Poprzednia

ⓘ Kyle O’Reilly




Kyle O’Reilly
                                     

ⓘ Kyle O’Reilly

Kyle Greendoow – kanadyjski profesjonalny wrestler, obecnie występujący w federacji WWE w rozwojowym brandzie NXT pod pseudonimem ringowym Kyle OReilly. Jest obecnym posiadaczem NXT Tag Team Championship.

OReilly jest najbardziej znany z występów w Ring of Honor ROH. Pracował również dla New Japan Pro-Wrestling NJPW i wielu federacji niezależnych, między innymi Pro Wrestling Guerrilla. W swojej karierze zdobył ROH World Championship, trzy razy ROH World Tag Team Championship z Bobbym Fishem jako drużyna reDRagon, a także PWG World Championship. Ponadto jest zwycięzcą turnieju Battle of Los Angeles 2013.

                                     

1.1. Kariera profesjonalnego wrestlera Extreme Canadian Championship Wrestling 2005–2017

OReilly pojawił się pierwszy raz w telewizji podczas nagrań programów federacji NWA: Extreme Canadian Championship Wrestling ECCW z 23 grudnia 2005, gdzie on i Tony Tisoy przegrali z Wrathchildem i Killswitchem. W styczniu 2006 brał udział w walce wieczoru gali z okazji 10. rocznicy istnienia federacji, gdzie wspólnie z Fast Freddym Funkiem i Kurtem Sterlingiem pokonali Michelle Starr, Johnnyego Canucka i Vancea Nevadę. OReilly ukończył treningi w szkole ECCW House of Pain 29 maja 2006, gdzie w ostatniej walce w tejże szkółce pokonał swojego trenera Aarona Idola. Kontynuował swoje występy w ECCW przez 2006 i początek 2007. W marcu 2007 rozpoczął rywalizację z Sidem Sylumem, gdzie przegrał z nim w "European Rounds” matchu z 2 marca, lecz dobę później z Veroniką Vice pokonał jego i Nikki Matthews. 30 marca OReilly pokonał Syluma w "I Quit” matchu wieńczącym rywalizację.

W czerwcu 2007 wziął udział i wygrał turniej ECCW Pacific Cup, gdzie spotkał się z finale z Tonym Kozinem i Scottym Macem. 21 lipca pokonał Icea i zdobył NWA Canadian Junior Heavyweight Championship. Mimo tego sześć dni później utracił tytuł na rzecz Icea, jednak w rewanżu w przyszłym miesiącu odzyskał tytuł. Drugi raz utracił tej samej nocy. 24 sierpnia odbyła się kolejna walka, która zakończyła się podwójnym przypięciem, przez co tytuł został zawieszony. W rezultacie OReilly i Ice zawalczyli w best of five series wyłaniającym nowego mistrza. OReilly wygrał pierwszą i trzecią walkę, zaś Ice drugą i czwartą. OReilly pokonał Icea w Last Man Standing matchu z 28 grudnia i zdobył mistrzostwo trzeci raz w karierze.

W 2008 OReilly wziął udział w kolejnym turnieju Pacific Cup, lecz tym razem go nie wygrał. W kwietniu 2009 OReilly i 19 innych wrestlerów wzięło udział w maratonie ECCW Wrestling With Hunger, gdzie zawalczyli w czterdziestu walkach przez 72 godziny by zarobić na jedzenie do lokalnego banku żywnościowego.

19 marca 2010 OReilly wziął udział w trzyosobowej walce o NWA Canadian Heavyweight Championship przeciwko Billyemu Suede i Sylumowi. W kwietniu wziął udział w walce Title vs. Title z Rickiem Sterlingiem. Po raz kolejny wziął udział w turnieju Pacific Cup z 6 czerwca, gdzie pokonał Azeema i Suede, lecz w finale przegrał z Artemisem Spencerem. Podczas gali To Hell and Back z 25 czerwca wziął udział w dwóch walkach: pokonał Icea, lecz potem przegrał z Sylumem o NWA Canadian Heavyweight Championship. Następnej doby wraz z El Phantasmo przegrał z Pop Culture w two-out-of-three falls matchu. OReilly powracał do ECCW w 2011 i 2014 by wziąć udział w turnieju Pacific Cup.

OReilly powrócił do ECCW 14 stycznia 2017 na gali Ballroom Brawl 7, gdzie pokonał El Phantasmo o ECCW Championship. Od razu po walce zawiesił tytuł.

                                     

1.2. Kariera profesjonalnego wrestlera Federacje niezależne 2008–2017

OReilly zadebiutował w Full Impact Pro FIP podcxas gali In Full Force z 30 maja 2008, gdzie przegrał z Damienem Waynem. Kolejnej nocy podczas gali Southern Justice 2008 zawalczył z Johhnym DeBallem, lecz Davey Richards zaatakował obu uczestników i pojedynek zakończył się bez rezultatu. Do FIP powrócił w listopadzie 2009 biorąc udział w pierwszej nocy Jeff Peterson Memorial Cup, gdzie wraz z Tonym Koziną wziął udział w Tag Team Rumble, który wygrało Bumz R Us.

16 stycznia 2010 OReilly zadebiutował w promocji Evolve, gdzie pokonał Bobbyego Fisha. Podczas gali Evolve 2: Hero vs. Hidaka zawalczył i pokonał Hallowickeda, który zastępował kontuzjowanego TJPego. OReilly poniósł pierwszą porażkę podczas gali Evolve 3: Rise or Fall przegrywając z TJP. Podczas gali Evolve 5: Danielson vs. Sawa przegrał z Ricochetem.

OReilly wystąpił po raz pierwszy w Dragon Gate USA DGUSA podczas nagrań gali Open the Freedom Gate w dniu 28 listopada 2009, gdzie podczas pre-show pokonał Adama Colea. Podczas gali DGUSA Fearless wygrał sześcioosobową walkę w pre-show i odprowadził Daveya Richardsa do ringu w głównej części gali. 26 września 2010 wziął udział w six-pack challenge, który wygrał Brodie Lee.

28 sierpnia 2010 wziął udział w turnieju Young Lions Cup federacji Chikara, lecz przegrał z Adamem Colem w ćwierćfinale.

26 maja 2017 wziął udział w kwalifikacjach kanadyjczyków w WCPW Pro Wrestling World Cup, gdzie pokonał Tysona Duxa w pierwszej rundzie, lecz w półfinale uległ Mikeowi Baileyowi.

                                     

1.3. Kariera profesjonalnego wrestlera Ring of Honor 2009–2017

OReilly zadebiutował w Ring of Honor ROH w 2009. 13 listopada 2009 przegrał z Tonym Koziną. W telewizji zadebiutował 21 grudnia 2009 podczas odcinka tygodniówki Ring of Honor Wrestling, gdzie przegrał z Chrisem Hero. 5 lutego 2010 podczas nagrań tygodniówek Ring of Honor Wrestling wygrał w rewanżu z Tonym Koziną. 10 września został pokonany przez byłego posiadacza ROH World Championship Austina Ariesa. Trzy dni później ROH ogłosiło podpisanie kontraktu z zawodnikiem.

OReilly rozpoczął współpracę z nowym zawodnikiem ROH Adamem Colem, gdzie wspólnie utworzyli drużynę. 2 października podczas nagrań Ring of Honor Wrestling pokonali Grizzlyego Redwooda i Mikea Sydala. Dwa tygodnie później ponieśli dwie porażki ze Stevem Corino i Kevinem Steenem, a także z The All Night Express Kennym Kingiem i Rhettem Titusem. 12 listopada OReilly wziął udział w turnieju Survival of the Fittest 2010, lecz został wyeliminowany przez Kevina Steena w pierwszej rundzie. OReilly zadebiutował na galach pay-per-view występując 18 grudnia podczas gali Final Battle; wspólnie z Colem zostali pokonani przez All Night Express. 1 i 2 kwietnia na edycjach Chapter One i Chapter Two gali Honor Takes Center Stage, OReilly i Cole przegrali dwie walki z The Briscoe Brothers Jayem i Markiem oraz The Kings of Wrestling Chrisem Hero i Claudiem Castagnolim. 8 lipca 2011 drużyna pokonała Bravado Brothers stając się pretendentami do tytułów ROH World Tag Team Championship. 25 lipca OReilly odnowił kontrakt z federacją. 13 sierpnia podczas nagrań Ring of Honor Wrestling drużyna zaczęła występować pod nazwą Future Shock.

7 stycznia 2012 podczas nagrań Ring of Honor Wrestling, Future Shock zostało rozwiązane i OReilly uformował sojusz z Daveyem Richardsem występując jako Team Ambition; wspólnie rywalizowali przeciwko Coleowi i Eddiemu Edwardsowi. W występach poza ROH dobierali jako trzeciego partnera Tonyego Kozinę. 4 marca podczas gali 10th Anniversary Show, Team Ambition zostało pokonane w walce wieczoru przez Colea i Edwardsa. 24 marca podczas gali Best in the World 2012: Hostage Crisis, OReilly został pokonany przez Colea w "Hybrid Rules” matchu. Po walce Cole chciał się z nim pogodzić, lecz przegrany odrzucił propozycję policzkując przeciwnika i ogłaszając stałą współpracę z Richardsem, wskutek czego stał się antagonistą.

16 grudnia podczas gali Final Battle 2012: Doomsday, OReilly i Bobby Fish znani jako reDRagon przegrali z The American Wolves Daveyem Richardsem i Eddiem Edwardsem. Podczas gali 11th Anniversary Show z 2 marca 2013, reDRagon zdobyło ROH World Tag Team Championship pokonując The Briscoe Brothers. Tego samego miesiąca obronili tytułów w walce z Alabama Attitude Coreyem Hollisem i Mikem Poseyem, jak również podczas czerwcowej gali Best in the World w three-way tag team matchu z C & C Wrestle Factory Capricem Colemanem i Cedricem Alexandrem i S.C.U.M. Cliffem Comptonem i Rhettem Titusem. Tytuły utracili na rzecz Forever Hooligans Alexa Koslova i Rockyego Romero 27 lipca. Niespełna miesiąc później odzyskali tytuły od The American Wolves. Przez resztę 2013 skutecznie bronili tytułów przeciwko takim drużynom jak C & C Wrestle Factory, The Forever Hooligans, Jayowi Lethalowi i Michaelowi Elginowi, a także Outlaw, Inc. Homicideowi i Eddiemu Kingstonowi. Podczas gali 12th Anniversary Show z lutego 2014 obronili tytuły pokonując Adrenaline Rush ACH i TaDariusa Thomasa, lecz 8 marca stracili je na rzecz The Young Bucks. OReilly i Fish zdobyli tytuły tag team po raz trzeci 17 maja 2014 pokonując The Young Bucks podczas gali War of the Worlds federacji ROH i New Japan Pro-Wrestling NJPW. 7 i 22 czerwca obronili tytuły pokonując kolejno The Briscoe Brothers, Christophera Danielsa i Frankiego Kazariana podczas gali Best in the World 2014. 23 listopada 2014 reDRagon pokonało ACH i Matta Sydala, The Addiction i The Briscoes broniąc tytułów tag team i wygrywając turniej Tag Wars. OReilly i Fish zdołali pokonać Alexa Shelleya i Kushidę, The Young Bucks i The Kingdom Michaela Bennetta i Matta Tavena podczas gal Final Battle 2014, ROH 13th Anniversary Show i Supercard of Honor IX. OReilly i Fish stracili tytuły na rzecz The Addiction Danielsa i Kazariana podczas nagrań tygodniówek Ring of Honor Wrestling z 4 kwietnia. 18 września 2015 podczas gali All Star Extravaganza VII, OReilly otrzymał szansę na walkę o ROH World Championship, lecz interweniujący Adam Cole przeszkodził mu w zdobyciu tytułu.

16 sierpnia 2016 podczas gali Death Before Dishonor XIV OReilly powrócił i interweniował podczas celebracji Colea po zdobyciu ROH World Championship, tym samym wznawiając rywalizację. 2 grudnia podczas gali Final Battle pokonał Colea i zdobył ROH World Championship po raz pierwszy w karierze. 31 grudnia wygasł jego kontrakt z federacją, lecz zaczął występować na wybranych galach. 4 stycznia 2017 podczas gali Wrestle Kingdom 11 utracił światowy tytuł na rzecz Colea. Tydzień później został usunięty z rosteru na stronie internetowej Ring of Honor, a także usunięty z walk z następnych gal.



                                     

1.4. Kariera profesjonalnego wrestlera Pro Wrestling Guerrilla 2011–2017

22 października 2011 OReilly zadebiutował wraz z Adamem Colem w Pro Wrestling Guerrilla, gdzie występowali jako Future Shock i przegrali z The Young Bucks o PWG World Tag Team Championship. Future Shock zostało pokonane przez RockNES Monsters Johnnyego Goodtimea i Johnnyego Yumę podczas tygodniówki Fear z 10 grudnia. 21 kwietnia 2012 wzięli udział w corocznym turnieju Dynamite Duumvirate Tag Team Title Tournament DDT4, gdzie dotarli do półfinału, jednakże przegrali z ostatecznymi zwycięzcami The Super Smash Bros. Playerem Uno i Stupefiedem. 21 lipca podczas 9th Anniversary Show Future Shock i The Young Bucks przegrali z Super Smash Bros. o PWG World Tag Team Championship w three-way ladder matchu. 12 stycznia 2013 wraz z Colem wziął udział w turnieju Dynamite Duumvirate Tag Team Title Tournament 2013, gdzie w półfinale odpadli będąc pokonanym przez El Generico i Kevina Steena.

30 sierpnia OReilly wziął udział w turnieju Battle of Los Angeles 2013 i pokonał Trent? w pierwszej rundzie. Następnego dnia wygrał resztę turnieju pokonując kolejno ACH w drugiej rundzie, Drakea Youngera w półfinale i Michaela Elgina w finale. W rezultacie otrzymał szansę na walkę o PWG World Championship, który był w posiadaniu Adama Colea. Zawalczyli ze sobą 19 października, lecz Cole obronił tytuł po interwencji Kevina Steena i The Young Bucks. 23 maja 2014 pokonał Colea w "Knockout or Submission Only” matchu i zdobył tytuł. W sierpniu OReilly wziął udział w kolejnym turnieju Battle of Los Angeles 2014, lecz po dotarciu do półfinałów musiał zrezygnować z dalszego występu po ataku Rodericka Stronga. 12 grudnia OReilly obronił PWG World Championship pokonując zwycięzcę Battle of Los Angeles, Ricocheta. Mimo to utracił tytuł w kolejnej walce przeciwko Strongowi, którzy zmierzyli się w Guerrilla Warfare matchu.

4 marca 2016 OReilly pokonał Martyego Scurlla, zaś następnej nocy reDRagon przegrało z The Young Bucks i nie zdobyło tytułów tag team. 26 lipca przegrał z Zackiem Sabre Jr. o PWG World Championship. 3 września pokonał Matthewa Riddlea w pierwszej rundzie turnieju Battle of Los Angeles, lecz w kolejnym szczeblu uległ Markowi Haskinsowi.

                                     

1.5. Kariera profesjonalnego wrestlera New Japan Pro-Wrestling 2014–2017

Wskutek współpracy ROH z NJPW, reDRagon zadebiutowało w japońskiej federacji 10 sierpnia 2014 i przegrało z Czas Splitters Alexem Shelleya i Kushidą o IWGP Junior Heavyweight Tag Team Championship. Duo powróciło do NJPW 25 października i wzięło udział w turnieju Super Junior Tag Tournament 2014. 3 listopada pokonali w finale The Young Bucks i wygrali cały turniej. Pięć dni później podczas gali Power Struggle, reDRagon pokonało Time Splitters w rewanżu i zdobyło IWGP Junior Heavyweight Tag Team Championship. Po raz pierwszy obronili tytuły 4 stycznia 2015 podczas gali Wrestle Kingdom 9 w four-way tag team matchu z Forever Hooligans, Time Splitters i The Young Bucks. 11 lutego podczas gali The New Beginning in Osaka stracili tytuły na rzecz The Young Bucks.

reDRagon powróciło do NJPW 3 maja 2015 podczas gali Wrestling Dontaku 2015, gdzie zawalczyli z Roppongi Vice Barettą i Rockym Romero i The Young Bucks o tytuły, które obronili Young Bucks. Tego samego miesiąca Fish wziął udział w turnieju Best of the Super Juniors 2015, ukończył swój blok z pięcioma zwycięstwami i dwiema porażkami, tym samym nie przechodząc do finału. Po turnieju reDRagon otrzymało rewanż o tytuły, lecz ponownie przegrali z The Young Bucks podczas gali Dominion 7.5 in Osaka-jo Hall. Mimo tego zdołali ich pokonać 16 sierpnia i odzyskali tytuły IWGP Junior Heavyweight Tag Team Championship. The Young Bucks zdobyło tytuły od reDRagon podczas gali Wrestle Kingdom 10 z 4 stycznia 2016. 10 października podczas gali King of Pro-Wrestling, OReilly otrzymał szansę na walkę o NEVER Openweight Championship, lecz przegrał z Katsuyorim Shibatą.

                                     

1.6. Kariera profesjonalnego wrestlera NXT od 2017

OReilly zadebiutował w rozwojowym brandzie NXT federacji WWE 12 lipca 2017 podczas nagrań tygodniówek NXT, gdzie przegrał z Aleisterem Blackiem.

Pojawił się 19 sierpnia podczas gali NXT TakeOver: Brooklyn III, gdzie wspólnie z Adamem Colem i Bobbym Fishem zaatakował nowego NXT Championa Drewa McIntyrea. We wrześniu OReilly, Fish i Cole zaczęli występować jako trio "The Undisputed Era”. Wskutek rywalizacji The Undisputed Ery, Sanity i The Authors of Pain z Roderickiem Strongiem, generalny menadżer brandu NXT William Regal ogłosił walkę wieczoru podczas gali NXT TakeOver: WarGames, którym był WarGames match; pojedynek wygrał OReilly, Fish i Cole.

                                     

2. Życie prywatne

Greenwood ma cukrzycę typu pierwszego. Za inspiratorów uważa Breta Harta, Toshiakiego Kawadę, Roycea Graciego i Muhammada Alego. W dzieciństwie trenował amatorski wrestling, hokej, futbol amerykański, kickboxing, jujutsu, snowboarding i lacrosse. Pomiędzy treningami na profesjonalnego wrestlera pracował jako kucharz w miejscowej restauracji.

                                     

3. Styl walki

  • Triangle choke
  • Brainbuster
  • Finishery
  • Ankle lock
  • ARMageddon Cross armbreaker, czasem blokując nogi przeciwnika
  • Guillotine choke
  • Bridging leg hook belly-to-back suplex
  • Inne ruchy
  • Front missile dropkick z krawędzi ringu w przeciwnika stojącego poza ringiem
  • Triple rolling double underhook suplex
  • Nigel Pendulum lariat – zaadaptowane od Nigela McGuinnessa
  • Ax and Smash Scissors stomp na głowę klęczącego lub pochylonego przeciwnika, a także dodanie elbow smashu
  • "The Martial Artist”
  • Przydomki
  • "Prelude” ~ Kavinsky
  • "Im Shipping Up to Boston” ~ Dropkick Murphys
  • "Dance Away” ~ Damn Valentines
  • "Lightning and Thunder” ~ Extreme Music NXT
  • "Undisputed” ~ CFO$ NXT; od 20 września 2017; używany podczas członkostwa w grupie The Undisputed Era
  • Motywy muzyczne


                                     

4. Mistrzostwa i osiągnięcia

  • High Risk Wrestling
  • HRW Tag Team Championship 1 raz – z Bobbym Fishem
  • New Japan Pro Wrestling
  • Super Jr. Tag Tournament 2014 – z Bobbym Fishem
  • IWGP Junior Heavyweight Tag Team Championship 2 razy – z Bobbym Fishem
  • ECCW Championship 1 raz
  • Pacific Cup 2007
  • NWA: Extreme Canadian Championship Wrestling / Elite Canadian Championship Wrestling
  • NWA Canadian Junior Heavyweight Championship 3 razy
  • Battle of Los Angeles 2013
  • PWG World Championship 1 raz
  • Pro Wrestling Guerrilla
  • Pro Wrestling Illustrated
  • PWI umieściło go na 32. miejscu w top 500 wrestlerów rankingu PWI 500 w 2016
  • PWP Tag Team Championship 1 raz – z Daveyem Richardsem
  • Pro Wrestling Prestige
  • Tag Wars Tournament 2014 – z Bobbym Fishem
  • ROH World Championship 1 raz
  • Ring of Honor
  • ROH World Tag Team Championship 3 razy – z Bobbym Fishem
  • ROH World Tag Team Championship #1 Contender Lottery Tournament 2011 – z Adamem Colem
  • Walka roku 2012 z Adamem Colme vs. Super Smash Bros. Player Uno i Stupefied i The Young Bucks z 21 lipca
  • SoCal Uncensored
  • St. Louis Anarchy
  • Medallion Tournament 2012