Poprzednia

ⓘ Kazimierz Ostaszewski-Barański




Kazimierz Ostaszewski-Barański
                                     

ⓘ Kazimierz Ostaszewski-Barański

Był synem Kajetana Ostoja Ostaszewskiego i Domiceli Barańskiej. Po ukończeniu szkoły ludowej w Buczaczu i gimnazjum im. Franciszka Józefa we Lwowie studiował prawo na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego, gdzie w 1889 uzyskał doktorat.

Już jako dwudziestoletni student nadsyłał do lwowskiej "Gazety Narodowej” korespondencje, zatytułowane Kroniki Wiedeńskie. W wieku 23 lat nabył połowę udziałów spółki wydającej "Dziennik Polski”, z którym związał się na całe życie – jako współwłaściciel i redaktor naczelny. Czasopismo miało dwa wydania – poranne i wieczorne. W 1886 kupił drukarnię Karola Budweisera. W 1886 wydał swoją pierwszą książkę:" Z okien wagonu. Wrażenia z podróży po Skandynawii”.

Jego dorobek obejmuje poczytne opowiadanie historyczne, w tym" Krwawy rok 1846”, które napisał na poparcie tezy historycznej, że "rabację wywołała biurokracja austriacka" oraz opowiadanie" Rok złudzeń 1848”. Jego głównym dziełem jest biografia polityka galicyjskiego, zatytułowana" Wacław Michał Zaleski 1799-1849”, pionierska dla historii Galicji przedautonomicznej monografia źródłowa, zachowująca nadal wartość naukową. Opublikował szereg książek o charakterze reportażowym poświęconych m.in. Dalmacji, Styrii, Karyntii, Czechom, Słowacji i Morawom.

Należał do założycieli pierwszego w Polsce Towarzystwa Dziennikarzy Polskich, powołanego do życia we Lwowie w 1893 i był jego wieloletnim sekretarzem; był także wiceprezesem Związku Dziennikarzy w Austrii. Cieszył się dużą popularnością w kręgach dziennikarskich Austro-Węgier.

Z małżeństwa z Wandą Marią z Miałkowskich ślub 4 maja 1886 w Jeziernie miał trzy córki: Marię 1886-1889, Annę Ochocką 1891-1973 i Jadwigę Brezany 1890-1972. Był stryjem historyczki i nauczycielki Ireny Porębskiej.

Pochowany został we Lwowie na cmentarzu Łyczakowskim.