Poprzednia

ⓘ Krzysztof Pastor




Krzysztof Pastor
                                     

ⓘ Krzysztof Pastor

Krzysztof Pastor – polski tancerz baletowy, choreograf i dyrektor baletu.

W latach 2003–2017 choreograf-rezydent Het Nationale Ballet w Amsterdamie, od 2009 dyrektor Polskiego Baletu Narodowego w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie i od 2011 równocześnie dyrektor artystyczny baletu w Litewskim Narodowym Teatrze Opery i Baletu w Wilnie.

                                     

1.1. Życiorys Wczesne lata

Urodził się w Gdańsku w rodzinie lekarskiej jako syn Jana i Leokadii Pastorów. W dzieciństwie był aktywny w dziecięcych zespołach tanecznych. W latach 1966–1975 uczył się w Państwowej Szkole Baletowej w Gdańsku.

                                     

1.2. Życiorys Początki

Po ukończeniu szkoły występował w Polskim Teatrze Tańca pod dyrekcją Conrada Drzewieckiego, gdzie w 1977 został solistą i kreował szereg partii w repertuarze zespołu. W latach 1979–1982 był pierwszym solistą baletu Teatru Wielkiego w Łodzi. Objął tam role: Alberta w Giselle, Księcia w Dziadku do orzechów, Armena w Gajane choreografia Borisa Ejfmana, Wacława w Fontannie w Bachczysaraju i Królewicza w Królewnie Śnieżce. Po wprowadzeniu w Polsce stanu wojennego, w lutym 1982 wyemigrował na Zachód.

                                     

1.3. Życiorys Emigracja

W 1983 został solistą zespołu Ballet de l’Opéra de Lyon, gdzie występował w baletach takich choreografów, jak: Gray Veredon, Kurt Jooss, Antony Tudor, Hans van Manen, Maguy Marin, Nils Christe, Nacho Duato. W latach 1985–1995 był związany z Het Nationale Ballet, pod dyrekcją Rudiego van Dantziga. Tańczył tam w wielu jego baletach np. Mercutia w Romeo i Julii, jak również choreografie takich twórców XX wieku, jak: George Balanchine, Bronisława Niżyńska, Frederick Ashton, Hans van Manen, Toer van Schayk, Jan Linkens, Carolyn Carlson, Nina Wiener, Ted Brandsen czy Ashley Page, ale też występował w baletach klasycznych, jak Śpiąca królewna Błękitny Ptak i Giselle Hilarion w inscenizacjach Petera Wrighta czy Jezioro łabędzie Rotbart w wersji choreograficznej Rudiego van Dantziga.

                                     

1.4. Życiorys Choreograf

W tym okresie zainteresował się również twórczością choreograficzną. Począwszy od 1987 komponował niewielkie prace autorskie w ramach warsztatów choreograficznych i przy innych okazjach. Mając już pewien dorobek kameralny, w 1992 otrzymał propozycję stworzenia pierwszej większej choreografii do repertuaru Het Nationale Ballet. Powstał wtedy jego balet Shostakovich Chamber Symphony, który był oficjalnym debiutem choreograficznym artysty. W 1994 zadebiutował też gościnnie jako choreograf w Warszawie na scenie Teatru Wielkiego – Opery Narodowej realizując jako balet Trzecią symfonię Henryka Mikołaja Góreckiego. W 1995 zwrócił na siebie szerszą uwagę podczas Międzynarodowego Konkursu Choreograficznego w Helsinkach, gdzie jego duet Detail IV do muzyki Zoltána Kodály’ego otrzymał Złotą Nagrodę Choreograficzną. W latach 1997–1999 był choreografem-rezydentem amerykańskiego zespołu The Washington Ballet, po czym powrócił do Het Nationale Ballet jako stały choreograf. W 2000 jego holenderski dorobek twórczy został uhonorowany Nagrodą Choreograficzną fundacji Dansersfonds’79, a jego duży autorski balet Kurt Weill był w 2002 nominowany aż w trzech kategoriach do międzynarodowej nagrody Benois de la Danse w Moskwie. Rok 2003 przyniósł artyście prestiżową pozycję choreografa-rezydenta Het Nationale Ballet, którą do 2017 dzielił tam z wybitnym holenderskim choreografem Hansem van Manenem. Większość swoich baletów tworzył w Amsterdamie, ale zapraszany był także jako choreograf przez znane zespoły baletowe z Australii, Belgii, Czech, Hongkongu, Izraela, Litwy, Łotwy, Nowej Zelandii, RFN, Szwecji, Turcji, USA, Węgier, Wielkiej Brytanii i Włoch. Jego prace były prezentowane z powodzeniem w programach Holland Festival, Holland Dance Festival, Edinburgh International Festival, Dance Salad Festival w Houston czy Dance Open Festival w Sankt Petersburgu.



                                     

1.5. Życiorys Powrót do Polski

Jesienią 2008 przyjechał do Warszawy na rozmowy w sprawie zaplanowanej przez Teatr Wielki – Operę Narodową realizacji jego baletu Tristan do muzyki Richarda Wagnera, powstałego wcześniej dla Królewskiego Baletu Szwedzkiego w Sztokholmie. Wówczas nowy dyrektor TW-ON Waldemar Dąbrowski złożył mu oficjalną propozycję objęcia dyrekcji baletu w Warszawie. Choreograf wyraził wstępne zainteresowanie, jednak uwarunkował swoją decyzję powrotu do kraju po 26 latach emigracji potrzebą autonomizacji artystycznej baletu w Teatrze Wielkim dla zapewnienia mu warunków samodzielnego funkcjonowania, analogicznych do tych w jakich pracuje obecnie większość liczących się zespołów baletowych na świecie. Staraniem dyrektora Dąbrowskiego ówczesny minister kultury i dziedzictwa narodowego Bogdan Zdrojewski wyraził poparcie dla stosownych zmian w statucie teatru. W efekcie, 18 marca 2009 Krzysztof Pastor objął dyrekcję zespołu baletowego TW-ON, który 29 kwietnia 2009 decyzją ministra został wyodrębniony w strukturze teatru jako Polski Balet Narodowy i równorzędny partner Opery Narodowej w Teatrze Wielkim. Niezależnie od nowych obowiązków w Warszawie, do 2017 nadal był choreografem-rezydentem Het Nationale Ballet w Amsterdamie, a od 2011 służy także swoim doświadczeniem w Narodowym Litewskim Teatrze Opery i Baletu w Wilnie jako dyrektor artystyczny tamtejszego zespołu baletowego.

                                     

2. Ważniejsze prace choreograficzne

  • 2019: Toccata Kilara Polski Balet Narodowy
  • 2005: Don Giovanni Het Nationale Ballet
  • 2002: Tao Het Nationale Ballet
  • 1997: Piano Concerto Gershwina The Israel Ballet; później także: The Washington Ballet, 1997
  • 2018: Dracula West Australian Ballet
  • 1999: Bitter-Sweet Het Nationale Ballet
  • 2006: Niebezpieczne związki
  • 1994: Trzecia symfonia Góreckiego Balet Teatru Wielkiego – Opery Narodowej; później także: Het Nationale Ballet, 1996
  • 2014: Burza Het Nationale Ballet; później także: Polski Balet Narodowy, 2016
  • 2012: Chapters Het Nationale Ballet
  • 1997: Carmen
  • 2014: Dziadek do orzechów Litewski Balet Narodowy
  • 1995: Don’t Look Back… DonauBallet
  • 2003: Si después de morir… Het Nationale Ballet
  • 2000: Do Not Go Gentle… Het Nationale Ballet; później także: Polski Balet Narodowy 2019
  • 2012: Bolero
  • 2006: Tristan
  • 2001: Święto wiosny Łotewski Balet Narodowy
  • 2002: Acid City Litewski Balet Narodowy
  • 2018: Cudowny mandaryn Litewski Balet Narodowy
  • 2001: Bach Divisions The Israel Ballet
  • 2009: Scheherazade Het Nationale Ballet
  • 2017: Jezioro łabędzie z nowym librettem Polski Balet Narodowy
  • 2006: Suite for Two Het Nationale Ballet
  • 2006: Crossing Paths Het Nationale Ballet
  • 2008: Romeo and Juliet
  • 1996: Firebird The Royal New Zealand Ballet; później także: West Australian Ballet, 1999
  • 2011: I przejdą deszcze… Polski Balet Narodowy
  • 2002: Encounters Królewski Balet Flamandzki
  • 2009: Chopin Dances The Israel Ballet
  • 2008: Moving Rooms Het Nationale Ballet; później także: Polski Balet Narodowy, 2012
  • 1993: Les Biches The Israel Ballet
  • 1998: Passing By The Washington Ballet
  • 2000: Srebrny szal Łotewski Balet Narodowy
  • 1999: Sonata Brahmsa The Washington Ballet
  • 2018: Koncert f-moll Chopina Polski Balet Narodowy
  • 2009: Dumbarton Dances Het Nationale Ballet
  • 2007: Visions at Dusk Het Nationale Ballet
  • 1999: Hin- und hergerissen Semperoper Ballett
  • 2018: Tańce polskie – Polonez i Mazur Moniuszki Polski Balet Narodowy
  • 1992: Shostakovich Chamber Symphony Het Nationale Ballet
  • 2014: Adagio&Scherzo Polski Balet Narodowy; później także: Theater Augsburg, 2016
  • 2001: Kurt Weill Het Nationale Ballet; później także: Polski Balet Narodowy, 2009
  • 2000: In Light and Shadow
  • 2004: Voice Het Nationale Ballet
  • 2015: Casanova w Warszawie Polski Balet Narodowy
  • 2007: Symphonie fantastique The Australian Ballet
  • 1997: Altri canti d’Amor Teatro Massimo
  • 2010: Nijinsky – Dancer, Clown, God Het Nationale Ballet
  • 1998: Sen nocy letniej Litewski Balet Narodowy
  • 2004: Opium Het Nationale Ballet
  • 1993: Stop It! Het Nationale Ballet; później także: The Washington Ballet, 1998

Źródło



                                     

3. Nagrody i odznaczenia

  • 2010: Statuetka Terpsychory od Związku Artystów Scen Polskich
  • 2000: Nagroda Choreograficzna, Dansersfonds’79 Holandia
  • 2011: Złoty Medal "Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”
  • 2014: Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
  • 2019: Performing Arts Western Australian Award za Drakulę jako najlepsze nowe dzieło taneczne 2018 roku
  • 2002: Nominacja do międzynarodowej nagrody Benois de la Danse baletowego Oscara za autorski balet Kurt Weill
  • 2016: Nagroda ZAiKS-u za twórczość choreograficzną
  • 2015: Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
  • 2016: Honorowa Złota Gwiazda Ministerstwa Kultury Republiki Litewskiej
  • 1995: Złota Nagroda Choreograficzna, Międzynarodowy Konkurs Baletowy w Helsinkach Finlandia
  • 2017: Statuetka i tytuł "Wybitnego Polaka” od Fundacji Polskiego Godła Promocyjnego "Teraz Polska”
  • 2000: Medal 200-lecia Polskiego Baletu od Ministerstwa Kultury

Źródlo.

                                     
  • Karaszkiewicz - pastor Edward Linde - Lubaszenko - pastor Henryk Hunko - policjant udający kelnera Gustaw Korn - kelner Zdzisław Kuźniar - ogrodnik pastora Władysław
  • ewangelicko - reformowany działający w Kudowie - Zdroju. Proboszczem parafii jest pastor Krzysztof Góral. Zbór został założony w 1848. Kościół Ewangelicko - Reformowany
  • Wielkiego Opery Narodowej. Nowe libretto: Paweł Chynowski Choreografia: Krzysztof Pastor Muzyka: Piotr Czajkowski redakcja muzyczna: Paweł Chynowski i Alexei
  • George Balanchine, Martha Graham, Frederick Ashton, William Forsythe, Krzysztof Pastor Jacopo Godani, Paul Lightfoot czy Sol León. Elsevier Magazine okrzyknął
  • pastora w latach 1722 - 1757 w Piszu i Katarzyny - córki Helwinga. Protoplastą rodu był pochodzący z Mazowsza Jerzy Helm, który do 1588 był pastorem w
  • Przewodniczącym Rady Okręgu jest pastor Krzysztof Osiecki. Przedstawicielem okręgu w Radzie Kościoła jest pastor Adam Gutsche. W roku 2013 okręg liczył
  • Kris, właściwie Krzysztof Piotrowski ur. 1 lipca 1981 w Obornikach znany również jako Kristoferson, Kris Canabis i Pastor Kris polski raper i samorządowiec
  • Krzysztof Gordon ur. 14 lutego 1946 w Ostrowcu Świętokrzyskim polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, reżyser. W 1968 ukończył Państwową Wyższą
  • czeskich husytów w państwie Habsburgów. Administratorem parafii jest pastor Krzysztof Góral. Zbór założono w 1744 r. Kościół Ewangelicko - Reformowany w RP
  • Pastor zboru: Krzysztof Zaręba ul. Elektronowa 10 Społeczność Chrześcijańska Południe w Warszawie Wyznanie: Kościół Chrystusowy w RP Pastor zboru: Marek
  • Królewcu. Od 1618 był diakonem duchownym pomocniczym a w latach 1620 - 1659 pastorem proboszczem polskiej parafii ewangelickiej w Królewcu, od 1648 seniorem

Użytkownicy również szukali:

...
...
...