Poprzednia

ⓘ Igrzyska południowoafrykańskie




Igrzyska południowoafrykańskie
                                     

ⓘ Igrzyska południowoafrykańskie

Igrzyska południowoafrykańskie – multidyscyplinarne zawody sportowe, organizowane w Południowej Afryce w czasach apartheidu. Rozgrywano je w odpowiedzi na wykluczenie kraju z uczestnictwa w igrzyskach olimpijskich.

W latach 1964–1986 zorganizowano pięć edycji tej imprezy 1964, 1969, 1973, 1981, 1986. Pierwsza odbyła się w 1964 roku na Wanderers Stadium w Johannesburgu. W styczniu tego roku MKOL cofnął zaproszenie do uczestnictwa w igrzyskach dla RPA, zaproszono także zagranicznych uczestników. Odbyły się dwie osobne imprezy, jedna dla białych uczestników od 29 lutego do 9 marca, druga dla czarnych od 24 kwietnia do 10 maja.

W 1969 roku miejscem zawodów było Bloemfontein. Południowoafrykański Komitet Olimpijski SANOC użył do celów promocyjnych kół olimpijskich, bez wcześniejszej zgody MKOL-u na SANOC nałożono sankcje. Według wyliczeń południowoafrykańskiego rządu, w igrzyskach brało udział około 6000 sportowców w 36 dyscyplinach, w tym 126 zawodników z zagranicy niektórzy zagraniczni sportowcy zbojkotowali igrzyska. Zawody dla czarnych sportowców rozegrano w Soweto w 1970 roku, jednak z powodu bojkotu nie były udane.

W 1973 roku w Pretorii brało udział, według wyliczeń rządowych, 1652 zawodników miejscowych oraz 673 sportowców i działaczy z 35 krajów. Do udziału w imprezie zaproszono Niemców, Japończyków, Brytyjczyków, Belgów i Holendrów. 14 Kanadyjczyków partycypowało w zawodach, pomimo braku zgody kanadyjskich władz, z kolei Nowa Zelandia miała przedstawicieli w postaci żeńskiej reprezentacji hokeja na trawie. Do RPA przyjechali także Amerykanie, jednak startowali na koszt organizatorów. W czasopiśmie The Age, trzecią edycję igrzysk południowoafrykańskich przedstawiono jako bardzo udaną imprezę, w której czarni odnosili wiele sukcesów. Wśród znanych sportowców pojawił się choćby Arthur Ashe. Sponsorem zawodów był Shell Oil.

Osiem lat później rozegrano kolejną edycję obchodzono wówczas 20-lecie istnienia republiki. Brało w niej udział około 5500 zawodników, jednak byli to wyłącznie południowoafrykańscy atleci. W 1986 roku, z okazji 100-lecia istnienia Johannesburga, zorganizowano ostatnią edycję. Według Los Angeles Times, startowało około 6000 osób z 17 krajów.

                                     
  • świata Poznań 2009 dwójka bez sternika wagi lekkiej 4. miejsce. Igrzyska olimpijskie Londyn 2012 czwórka bez sternika wagi lekkiej 1. miejsce
  • zawodnicy posiadający obywatelstwo południowoafrykańskie Za jej funkcjonowanie odpowiedzialny jest Południowoafrykański Związek Pływacki SSA który jest
  • Pinetown - południowoafrykański pływak specjalizujący się w stylu dowolnym, uczestnik Igrzysk Olimpijskich 2004, 2008 oraz 2012. Na Igrzyskach Olimpijskich
  • Afryka południowoafrykańska pływaczka, podwójna mistrzyni olimpijska. Jedyna kobieta w historii, która wygrała podczas jednych igrzysk olimpijskich
  • w Polokwane - południowoafrykański pływak specjalizujący się w sprintach stylu dowolnego, ale również motylkowego, uczestnik Igrzysk Olimpijskich 2004
  • 2010 w Howick południowoafrykański lekkoatleta specjalizujący się w długich biegach sprinterskich, brązowy medalista letnich igrzysk olimpijskich w Rzymie
  • występować mogą wyłącznie zawodniczki posiadające obywatelstwo południowoafrykańskie Największymi sukcesami reprezentacji jest 5 - krotne zdobycie srebrnych
  • występowała w Champions Trophy, zajmując w 2000 roku 5. miejsce. Południowoafrykańskie hokeistki na trawie sześciokrotnie zdobyły mistrzostwo kontynentu
  • szóste miejsce w kategorii do 52 kg. Złoty medalista igrzysk wspólnoty narodów w 1954 roku. Wygrał igrzyska machabejskie w 1953 i 1957 roku. Louis Baise Biography
  • został tym samym pierwszym południowoafrykańskim kolarzem, który zdobył złoty medal olimpijski w kolarstwie. Przed igrzyskami przez dziewięć lat pracował