Poprzednia

ⓘ Gorzków (powiat staszowski)




Gorzków (powiat staszowski)
                                     

ⓘ Gorzków (powiat staszowski)

Gorzków – wieś sołecka w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie staszowskim, w gminie Bogoria.

Po wojnie siedziba gminy Malkowice. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa tarnobrzeskiego.

Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 757.

                                     

1. Współczesne części wsi

Poniżej w tabeli 1 integralne części wsi Gorzków 0788175 z aktualnie przypisanym im numerem SIMC zgodnym z Systemem Identyfikatorów i Nazw Miejscowości z katalogu TERYT Krajowego Rejestru Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju.

                                     

2. Historia

W XIX wieku Gorzków był wsią i folwarkiem w dawnym powiecie opatowskim, gminie Malkowice. Należał do parafii w Kiełczynie. Oddalony był o 7 wiorst od Iwanisk. W 1827 r. Gorzków liczył 18 domów i 109 mieszkańców, zaś w 1881 r. 23 domy i 221 mieszkańców. Do miejscowości należało wówczas 373 mórg ziemi dworskiej i 176 mórg włościańskiej.

Wymienia tę wieś Długosz L.B. t.I s.321. Wieś należała wówczas do parafii w Iwaniskach.

                                     

3. Zabytki

  • Park z drugiej połowy XIX wieku wpisany po raz pierwszy na listę zabytków w 1957 r., numer NID: 643775.
  • Zespół dworski z 2 poł. XIX w., wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa świętokrzyskiego decyzją wojewódzkiego konserwatora zabytków A.846/1-2 z 20.12.1957 i z 10.08.1982. W krajowym rejestrze NID wpisany pod numerem 643773. Na zespół składają się dwa obiekty
  • Dwór z drugiej połowy XIX wieku wpisany na listę zabytków w 1982 r., numer NID: 643774;
                                     

4. Literatura

  • Kaczmarek Leon red. nauk. zeszytu, Taszycki Witold red. nauk. wyd.: Urzędowe Nazwy miejscowości i obiektów fizjograficznych. 33. Powiat staszowski województwo kieleckie. Komisja ustalania nazw miejscowości i obiektów fizjograficznych do użytku służbowego. Z: 33. Warszawa: Urząd Rady Ministrów. Biuro do Spraw Prezydiów Rad Nadzorczych, 1970.