Poprzednia

ⓘ Andrzej Bręborowicz




                                     

ⓘ Andrzej Bręborowicz

Studiował na Akademii Medycznej w Poznaniu. Pracować zaczął jako anestezjolog w Klinice Intensywnej Opieki Medycznej tej uczelni. Obronił tam pracę doktorską napisana na podstawie badań poświęconych dializie otrzewnowej. Od 1981 pracował w Zakładzie Patofizjologii. Habilitował się w 1986, rozwijając tematykę pracy doktorskiej. Również w 1981 wygrał konkurs na stypendium naukowe Kanadyjskiej Fundacji Nefrologicznej. W tym czasie rozpoczął współpracę naukową z prof. Dimitriosem Oreopoulosem Uniwersytet w Toronto. Tytuł profesora uzyskał w 1994. W 1995 otrzymał nagrodę Międzynarodowego Towarzystwa Dializy Otrzewnowej za całokształt dorobku naukowego. W tym samym roku został kierownikiem Katedry Patofizjologii Akademii Medycznej w Poznaniu. Był członkiem Senackiej Komisji ds. Dydaktyki i Rektorskiej Komisji ds. Rozwoju Informatyki poznańskiej Akademii Medycznej. W 1997 otrzymał Nagrodę Naukową Miasta Poznania za wybitne osiągnięcia w zakresie wykorzystania błony otrzewnowej jako błony dializacyjnej w leczeniu chorych z niewydolnością nerek.

                                     

1. Osiągnięcia

Napisał ponad dwieście prac, z których za najaważniejsze uchodzą:

  • Toxicity of free radicals to mesothelial cells and peritoneal mambrane 1993,
  • IL-17 stimulates introperitoneal neutrophil infiltration trough the release of GRO & chemokine from mesothelial cells 2000,
  • Recommended peritoneal dialisys curriculum for nephrology trainess 2000.
  • Biocompatibility of peritoneal dialysis solutions 1996,
  • Funkcja mezotelium jako bariery podczas dializy otrzewnowej 1984 - praca habilitacyjna,
  • Toxicity of osmotic solutes on human mesothelial cells in vitro 1992,