Poprzednia

ⓘ Nazadnik




Nazadnik
                                     

ⓘ Nazadnik

Nazadnik – część zbroi końskiej, która chroni zad i ogon konia. Jego zadaniem jest ochrona tyłu konia przez zranieniem w czasie walki, przeważnie przez piechurów chcących powalić konia i jeźdźca.

                                     

1. Budowa

Nazadniki miały rozmaitą konstrukcję, okrywały też zad w różnym stopniu. Zazwyczaj wykonywano je z mniejszych płyt połączonych w całość i wyprofilowywano krawędzie tak, by nie krępować ruchów nóg. Mocowano go przypinając do siodła.

  • Wersja lekka chroniła tylko wierzch i boki zadu, czasami wykonywaną ją poprzez zawieszenie dwóch metalowych płyt po bokach zadu. Często by odciążyć konia wykonywano go z kraty.
  • Wersja ciężka chroniła cały zad, ogon wyprowadzano na zewnątrz przez specjalny otór.
  • łuskowy i kolczugowy nazadnik wykonywano jako fartuch przyczepiony do siodła. Obejmował cały zad lub tylko boki, spinano wówczas obie strony pod ogonem.
                                     

2. Problemy

  • Tył zadu często pozostawał nieosłonięty, co stanowiło wrażliwy punkt dla atakująch.
  • Ogon po wyprowadzeniu pozostawał niechroniony, w niektórych zbrojach łuskowych umieszczano go w specjalnej tulei ze zbroi łuskowej.
  • Wykonany jako ażurowy nie chronił przed strzałami.
                                     
  • zbroi wokół szyi związany lub spięty pasami z przodu lub z tyłu szyi. nazadnik naczółek napierśnik Władysław Kwaśniewicz: 1000 słów o broni białej i uzbrojeniu
  • głównych. Niekiedy, by utrudnić chwytanie końcowy odcinek pokrywano kolcami. nazadnik nakarczek napierśnik WłodzimierzW. Kwaśniewicz WłodzimierzW., Leksykon

Użytkownicy również szukali:

jazda konna pedia, pełna zbroja płytowa,

...
...
...