Poprzednia

ⓘ Dziura normandzka




                                     

ⓘ Dziura normandzka

Le trou normand, dosłownie normandzka dziura – stary francuski zwyczaj gastronomiczny polegający na wypiciu małego kieliszka calvadosu albo zjedzeniu niewielkiej porcji sorbetu jabłkowego polanego calvadosem w trakcie posiłku między jednym daniem a drugim. Dotyczy to zwłaszcza obfitych posiłków podczas świąt czy uroczystości weselnych. Ma na celu pobudzenie apetytu, wzmocnienie trawienia i przygotowanie żołądka na przyjęcie kolejnych potraw.

                                     

1. Geneza

Trudno dokładnie określić, kiedy zwyczaj ten, wywodzący się ze starszego coup du milieu "kieliszek pośrodku posiłku", wszedł w użycie. Zdaniem Jeana Collin, profesora Uniwersytetu w Caen i członka Grand Ordre du Trou Normand, des Calvados, Cidres et Pommeau aluzje do trou normand można znaleźć w dziełach dziewiętnastowiecznych normandzkich pisarzy, m.in. w powieści Gustawa Flauberta Bouvard et Pécuchet 1881. W tym okresie trou normand pojawia się w kartach restauracji. Później nazwę tę zaczęto zastępować peryfrazami: "uśmiech ochrzczonego”, "róża komunikanta” czy "pocałunki nowożeńców”. Wersja normandzkiej dziury z wykorzystaniem sorbetu pojawiła się dopiero w latach 60. XX wieku. Obecnie wielu restauratorów odchodzi od tradycji podawania normandzkiej dziury.

                                     

2. Warianty regionalne

Dziura normandzka ma swoje warianty w innych częściach Francji, polegające na wykorzystaniu regionalnych trunków. W przypadku trou gascon jest to armaniak lub koniak, trou lorrain - sorbet z mirabelek oraz eau-de-vie lub likier z mirabelek, trou bourguignon - sorbet jabłkowy, cytrynowy lub malinowy oraz marc de Bourgogne, ratafia lub fine de Bourgogne, trou champenois - sorbet jabłkowy lub grejpfrutowy oraz marc de champagne lub szampan.

                                     

3. Bractwo

Tradycyjnych metod produkcji calvadosu i kultury jego picia wraz z rytuałem trou normand od 1997 roku strzeże normandzkie bractwo Grand Ordre du Trou Normand, des Calvados, Cidres et Pommeau. Bractwo kontynuuje tradycje starszego stowarzyszenia - Confrérie des Chevaliers du Trou Normand założonego w 1966 roku w Vimoutiers. Dewizą bractwa jest hasło "Bois peu mais bon" "pij mało lecz dobrze", a hymn głosi:

                                     

4. Odniesienia w kulturze

W filmie Panowie, dbajcie o żony La Zizanie, 1978 przemysłowiec Guillaume Daubray-Lacaze w tej roli Louis de Funès podczas obiadu proponuje swoim japońskim gościom trou normand, opisując ten rytuał jako "stary francuski zwyczaj, tak jak harakiri jest starym zwyczajem japońskim".