tulpa dzieła Vermeera van Delft, Jana Steena, Paulusa Pottera, Rubensa, Memlinga, van der Weydena, Holbeina, van Dycka, Fransa Halsa i innych wybitnych

Użytkownicy również szukali:

monachium 1945,

...
...
...