Poprzednia

ⓘ Tłuczykąt




Tłuczykąt
                                     

ⓘ Tłuczykąt

Powierzchnia Tłuczykąta położona jest w całości w dorzeczu Odry, w zlewni Potoku Pniowieckiego. Rzeka ta na terenie miejscowości biegnie ze wschodu na północny zachód, ma prawie w całości uregulowany przebieg i stanowi odbiornik oczyszczonych i surowych ścieków oraz wód opadowych. Ponadto prawie wszystkie potoki znajdujące się w otaczających Tłuczykąt lasach w dolinie Małej Panwi zostały przekształcone w rowy melioracyjne.

                                     

1.1. Przyroda i ochrona środowiska Flora

W Tłuczykącie, w dolinie potoku Pniowiec, znajduje się kompleks cennych i zróżnicowanych siedliskowo wilgotnych łąk ze związku Molinion. Obecne są m.in. trzęślica modra Molinia caerulea, ostrożeń łąkowy Cirsium rivulare, rdest wężownik Polygonum bistorta i krwawnica pospolita Lythrum salicaria. Gatunkami roślin objętymi ochroną wykazanymi podczas badań waloryzacyjnych z 2012 roku są np. kukułka szerokolistna Dactylorhiza majalis, bobrek trójlistkowy Menyanthes trifoliata, bagno zwyczajne Ledum palustre czy skrzyp pstry Equisetum variegatum, które porastają torfowiska.

Wokół osady znajduje się również las gospodarczy, w którego skład wchodzi głównie sosna zwyczajna Pinus sylvestris, a także świerk pospolity Picea abies i dąb szypułkowy Quercus robur.

                                     

1.2. Przyroda i ochrona środowiska Fauna

W pobliżu Tłuczykąta znajdują się stanowiska lęgowe ptaków z listy załącznika I dyrektywy ptasiej – cierniówki Curruca communis, gąsiorka Lanius collurio oraz dzięcioła czarnego Dryocopus martius.

Podczas badań w 2012 zaobserwowano objętego ścisłą ochroną gatunkową ptaka – krzyżodzioba świerkowego Loxia curvirostra – oraz objęte od 2014 ochroną częściową wcześniej ochroną ścisłą gatunki płazów i gadów – traszkę zwyczajną Lissotriton vulgaris i padalca Anguis sp.

                                     

1.3. Przyroda i ochrona środowiska Ochrona środowiska

W 1995 zespół przyrodników z Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach zaproponował utworzenie na leżącym między Tłuczykątem a stacją rozrządową Tarnowskie Góry fragmencie lasu rezerwatu przyrody o nazwie "Oles”. Miałby on chronić cenne zbiorowiska olsu porzeczkowego Ribo nigri-Alnetum i łęgu olszowo-jesionowego Circaeo-Alnetum oraz dwa reliktowe gatunki mszaków: mszar nastroszony Palludella squarrosa i Helodium blandowii.

W roku 2012 grupa specjalistów przygotowująca na zlecenie Urzędu Miejskiego w Tarnowskich Górach dokument Aktualizacja waloryzacji przyrodniczej miasta Tarnowskie Góry zasugerowała objęcie łąk na obszarze Tłuczykąta ochroną w formie obszaru chronionego krajobrazu pod nazwą "Łąki w Tłuczykącie i Pniowcu”.

Do 2018 żadna decyzja ws. ustanowienia w Tłuczykącie powyższych form ochrony przyrody nie została podjęta.

                                     

2. Historia i administracja

Jedna z pierwszych wzmianek o położonej w lesie na trakcie z Sowic do Pniowca osadzie pochodzi z 1793 roku, kiedy to wymieniono domostwa Tluz zwane też Tluczekant należące do wsi Boruszowice, będącej wówczas własnością starosty bytomskiego, hrabiego Łazarza III Henckla von Donnersmarcka. Jeszcze wcześniej, bo w 1736 roku, Tłuczykąt jako Tluczekant pojawia się na mapie księstwa opolskiego autorstwa Iohannesa Wolfganga Wielanda. Johann Georg Knie w wykazie miejscowości z 1845 roku podaje jeszcze jedną wersję nazwy – Tlucicunt. Z kolei na mapie zalegania złóż kruszcowych w rejonie Tarnowskich Gór z 1884 roku miejscowość widnieje jako Tluczykont, będącą niemiecką nazwą urzędową tej miejscowości.

Tłuczykąt administracyjnie należał najpierw do powiatu bytomskiego niem. Kreis Beuthen, zaś od 1873 do powiatu tarnogórskiego niem. Kreis Tarnowitz. W 1922 roku, kiedy po zakończeniu I wojny światowej ziemia tarnogórska została podzielona między Niemcy II Rzeczpospolitą, Tłuczykąt wraz z Pniowcem i Boruszowicami znalazł się po stronie polskiej. W czasie II wojny światowej Tłuczykąt należał do powiatu bytomsko-tarnogórskiego niem. Landkreis Beuthen-Tarnowitz z siedzibą w Tarnowskich Górach.

W 1927 w Tłuczykącie znajdowała się gajówka, w pobliżu której ujęci zostali zbiegli z aresztu w Tarnowskich Górach Mieczysław G., Franciszek R. i Oskar P.

Ostatecznie Tłuczykąt został kolonią Pniowca, który wszedł w skład miasta Strzybnica i jako jego część 27 maja 1975 został włączony do Tarnowskich Gór.

Obecnie wg miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego duża część działek na obszarze Tłuczykąta jest przeznaczona pod tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.



                                     

3.1. Transport Transport drogowy

Główną drogą przebiegającą przez Tłuczykąt, która rozpoczyna się na skrzyżowaniu administrowanej przez Zarząd Dróg Powiatowych w Tarnowskich Górach ulicy Jagodowej z drogą leśną prowadzącą w kierunku Miasteczka Śląskiego, jest ulica Chemików. Najpierw biegnie ona w kierunku południowo-wschodnim, a po 650 metrach skręca na południe. Jej utwardzony odcinek mierzący 1612 metrów jest administrowany przez Miejski Zarząd Ulic i Mostów w Tarnowskich Górach. Ma oznaczenie 270 027 S i jest drogą klasy D. Kończy się przy posesji numer 17. Dalej w kierunku Sowic droga jest nieutwardzona i należy do Lasów Państwowych.

                                     

3.2. Transport Komunikacja miejska

Ulicą Chemików nie została poprowadzona komunikacja miejska. Przystankiem autobusowym zlokalizowanym najbliżej Tłuczykąta jest Pniowiec Pętla oddalony o 2 km od zabudowań osady. Stamtąd odjeżdżają autobusy linii 670, 671 i 738 w kierunku Strzybnicy, Miedar oraz centrum Tarnowskich Gór.

                                     

3.3. Transport Transport kolejowy

Najbliższą stacją kolejową jest oddalone o 3.8 km w linii prostej Miasteczko Śląskie. Prowadzi do niej droga leśna. Stacja Tarnowskie Góry jest oddalona o 4.8 km, zaś nieobsługująca ruchu pasażerskiego od 2011 roku stacja Tarnowskie Góry Strzybnica – o 3.9 km.