Poprzednia

ⓘ Efektywne karanie




                                     

ⓘ Efektywne karanie

Efektywne karanie jest zagadnieniem z dziedziny ekonomicznej analizy prawa. Ruch naukowy, który rozpoczął badania nad związkiem prawa i ekonomii, powstał w II połowie XX wieku pod nazwą Law & Economics. Badacze zagadnień z dziedziny efektywnego karania, starają się odpowiedzieć na pytania:

  • Jakie formy karania są najczęściej stosowane w poszczególnych krajach oraz w jakim stopniu są efektywne?
  • Jakie są koszty i korzyści stosowania kary grzywny jako metody odstraszania od popełnienia przestępstw?
  • Jakie koszty ponosi społeczeństwo, a jakie czerpie korzyści z umieszczania skazanych w placówkach izolacyjnych?
                                     

1. Kara pozbawienia wolności

Kara pozbawienia wolności jest związana z umieszczeniem skazanego w zakładzie karnym. Kara pozbawienia wolności w Polsce może najkrócej trwać miesiąc, najdłużej 15 lat. Sąd może orzec karę 25 lat pozbawienia wolności oraz karę dożywotniego pozbawienia wolności w przypadkach wskazanych w Kodeksie KarnymKodeks karny.

                                     

1.1. Kara pozbawienia wolności Społeczne korzyści stosowania kary pozbawienia wolności

Umieszczenie skazanego w zakładzie karnym przynosi 4 zasadnicze korzyści dla społeczeństwa:

  • ukaranie,
  • izolację.
  • resocjalizację,
  • odstraszanie,

Funkcja odstraszająca kary pozbawienia wolności polega na odstraszeniu innych członków społeczeństwa od popełniania czynów zabronionych. Nieuchronność kary ma działać na prewencyjnie na społeczeństwo.

Funkcja ukarania jest ściśle powiązana z koncepcją retrybutywizmu. Według tej koncepcji, sprawiedliwość wymaga karania sprawców proporcjonalnie do ciężaru popełnionego czynu zabronionego, a zróżnicowanie długości kary pozwala państwu, na dostosowanie zażenowania, wstydu i osobistych kosztów uwięzienia ponoszonych przez sprawcę przestępstwa do poziomu proporcjonalnego do wagi przestępstwa. Funkcja proporcjonalnego ukarania sprawcy posiada swoje odzwierciedlenie w zasadach prawnych, jak i ekonomicznych pod postacią zasady odpłaty. Zasada ta zakłada, że sprawiedliwość wymaga rozgrzeszenia niewinnego, a ukarania winnego uwzględniając proporcjonalność winy do wymierzonej kary. Aby uniknąć niesprawiedliwości, polegającej na ukaraniu niewinnego, organy ścigania powinny posiadać wystarczająco sprawdzone informacje o tym, kto popełnił przestępstwo. Uzyskanie takich informacji jest kosztowne, dlatego funkcjonariuszom zdarzają się błędy. Ukaranie niewinnego, nazywane jest powszechnie w statystyce "błędem przyjęcia” lub błędem typu I, zaś nieukaranie winnego "błędem odrzucenia” lub błędem typu II. Wraz ze wzrostem efektywności systemu wymiaru sprawiedliwości, w sprawach karnych osiągany jest punkt, w którym błąd jednego z typów, nie może stać się mniejszy, jeśli nie zwiększają się błędy drugiego typu.

Funkcja resocjalizacyjna ma na celu zmianę zachowania i myślenia przestępców do takiego stopnia, że po opuszczeniu zakładu karnego nie popełnią więcej przestępstw. W zakładach karnych, więźniowie mają możliwość uczęszczania na warsztaty szkolenia umiejętności zawodowych, mogą brać udział w warsztatach malarskich, zajęciach sportowych, uczęszczać na zajęcia z terapeutą, oddawać się praktykom religijnym. Idea resocjalizacji traci popularność i znaczenie, ze względu na odnotowaną niewielką skuteczność tej metody. Funkcja izolacyjna związana jest z faktem umieszczenia skazanego w zakładzie karnym, a zatem z niemożnością popełnienia przez niego dalszych przestępstw przeciwko osobom, które przebywają poza więzieniem. W przypadku, gdy zawiodą poprzednie funkcje, izolacja ostatecznie powoduje redukcję przestępczości. Jeżeli izolacja ma prowadzić do ograniczenia przestępczości, musi spełniać 2 warunki:

  • Osadzenie w więzieniu, będzie redukowało przestępczość, gdy kara pozbawienia wolności zmniejszy całkowitą liczbę przestępstw popełnianych przez recydywistę w trakcie jego całej przestępczej działalności.
  • Przestępców izolowanych w więzieniu, nie mogą natychmiast zastępować nowi przestępcy. W terminologii ekonomicznej, izolacja jest najefektywniejsza w redukcji przestępczości, kiedy podaż przestępców jest nieelastyczna.
                                     

1.2. Kara pozbawienia wolności Społeczne koszty stosowania kary pozbawienia wolności

Do społecznych kosztów stosowania wobec przestępców kary pozbawienia wolności należą:

  • koszty alternatywy utraconej wydajności uwięzionych ludzi.
  • koszty personelu,
  • bezpośrednie koszty budowy oraz utrzymania więzienia,
                                     

2. Kara grzywny

Grzywna jest karą, którą wymierza się w stawkach dziennych, z jednoczesnym określeniem liczby stawek oraz wysokością jednej stawki. Kara grzywny jest alternatywą dla stosowania kary pozbawienia wolności. Trzymanie dużej ilości więźniów przez dłuższy okres w zakładach karnych, nie jest najefektywniejszym sposobem na zmniejszenie przestępczości. Kara grzywny posiada funkcję pozbawienia sprawcy uzyskanych z tytułu popełnienia czynu zabronionego profitów oraz stanowi element dolegliwości kary. Zastosowanie kary grzywny wobec sprawcy powoduje, że przestępca ponosi koszty społeczne netto popełnionego przestępstwa. Przykład: Przestępca wybija szybę wartą 100 zł, kradnąc rzecz o wartości 20 zł. Zysk przestępcy to 20 zł, ofiara ponosi koszt 120 zł. Dzięki zastosowaniu kary grzywny poniesienie kosztów społecznych netto przestępstwa spada na sprawcę, co prowadzi do osiągnięcia sprawiedliwości oraz celu ekonomicznego prawa karnego. Egzekwowanie grzywien, przynosi zyski, dopóki grzywna nie jest zbyt wysoka w stosunku do zamożności sprawcy. Pewność ukarania np. przez inwestowanie pieniędzy w organy ścigania, jest dla państwa kosztowniejsza niż wysokie grzywny nakładane z niskim prawdopodobieństwem. Ustanowienie wysokich grzywien z niskim prawdopodobieństwem jest z punktu widzenia ekonomii efektywniejsze od nakładania niskich grzywien z wysokim prawdopodobieństwem.



                                     
  • uporządkowany proces wyborczy i wyraziły nadzieję, że referendum stanowić będzie efektywny krok w kierunku stabilnych i demokratycznych rządów Prezydent Rosji
  • mogąca efektywnie sprawować kontrolę lub kierująca politycznymi lub zbrojnymi działaniami państwa, co zawęża pojęcie agresora do państw. Karane jest planowanie
  • ruch partyzancki był bardziej zorganizowany, a jego działania bardziej efektywne wiosną 1942 sformowano centralną strukturę, dzięki której akcje partyzantki
  • opracowanie statystycznej procedury zwanej Banburismus pozwalającej na bardziej efektywne wykorzystanie bomb kryptologicznych, opracowanie procedur dla wypracowania
  • 800 osób. Niektóre gazety zostały zlikwidowane, np. Kultura czy Czas Karano także organizacje zrzeszające działaczy studenckich, twórców i artystów
  • and the outside world. Beijing: Foreign Languages Press, 1996. Jonathan Karam Skaff: Tang Military Culture and Its Inner Asian Influences. W: Nicola Di
  • Pierwszy poważny kryzys polityczny po rewolucji nasilił się wobec sporu o karanie urzędników Batisty, którzy dopuścili się represji wobec cywili. Podczas
  • Nowozelandczycy przejęli inicjatywę, Read i Ma a Nonu przebijali się przez mniej efektywną niż w Wellington obronę Argentyńczyków. Mimo że Lucas González Amorosino
  • na Konwencję Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa, uchwaloną przez ONZ 9 grudnia 1948 roku, oraz Konwencję
  • brutalniej karani i zabijani, niż Brytyjczycy. Choć zamachy na Cypryjczyków miały miejsce rzadziej, niż na wojskowych, to jednak były bardziej efektywne zapewne

Użytkownicy również szukali:

jak karać roczne dziecko, kara dla dziecka za złe zachowanie,

...
...
...