Poprzednia

ⓘ Jan Karchowski




                                     

ⓘ Jan Karchowski

Syn Hipolita herbu Korzbok powstańca wielkopolskiego z 1848 i Antoniny z domu Stefańskiej. Od 1865 do 1875 uczył się w Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu. Potem rozpoczął studia medyczne w Greifswaldzie. W 1880 otrzymał tytuł doktora medycyny na Uniwersytecie w Lipsku praca na temat kiły, która została wydana drukiem: "Ueber Augennervenaffectionen auf syphilitischer Basis".

Początkowo praktykował jako lekarz w Pakości, a następnie w Rakoniewicach i Kostrzynie. W 1881 przeprowadził się do Książa, gdzie leczył do 1920. Działał również intensywnie na niwie społecznej. Był m.in. dyrektorem lokalnego Banku Ludowego. W 1900 należał do rady nadzorczej Banku Związku Spółek Zarobkowych w Poznaniu, gdzie współpracował z księdzem Piotrem Wawrzyniakiem. Był członkiem rady nadzorczej tej instytucji od 1897 do 1932.

Od 1920 zamieszkał na stałe w Poznaniu. Do 1934 pełnił funkcję lekarza w Gimnazjum św. Marii Magdaleny. W 1924 otrzymał nagrodę w konkursie im. Grzegorza Piramowicza za szczególnie gorliwą pracę lekarską i higieniczną. Wspierał finansowo czasopismo "Nowiny Lekarskie". Od 1881 był członkiem Wydziału Lekarskiego Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk od 1928 otrzymał godność dożywotniego członka honorowego. W 1930 Uniwersytet Poznański zorganizował dla niego uroczyste odnowienie dyplomu na 50-lecie pracy zawodowej. W 1933 przyznano mu Złoty Krzyż Zasługi. Zmarł już pod okupacją hitlerowską w Poznaniu.