Poprzednia

ⓘ Wierzbiec




Wierzbiec
                                     

ⓘ Wierzbiec

Wierzbiec – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, w gminie Prudnik, w dolinie rzeki Prudnik. Historycznie leży na Górnym Śląsku, na ziemi prudnickiej. Położona jest na terenie Płaskowyżu Głubczyckiego, będącym częścią Niziny Śląskiej. Przepływa przez nią rzeka Prudnik.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.

Według danych na 2011 wieś była zamieszkana przez 219 osób.

                                     

1. Geografia

Położenie

Wieś jest położona w południowo-zachodniej Polsce, w województwie opolskim, około 6 km od granicy z Czechami, w zachodniej części Płaskowyżu Głubczyckiego, tuż przy granicy gminy Prudnik z gminą Głuchołazy. Należy do Euroregionu Pradziad. Przez granice administracyjne wsi przepływa rzeka Prudnik. Leży na wysokości 275–320 m n.p.m.

Środowisko naturalne

W Wierzbcu panuje klimat umiarkowany ciepły. Średnia temperatura roczna wynosi +7.8 °C. Duże zróżnicowanie dotyczy termicznych pór roku. Średnie roczne opady atmosferyczne w rejonie Wierzbca wynoszą 621 mm. Dominują wiatry zachodnie.

                                     

2. Historia

Pierwsza historyczna wzmianka o Wierzbcu pochodzi z 1670. Wówczas należał do rodziny Mettichów, którzy również byli właścicielami Łąki Prudnickiej. Następną właścicielką wsi została Helena von Smeskal, która przekazała ją zakonowi bożogrobców w Nysie.

Wieś była własnością zakonną do 1810, kiedy to doszło do sekularyzacji majątków klasztornych na terytorium ówczesnego Królestwa Pruskiego. Następnie stała się własnością Prudnika. Pod koniec XIX wieku we wsi rozpowszechnione było wyplatanie powrozów i drucianych lin.

W 1871 przez Wierzbiec przeprowadzono drogę z Prudnika do Głuchołaz, która obecnie biegnie wzdłuż drogi krajowej nr 40.

W styczniu 1945 przez Wierzbiec przeszły kolumny ewakuowanych więźniów obozów koncentracyjnych. W toku tzw. marszu śmierci wiele osób zmarło lub zostało zamordowanych przez Niemców.

Po zakończeniu II wojny światowej wieś została przejęta przez administrację polską. Osiedlono w niej wówczas część polskich repatriantów z Kresów Wschodnich. Niemieckojęzyczna ludność została wysiedlona na zachód. Do 1946 wieś nosiła nazwę Florianów.

Użytkownicy również szukali:

...
...
...