Poprzednia

ⓘ Kaplica zdrojowa Najświętszej Maryi Panny w Lądku-Zdroju




Kaplica zdrojowa Najświętszej Maryi Panny w Lądku-Zdroju
                                     

ⓘ Kaplica zdrojowa Najświętszej Maryi Panny w Lądku-Zdroju

Kaplica zdrojowa Najświętszej Maryi Panny w Lądku-Zdroju – rzymskokatolicka kaplica zdrojowa pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, wybudowana w 1679, znajdująca się w Lądku-Zdroju.

Wczesnobarokowa budowla o nietypowej bryle, cechująca się proporcjonalnością i lekkością, pełni obecnie funkcję kościoła pomocniczego parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Lądku-Zdroju jako kaplica zdrojowa. W 1999 kaplica podniesiona została do rangi Sanktuarium Uzdrowienia Chorych.

                                     

1. Historia

Kaplica została zbudowana w 1679 z inicjatywy Johanna Sigmunda Hoffmanna von Liechtenstern właściciela dóbr w uzdrowisku. Według zamysłu fundatora miała być kościołem parafialnym, ale biskup praski nie wyraził na to zgody. Stała się kaplicą grzebalną rodziny Hoffmannów oraz lokalnym ośrodkiem pielgrzymkowym związanym z kultem maryjnym. W następnym roku kaplicę poświecił dziekan M. Podchorski. W 1690 poszerzona o dwie nawy boczne. W późniejszych czasach kaplica była przebudowywana. W drugiej połowie XVIII w. prezbiterium nakryto sklepieniem żaglastym. W 1795 umieszczono na wieży zegar fundacji ministra von Hoyma. W 1801 dobudowano w przyziemiu kruchtę, na piętrze prospekt z organami. W drugiej połowie XIX w. nadbudowano zakrystię. W latach 1908–1941 renowację wystroju wnętrza i polichromię wykonał lądecki malarz Leo Richter. W latach 1990. dach kaplicy pokryto blachą cynkową. W 1997 przeprowadzono odwodnienie kaplicy, a rok później remont i konserwację. 18 października 1999 decyzją papieża Jana Pawła II została podniesiona do rangi Sanktuarium Uzdrowienia Chorych.

                                     

2. Architektura i wyposażenie

Kaplica zlokalizowana na terenie uzdrowiska znajduje się na północno-zachodnim skraju parku zdrojowego. Jest to budowla orientowana, wymurowana z cegły i kamienia, otynkowana. Założona na planie prostokąta z podziałem na trzy podobne nawy rozdzielone ścianami z arkadami. Do nawy środkowej przylega kwadratowe prezbiterium, a do niego prostokątna zakrystia. Nad prezbiterium nadbudowana wieża, której górną ośmioboczną kondygnację, wieńczy jednoprześwitowy hełm. Przy wejściu kruchta zamknięta półkoliście. W fasadzie późnobarokowe kamienne figury Immaculaty, św. Anny i św. Józefa wykonane na początku XIX w.

Wewnątrz w prezbiterium sklepienie żaglaste pokryte polichromią w stylu historyzmu, w nawach sklepienia kolebkowe z lunetami. Na ścianach środkowej nawy malowidła czterech Ewangelistów. Wyposażenie: ołtarz główny z barokową drewnianą figurą Matki Boskiej z Dzieciątkiem z 1674, nad ołtarzami bocznymi obrazy św. Anny i św. Józefa wykonanymi przez Aliosa Schmidta w 1926. Nad wyjściem do zakrystii kamienny kartusz z herbem fundatora świątyni. W nawie w szklanych gablotach dwa dary od Jana Pawła II papieska piuska i kopia krzyża malabarskiego z Grobu Chrystusa ofiarowane w 2002.

                                     

3. Otoczenie

Przed kaplicą stoi figura Matki Boskiej ufundowana około 1887 przez Antoniego Krzyżanowskiego, budowniczego i fabrykanta poznańskiego, częstego gościa w Lądku.

Użytkownicy również szukali:

lądek - zdrój kaplica zdrojowa msze,

...
...
...