Poprzednia

ⓘ Trębaczew (powiat rawski)




Trębaczew (powiat rawski)
                                     

ⓘ Trębaczew (powiat rawski)

Trębaczew – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie rawskim, w gminie Sadkowice.

Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie bielskim ziemi rawskiej województwa rawskiego. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa skierniewickiego.

                                     

1. Historia

Wcześniejsze nazwy wsi: Trebarzow pocz. XVIw., Trębaczów.

W roku 1827 w Trębaczewie było 17 domów i 184 mieszkańców.

W roku 1886 w Trębaczewie było 28 domów i 373 mieszkańców, a w folwarku 8 domów i 51 mieszkańców. We wsi było 20 budynków murowanych, młyn wodny, wiatrak i gorzelnia. Dobra trębaczewskie miały powierzchnię ogólną 2181 mórg, w tym: grunty orne – 1131, łąki – 84, pastwiska 43, lasy – 884. Poza własnością ziemiańską w Trębaczewie było 40 gospodarstw chłopskich na 316 morgach, a w Lubani 26 gospodarstw na 511 morgach.

                                     

1.1. Historia Okres II wojny światowej

Rozkazem Kaliny z dnia 1 marca 1942 obwód "Rybitwa" ze względów operacyjnych przydzielony został z Okręgu AK Kielce-Radom do "Kretonu" – Okręg Łódź Armii Krajowej.

W czasie okupacji niemieckiej w Trębaczewie od 1943 r. prowadzono doświadczalną uprawę rośliny kauczukodajnej kok-sagizu. Sadzonki hodowano w inspektach, a później rozsadę pikowano na polu. W planach przemysłu zbrojeniowego III Rzeszy miał być to surowiec do produkcji kauczuku naturalnego. Na terenie Generalnego Gubernatorstwa nadzór fachowy nad uprawą kok-sagizu miało dwóch Niemców i Polak – agronom z Nowego Miasta, wcześniej do 1939 administrator dóbr hrabiego Śliźnia k. Słonimia, m.in. w Dziewiątkowiczach.

Pod pretekstem szkoleń agronomów odbywały się tu konspiracyjne spotkania żołnierzy Armii Krajowej w sprawie organizowania dostawy żywności do Warszawy, jeszcze przed wybuchem powstania warszawskiego. Samochodowe transporty żywności zaopatrzone były w oryginalne dokumenty przewozowe z pieczęciami niemieckimi. Czyste druki dokumentów otrzymywano od Polaków pracujących w urzędach niemieckich m.in. w Lubochni. Druki opatrywano pieczęciami niemieckimi w Radomiu, przy okazji stemplowania bonów towarowych na żywność i odzież. Druki bonów uzyskiwano za łapówki w formie wędlin. Wędzonki na łapówki musiały być wyprodukowane z mięsa pochodzącego z legalnego uboju, a oficjalne pozwolenie na taki ubój udało się uzyskać Józefowi Kiszkurno. Sprawa gromadzenia żywności w Generalnym Gubernatorstwie na potrzeby Armii Krajowej przy współpracy z tajnym Związkiem Ziemian w roku 1943 nosiła kryptonim "Uprawa".

                                     

2. Bibliografia i źródła

  • Studium Polski Podziemnej. Londyn, "Armia Krajowa w dokumentach 1939-1945, Tom II, czerwiec 1941-kwiecień 1943, Ossolineum, 1990, ​ISBN 83-04-03591-X ​, ​ISBN 83-04-03630-4 ​ tom II, str. 256 rozkaz Kaliny z dnia 1. III. 1942.
  • Archiwum rodzinne.
  • Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, Tom X str. 473, Warszawa, 1892
  • Wojciech Borzobohaty, "Jodła" Okręg Radomsko-Kielecki ZWZ-AK 1939-1945, Warszawa 1988, ​ISBN 83-211-0901-2 ​. str. 245 kryptonim "Uprawa".

Użytkownicy również szukali:

...
...
...