Poprzednia

ⓘ Badania polityki kulturalnej




Badania polityki kulturalnej
                                     

ⓘ Badania polityki kulturalnej

Badania polityki kulturalnej – stanowią obszar badań akademickich, wyrosłych z kulturoznawstwa w 1990 roku. Po przeszło ćwierćwieczu od wykształcenia się tego obszaru badań terminy "Cultural Policy Research” oraz "Cultural Policy Studies” odnotowały prawie 100 milionów wyszukiwań w Internecie.

Badania polityk kulturalnych wyrosły z idei, że studia kulturowe powinny być prowadzone nie tylko w nurcie krytycznym, lecz także dążyć do maksymalizacji użyteczności wyników. W Princeton University w 1994 roku założono centrum sztuki i polityki kulturalnej ang. Center for Arts and Cultural Policy Studies, aby "zwiększyć jasność, dokładność i wyrafinowanie dyskursu na temat życia artystycznego i kulturalnego narodu.”

W tym ujęciu badania polityki kulturalnej prezentują interdyscyplinarne podejście, łącząc nauki społeczne, nauki humanistyczne, prawne oraz ekonomiczne. Ponieważ jednak wszystkie nauki polityczne cechuje dobór takiego zakresu badania polityk kulturalnych skupiają się na wymiarze teoretycznym policy, wymiarze formalno-instytucjonalnym polity oraz wymiarze praktycznym polityka, mających w szczególności wpływ na procesy decyzyjne i uzyskane wyniki. Badania polityki kulturalnej stawiają pytania: jakie rezultaty dla struktury społecznej przynoszą działania aktorzy społeczni? Jakie rezultaty osiągają przez te działania? Jakie cele pragną osiągnąć? Jaki jest wynik ich działań dla społeczeństwa i obywateli w wymiarze intelektualnym i artystycznym?

Wśród wielu departamentów studiów nad politykami kulturalnymi na całym świecie, istnieje kilka UNESCO Chairs in Cultural uruchomionych przez UNESCO w 1992 roku, w celu promowania i rozwoju międzynarodowej współpracy uniwersyteckiej. Należą do nich następujące ośrodki:

  • 412 Wilno, Litwa: Katedra UNESCO Polityki Kulturalnej i Zarządzania Kulturą 1998, Uniwersytet Wileński
  • 436 Debreczyn, Węgry: UNESCO Chair in Cultural Policy and Cultural Management 1999, Uniwersytet w Debreczynie
  • 454 Lomé, Togo: Chaire UNESCO sur les politiques culturelles pour le développement 1999, Centre régional d’action culturelle CRAC
  • 527 Girona, Hiszpania: Chaire UNESCO en matière de Politiques et de Coopération Culturelles 2001, Uniwersytet w Gironie
  • 546 Barcelona, Hiszpania: Chaire UNESCO d’études interculturelles 2001, Uniwersytet Pompeu Fabry
  • 572 Barcelona, Hiszpania: Chaire UNESCO de Diversité linguistique et culturelle 2002, Institut d’Etudes catalanes
  • 654 Saloniki, Grecja: Chaire UNESCO de politique interculturelle pour une citoyenneté active et solidaire 2004, Université de Macédoine
  • 827 Kazań, Rosja: UNESCO Chair in Eurosian studies, Cultural Diversity and Cultural Policies 2008, Kazański Uniwersytet Państwowy
  • 851 Buenos Aires, Argentyna: Chaire UNESCO d’esthétique et sociologie de la différence et de la diversité culturelle en Argentine 2009, Universidad Nacional Tres de Febrero
  • 978 Hildesheim, Niemcy: UNESCO Chair in Cultural Policy for the Arts in Development 2012, Uniwersytet w Hildesheim.

W Polsce zagadnieniem badania polityk kulturalnych zajmuje się Emil Orzechowski z Instytutu Kultury Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Jacek Purchla z Międzynarodowego Centrum Kultury.