Poprzednia

ⓘ Zespół klasztorny boromeuszek w Cieszynie




Zespół klasztorny boromeuszek w Cieszynie
                                     

ⓘ Zespół klasztorny boromeuszek w Cieszynie

Wobec nieprzychylności władz pruskich, s. Helena Tichy, przełożona generalna Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Karola Boromeusza, rezydująca w Trzebnicy, podjęła starania o pozwolenie na osiedlenie się boromeuszek w Cieszynie na terenie Austro-Węgier. Jej zabiegi poparł cieszyński wikariusz generalny ks. Franciszek Śniegoń oraz sekretarz wikariatu cieszyńskiego ks. Andrzej Kuczera. Przybyciu boromeuszek przeciwna była rada miasta, która w 1875 złożyła wniosek do władz krajowych w Opawie, by nie wydawać zezwolenia na osiedlenie się nowej rodziny zakonnej. Oficjalną zgodę udzielił jednak prezydent Śląska Austriackiego 10 stycznia 1876 roku. Ks. Śniegoń kupił kamienicę przy Rynku Górnym od Amalii i Eduarda Seemanów dawny pałac Kaliszów. Siostry sprowadziły się na Górny Rynek w kwietniu 1876 roku. Po dwóch latach dokupiły sąsiednią kamienicę. W latach 1877–1878 wzniesiono kaplicę Świętej Rodziny po wewnętrznej stronie kamienic. Jej poświęcenia dokonał 5 maja 1878 ks. Franciszek Śniegoń. W latach 1879–1889 klasztor cieszyński był siedzibą domu generalnego i nowicjatu zgromadzenia. Siostry prowadziły szkołę powszechną, szkołę wydziałową oraz prywatne żeńskie seminarium nauczycielskie, ucząc po niemiecku. Zakonnice zajmowały się też chorymi, szczególnie w czasie I wojny światowej. W latach 1877–1878 cieszyńskie boromeuszki opiekowały się chorymi w Konstantynopolu, za co zostały wynagrodzone przez sułtana Abdülhamida II. 18 października 1880 klasztor cieszyński odwiedził cesarz Franciszek Józef I. W klasztorze wmurowano z tej okazji pamiątkową tablicę.

Po II wojnie światowej władze komunistyczne uniemożliwiły prowadzenie działalności edukacyjnej. Ostatecznie szkołę boromeuszek zamknięto w 1955 roku. W latach 50. XX wieku siostry zajęły się opieką nad przewlekle chorymi, podpisując umowę z rządowym Caritasem. Od 1989 działa zakład opiekuńczo-leczniczy. Od 2014 boromeuszki cieszyńskie prowadzą również dom opieki "U Boromeuszek”.

                                     

1. Architektura

Po 1876 boromeuszki wzniosły na terenie ogrodu szereg gmachów z przeznaczeniem na budynki szkolne i bursę. Budynki są przykładami stylu klasycystycznego, podobnie jak pierwsze dwie kamienice, stanowiące pierwotny trzon zabudowy zespołu klasztornego. Kamienice ul. Górny Rynek nry 6 i 8 wzniesione w XVIII w., zostały przebudowane w 2. poł. XIX w. Nad wejściem do klasztoru od strony Pomnika Chrystusa Króla, w płycinie zamkniętej łukiem dwuramiennym nadwieszonym znajduje się płaskorzeźba przedstawiająca Matkę Bożą z Dzieciątkiem i aniołami. Na dziedzińcu klasztornym znajduje się zabytkowy Pomnik Zbawiciela z XIX wieku.

                                     

2. Instytucje

W skład kompleksu wchodzi zabudowa klasztorna z publiczną kaplicą pw. Świętej Rodziny. W poszczególnych obiektach mają swoją siedzibę:

  • bursa dla dziewcząt;
  • muzeum artefakty i dokumentacja działalności.
  • dom opieki "U Boromeuszek” 18 miejsc;
  • siedziba Stowarzyszenia "Siloe in nobis”, sala gimnastyczna;
  • dom zakonny;
  • infirmeria klasztorna;
  • zakład opiekuńczo–leczniczy 140 łóżek;

Użytkownicy również szukali:

...
...
...