Poprzednia

ⓘ Poryte-Jabłoń




Poryte-Jabłoń
                                     

ⓘ Poryte-Jabłoń

W latach 1921–1939 wieś i folwark leżał w województwie białostockim, w powiecie łomżyńskim, w gminie Długobórz.

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało:

  • wieś – 219 osób, 201 było wyznania rzymskokatolickiego, 18 mojzeszowego. Jednocześnie 201 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową 4 18 żydowską. Było tu 35 budynków mieszkalnych
  • folwark – 224 osób, 222 było wyznania rzymskokatolickiego a 2 grekokatolickiego. Jednocześnie 222 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową a 2 rosyjską. Było tu 5 budynków mieszkalnych

Miejscowości należały do parafii rzymskokatolickiej w Zambrowie. Podlegały pod Sąd Grodzki w Zambrowie i Okręgowy w Łomży; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Zambrowie.

W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. Od 22 lipca 1941 r. do wyzwolenia włączona w skład okręgu białostockiego III Rzeszy.

Do 1954 roku miejscowość należała do gminy Długobórz. Z dniem 18 sierpnia 1945 roku została wyłączona z woj. warszawskiego i przyłączona z powrotem do woj. białostockiego.W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.

                                     

1. Folwark

Na zachodnim brzegu Jabłonki stoi dwór Woyczyńskich, neorenesansowy, po 1860 r. oparty na wzorcowym projekcie siedziby ziemiańskiej Henryka Marconiego z 1860 r., nieregularny, parterowy, częściowo piętrowy obecnie w remoncie 2010 r.

W latach 20-tych XX wieku do rozwoju poryckiego majątku przyczynił się hrabia Aleksander Dzieduszycki, który wzbogacił założenie dworsko-parkowe o stawy. Nadał im imiona swojej rodziny i zwierząt. Największy staw nazywa się do dzisiaj Aleksander, drugi co do wielkości – Grażyna i dalej: Kowale, Fortuna, Orlik, Kajtek, Bezimienny, Moryś. Współcześnie wykorzystywane są jako stawy rybne.