Poprzednia

ⓘ Andrzej Chmura




Andrzej Chmura
                                     

ⓘ Andrzej Chmura

Andrzej Mateusz Chmura – polski lekarz-naukowiec, specjalista 2° chirurgii ogólnej i 2° transplantologii klinicznej, profesor i były kierownik Katedry i Kliniki Chirurgii Ogólnej i Transplantacyjnej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

                                     

1. Życiorys

W 1980 ukończył Wydział Lekarski Akademii Medycznej w Warszawie. W 1990 uzyskał tytuł doktora nauk medycznych na podstawie rozprawy Okołooperacyjne stosowanie cefoperazonu w chirurgii dróg żółciowych i żołądka promotor: prof. W. Rowiński, a w 2003 dysertacją Opracowanie zasad kwalifikacji i przygotowania do zabiegu przeszczepienia nerki u chorych z zaburzeniami dolnego odcinka dróg moczowych uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego nauk medycznych w zakresie medycyny. Od 2010 profesor tytularny.

W 1984 uzyskał specjalizację z chirurgii ogólnej st. I, a 6. lat później st. II. Specjalizował się także z transplantologii klinicznej 2003.

Od 2004 pełni funkcję Konsultanta Wojewódzkiego w dziedzinie Transplantologii Klinicznej.

Założyciel w 2005 Polskiego Stowarzyszenia Sportu po Transplantacji, pierwszej organizacji zrzeszającej sportowców po przeszczepieniu narządów z całej Polski.

W 2008 dokonał z wraz z zespołem pierwszego w Polsce endoskopowego allo- i autogenicznego przeszczepienia wysp trzustkowych, a w 2015 pierwsze w Polsce łańcuchowe przeszczepienie nerek.

W 2015 znalazł się na liście 100 najbardziej wpływowych osób z zakresu ochrony zdrowia w kategorii: medycyna, tworzonej przez Puls Medycyny.

                                     

2. Przynależność do towarzystw i organizacji

  • Polskie Towarzystwo Transplantacyjne 2005-2007 członek komisji rewizyjnej, od 2007 członek Zarządu;
  • European Society for Organ Transplantation.
  • Polskie Towarzystwo Chirurgiczne;
  • Polskie Towarzystwo Hepatologiczne;
                                     

3. Nagrody i odznaczenia

  • 2001 – Złoty Krzyż Zasługi;
  • 2009 – Nagroda Prezesa Rady Ministrów RP za wybitne osiągnięcie naukowo-techniczne, którego wdrożenie przyniosło wymierny efekt ekonomiczny za pracę Wpływ ciągłej perfuzji pulsacyjnej w hipotermii na przeżywalność allogennego przeszczepu nerkowego.
  • 2003 – Nagroda zespołowa II stopnia za cykl prac dotyczących rozpoznawania, monitorowania i oceny przebiegu klinicznego zakażenia wirusem cytomegalii u biorców nerki allogennej;
  • 1988 – Srebrny Krzyż Zasługi;
  • 2008 – Naukowa nagroda zespołowa I stopnia za wdrożenie programu auto i allogenicznego przeszczepienia wysp trzustkowych.
  • 2005 – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski;

Otrzymał także jako autor i współautor 10 wyróżnień za prace prezentowane na zjazdach krajowych 4 i zagranicznych 6.