Poprzednia

ⓘ Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Wielkich Oczach




Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Wielkich Oczach
                                     

ⓘ Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Wielkich Oczach

Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Radymno II archidiecezji przemyskiej.

Jest to świątynia podominikańska konsekrowana w 1740 roku przez Józefa Antoniego Łaszcza, biskupa pomocniczego chełmskiego. Kościół otrzymał wezwanie Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny oraz św. Andrzeja Apostoła.

Jest to kościół wzniesiony, w stylu barokowym, z cegły, na planie prostokąta, o długości 23 metrów i szerokości niemal 9 metrów. Prezbiterium świątyni jest zwrócone w stronę zachodnią. Świątynia charakteryzuje się bardzo wysoką i szeroką fasadą o wysokości 23 metrów, i szerokości obejmującej dobudowany do świątyni klasztor, nawę i przybudówkę od strony północnej. Klasztor w kształcie litery L przylega do świątyni od strony południowej i od strony zachodniej, tak jakby otacza z dwu stron kościół i posiada dwie kondygnacje. Pionowe pilastry dzielą fasadę na siedem pól; w środkowym znajduje się okno oświetlające chór muzyczny, a w pozostałych są umieszczone płyciny i wnęki przeznaczone na figury. W 1978 roku w tych wnękach zostało umieszczonych sześć figur cementowych: Chrystusa Pana, Matki Bożej, św. Józefa. św. Barbary, św. Antoniego z Padwy i św. Stanisława Kostki. Nad portalem kościoła znajduje się napis "Aedificatum A.D. 1667 et A.D. Renovatum – 1974”. Ponad tym znajduje się napis "Ro. 1863”. Pod samym szczytem tympanonu znajduje się, umieszczony w kole, symbol Maryi Patronki Kościoła. Elewacja jest zwieńczona metalowym krzyżem podpartym przez cokolik. Budowla posiada dach dwuspadowy, pierwotnie kryty gontem, obecnie kryty blachą.

Świątynia posiada jedną nawę. Dawniej znajdowało się w niej sześć ołtarzy: główny, z pierwotnie znajdującą w nim figurą Matki Bożej Jackowej, a w późniejszych latach z uznawanym za cudowny obrazem Matki Bożej Częstochowskiej oraz boczne: Chrystusa Ukrzyżowanego z drewnianym krzyżem z XVII wieku, św. Józefa, św. Mateusza Apostoła, św. Antoniego z Padwy i św. Dominika. Do 1970 roku zachowały się tylko dwa boczne ołtarze, które w późniejszych latach zostały także zdemontowane w tym celu, by powiększyć przestrzeń kościoła. Obecnie uwaga skupia się na ołtarzu głównym z obrazem Matki Bożej.