Poprzednia

ⓘ Ervin Bauer




                                     

ⓘ Ervin Bauer

Urodził się w Lewoczy, w Austro-Węgrzech obecnie Słowacja, w rodzinie o gruntownym wykształceniu. Jego ojciec, Simon Bauer, pracował jako nauczyciel języka francuskiego i niemieckiego, a także publikował tłumaczenia utworów niemieckich na węgierski oraz publikacje z zakresu lingwistyki. Matka uczyła angielskiego i francuskiego w szkole dla dziewcząt w Segedynie. W 1897 roku Simon Bauer zmarł na raka, pozostawiając żonę z trójką dzieci: 13-letnim Herbertem, 9-letnią Hildą oraz 6-letnim Ervinem. Starszy brat Ervina, Herbert, został pisarzem i krytykiem filmowym, posługując się węgierskim nazwiskiem Béla Balázs. Hilda Bauer studiowała języki obce i została nauczycielką. Cała rodzina obracała się w kręgach naukowych i kulturalnych, do przyjaciół Ervina należał m.in György Lukács.

Chciał studiować matematykę, ale pod wpływem matki zdecydował się na studia medyczne, najpierw w Budapeszcie, potem na Wydziale Medycznym Uniwersytetu w Getyndze. Już w czasie studiów zaangażował się w pracę badawczą, jeszcze przed ich ukończeniem opublikował pierwsze publikacje naukowe. W 1914 roku poznał o dziesięć lat starszą pisarkę Margit Kaffkę, ich wspólną podróż do Włoch przerwała informacja o wybuchu I wojny światowej. Zdecydowali się na powrót na Węgry, gdzie się pobrali. Ervin natychmiast po ukończeniu studiów został powołany do Armii Austro-Węgier i skierowany początkowo na front wschodni, a następnie do służby w szpitalu wojskowym w Temesvárze. W czasie pandemii grypy "hiszpanki" Margit Kaffka zachorowała i zmarła 1 grudnia 1918 roku. Podczas pobytu w Temesvárze Bauer kontynuował pracę naukową, zaczął się wówczas interesować ogólnym zagadnieniem życia.

W 1919 roku, po upadku Węgierskiej Republiki Rad, podczas fali białego terroru, Bauer zdecydował się opuścić Węgry. Wraz z drugą żoną, matematyczką Stefánią Szilárd, przebywali w Wiedniu, potem w Getyndze, w 1921 roku przenieśli się do Pragi, gdzie Bauer został zatrudniony na stanowisku asystenta na Wydziale Medycznym Uniwersytetu Karola. Z Pragi przeprowadzili się na krótko do Berlina, a następnie, w 1925 roku, na zaproszenie Nikołaja Siemaszko, ludowego komisarza ochrony zdrowia RFSRR, do Związku Radzieckiego.

Do 1931 roku pracował jako dyrektor departamentu Instytutu Higieny Pracy w Moskwie. Publikował w tym czasie artykuły dotyczące rozwijania metod testów krwi, ale także rozwijał swoje zainteresowania teoretycznymi podstawami życia. W 1930 roku ukazała się jego książka Podstawy fizyczne w biologii. W 1931 roku organizował Wydział Biologii Ogólnej w Instytucie Biologicznym im. K. Timiriazewa w Moskwie. W 1933 roku przeprowadził się do Leningradu, gdzie został dyrektorem Wydziału Badań nad Rakiem, a następnie Wydziału Biologii Ogólnej Instytutu Medycyny Eksperymentalnej Всесоюзный институт экспериментальной медицины - ВИЭМ.

W 1935 w Leningradzie ukazała się książka Biologia teoretyczna, w której szczegółowo zreasumował rozwój swojej zasady stałej nierównowagi żywej materii. Wychodząc od podstaw termodynamiki wyprowadzał opisy różnych zjawisk związanych z życiem, np metabolizmu, czy asymilacji. Dystansował się zarówno od witalizmu, jak i mechanicyzmu, część jego poglądów była nieco anachroniczna, ale ogólne zasady w sposób realistyczny opisywały żywe organizmy.

Bauer cieszył się dużym szacunkiem w ZSRR, o czym świadczy fakt, że zlecono mu zredagowanie hasła życie, w Wielkiej Encyklopedii Radzieckiej. Fakt ten nie uchronił go przed działaniami prowadzonymi w ramach Wielkiej Czystki. Małżeństwo Bauerów zostało aresztowane przez NKWD 4 sierpnia 1937 pod zarzutem szpiegostwa. Oboje zostali skazani na śmierć, rozstrzelani 11 stycznia 1938 i pochowani w zbiorowej mogile w nieznanym miejscu. Ich synowie 12-letni Michaił i 2-letni Karl zostali umieszczeni w domu dziecka. Uznanie Bauera za "wroga ludu" spowodowało, że egzemplarze książek jego autorstwa były usuwane z bibliotek i niszczone. Ograniczyło to i tak niewielki, ze względu na barierę językową zasięg jego prac.

W 1954 roku Bauerowie zostali zrehabilitowani, jednak pomimo oficjalnego stwierdzenia ich niewinności, data i miejsce ich śmierci pozostały utajnione do 1992 roku.

                                     

1. Źródła

  • Шноль С. Э. Эрвин Бауэр и теоретическая биология, Природа, 1990, 12, s. 78-84
  • Müller, Miklós 2005. Ervin Bauer 1890-1938, a martyr of science, The Hungarian Quarterly 178, s. 123-131 2005
                                     
  • Zulavsky Vilém Goppold von Lobsdorf 1912 Sztokholm Jenő Fuchs Béla Békessy Ervin Mészáros 1920 Antwerpia Nedo Nadi Aldo Nadi Arie de Jong 1924 Paryż Sándor
  • Hayes Jones Blaine Lindgren Anatolij Michajłow IO 1968 Willie Davenport Ervin Hall Eddy Ottoz IO 1972 Rod Milburn Guy Drut Thomas Hill IO 1976 Guy Drut
  • 16 kg Gustave Bauer William Nelson W George Mehnert W William Nelson Gustave Bauer P Nie awansował George Mehnert wolny los Gustave Bauer P waga do 56
  • Konkurencja Złoto Srebro Brąz 50 m stylem dowolnym Anthony Ervin USA Florent Manaudou FRA Nathan Adrian USA 100 m stylem dowolnym Kyle Chalmers
  •  Szwecja Lars Glasser Carl - Åke Ljung Bert Nilsson Gert Fredriksson Węgry Ervin Szörenyi Andreás Sovan Ferenc Wagner Ferenc Hatlaczki Austria Herbert Klepp

Użytkownicy również szukali:

...
...
...