Poprzednia

ⓘ Apsyda (architektura)




Apsyda (architektura)
                                     

ⓘ Apsyda (architektura)

Apsyda – pomieszczenie na rzucie półkola, półelipsy lub wieloboku, dostawione do bryły świątyni i otwarte do jej wnętrza. Zazwyczaj zamyka prezbiterium, czasem nawy boczne i ramiona transeptu lub westwerk. Apsyda jest zwykle mniejsza lub równa bryle części budynku, która jest przez nią zamknięta. Występowała już w architekturze rzymskiej, stąd przejęta przez chrześcijaństwo.

Apsydy półkoliste występowały od wczesnego chrześcijaństwa do romanizmu. Gotyk stosował przeważnie wieloboczne zamknięcia naw, które czasem są też określane mianem apsyd.

Mała absyda, dostawiona do większej, zwana jest apsydiolą.

                                     
  • budowli na trzy nawy. We wschodniej ścianie kościoła znajduje się półkolista apsyda Do wnętrza budowli prowadzą trzy wejścia. Zlokalizowane w ścianie zachodniej
  • kolumnami przed wejściem i kolumnadą po bokach, z tylną ścianą zamkniętą apsydą Wewnątrz świątyni ustawiono posągi Marsa, Wenus i Juliusza Cezara. Boczne
  • jednonawowych wnęka po północnej stronie ołtarza, w budowlach trójnawowych apsyda zamykająca nawę boczną. Prothesis przeznaczone było na przechowywanie darów
  • wieku z freskami z XII wieku, sześcienna, jednonawowa świątynia z trzema apsydami której monumentalne oblicze przypominające twierdzę zbliża ją do zabytków
  • Architekturę jezuicką określa się jako sztukę przełomu, okres przejściowy między renesansem a barokiem. Odrodzony po soborze trydenckim 1545 - 1563 Kościół
  • męczenników przedstawiona została na XVII - wiecznym fresku znajdującym się w apsydzie kościoła. Pierwszy kościół zbudowany został w IV lub V wieku. Pierwszą
  • użytkowej 38, 2 m², salowy, zakończony od strony północno - wschodniej niewielką apsydą Od zewnątrz na trzech ścianach kaplicy znajdują się okapy. Kaplica jest

Użytkownicy również szukali:

absyda w namiocie, ambit architektura, hashtag apsyda,

...
...
...