Poprzednia

ⓘ Ulica 25 Czerwca w Radomiu




Ulica 25 Czerwca w Radomiu
                                     

ⓘ Ulica 25 Czerwca w Radomiu

Ulica 25 Czerwca w Radomiu – ulica w dzielnicy Śródmieście.

Łączy rondo Stanisława Mikołajczyka z ulicą Andrzeja Struga. Krzyżuje się z ulicami Waryńskiego, Zacisze, Sienkiewicza, Słowackiego, Dzierzkowską, Żeromskiego, Curie-Skłodowskiej, Kelles-Krauza, Partyzantów, Wysoką, Wodną oraz Filtrową. Jedna z najdłuższych ulic radomskiego Śródmieścia. Znajduje się w ciągu drogi powiatowej numer 5304W.

                                     

1. Historia i nazwy

Ulica została wytyczona w II poł. XIX wieku. Zabudowa pochodzi głównie z II poł. XIX i XX w. Nazwa ulicy wielokrotnie ulegała zmianom:

  • II połowa XIX w. – ok. 1925: ul. Wysoka
  • 1939–1945: Wehrmachtstraße
  • 1945–1989: ul. 1 Maja
  • od 1989: ul. 25 Czerwca
  • ok. 1925 – 1939: ul. 1 Maja

Obecna nazwa upamiętnia strajki i zamieszki, do których doszło w Radomiu 25 czerwca 1976, w trakcie tzw. Radomskiego czerwca. Była to największa akcją protestacyjna w ramach Czerwca 1976, którą spacyfikowały jednostki milicji i ZOMO.

                                     

2. Architektura

Zabudowa ulicy kształtowała się od II połowy XIX niemal do końca XX wieku i jest bardzo zróżnicowana pod względem stylów architektonicznych.

Parki publiczne

Przy ulicy znajdują się dwa zabytkowe parki miejskie – park im. Tadeusza Kościuszki XIX w. oraz park Leśniczówka XX w.

                                     

2.1. Architektura Gmachy użyteczności publicznej

  • skrzyżowanie z ulicą Żeromskiego – socrealistyczny budynek biurowy dawnych Zakładów Energetycznych Okręgu Wschodniego wzniesiony w latach 50. XX w. według projektu S. Bieńkuńskiego.
  • nr 68 – modernistyczny gmach Dyrekcji Lasów Państwowych z 1938 roku. W okresie okupacji niemieckiej w budynku kwaterowało dowództwo wojsk niemieckich. W okresie PRL był siedzibą Lasów Państwowych i Komitetu Wojewódzkiego PZPR 1975–1989. Od 1990 roku ponownie siedziba Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych. Podczas wydarzeń radomskich gmach został zdobyty i spalony przez strajkujących robotników.
  • nr 35a – eklektyczna kamienica czynszowa z przełomu XIX i XX wieku. Obecnie siedziba Młodzieżowego Domu Kultury im. Heleny Stadnickiej. W latach 1906–1939 siedziba Polskiej Macierzy Szkolnej.
  • skrzyżowanie z ulicą Wodną – zabytkowy budynek stacji pomp wodociągu miejskiego, zbudowany w latach 1925–1928 według projektu Feliksa Michalskiego.
  • nr 70 – budynki Zespołu Szkół Muzycznych im. Oskara Kolberga, wzniesione w latach 2009–2011 według projektu pracowni architektonicznej Archi-Rad. Budynek usytuowany jest na skraju zabytkowego Parku Leśniczówka. Najbardziej efektowną częścią gmachu jest mieszcząca 500 osób sala koncertowa o standardzie filharmonicznym, umożliwiającym organizowanie koncertów kameralnych, symfonicznych oraz konkursów muzycznych. Jest to najnowocześniejszy gmach szkoły o profilu muzycznym w Polsce i jeden z najnowocześniejszych w Europie.
  • nr 66 – neogotycki budynek z 1902 roku. W latach 1906–1912 siedziba Miejskiej Szkoły Rzemiosł, a w latach 1918–1954 Miejskiej Szkoły Rzemieślniczo-Przemysłowej im. Jana Kilińskiego w 1950 roku przekształconej w Technikum Mechaniczne im. Jana Kilińskiego. Od 1955 roku siedziba Techniku Samochodowego.


                                     

2.2. Architektura Parki publiczne

Przy ulicy znajdują się dwa zabytkowe parki miejskie – park im. Tadeusza Kościuszki XIX w. oraz park Leśniczówka XX w.

                                     

2.3. Architektura Zabytki

Rejestr zabytków

Do rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa wpisane są następujące obiekty:

  • nr 12 – dom, poł. XIX w.
  • nr 40 – dom, poł. XIX w.
  • nr 20 – kamienica, 1934
  • nr 68 – budynek Dyrekcji Lasów Państwowych, 1938
  • nr 4 – dom, XIX w.
  • nr 53 – dom, XIX w.
  • nr 18 – kamienica z oficynami, koniec XIX w.
  • nr 2 – dom, 1. ćw. XX w.
  • 25 Czerwca / Kolberga – Park Leśniczówka, poł. XX w.
  • nr 70 – budynek stacji pomp wodociągu miejskiego, 1926–28
  • nr 38 – dom, poł. XIX w.
  • nr 27 – kamienica, 1880
  • nr 43 – dom, 1. ćw. XIX w.
  • nr 14 – dom, poł. XIX w.
  • nr 66 – Miejska Szkoła Rzemiosł, 1903
  • nr 41 – dom, 1895
  • nr 45 – dom, XIX w.
Gminna ewidencja zabytków

Do Gminnej Ewidencji Zabytków Miasta Radomia, oprócz obiektów z rejestru zabytków, wpisane są też budynki stan z 2017:

  • nr 48 – dom murowany, koniec XIX w.
  • nr 65 – dom murowany, pocz. XX w.
  • nr 36a – dom murowany, koniec XIX w.
  • nr 57 – budynek mieszkalny, 1955
  • nr 50 – dom murowany, pocz. XX w.
  • nr 8 – dom murowany, koniec XIX w.
  • nr 13 – dom murowany, pocz. XX w.
  • nr 60 – dom murowany, pocz. XX w.
  • nr 11 – dom murowany, pocz. XX w.
  • nr 39 – dom murowany, koniec XIX w.
  • nr 16 – dom murowany, koniec XIX w.
  • nr 15 – dom murowany, pocz. XX w.
  • nr 35 – dom murowany, koniec XIX w.
  • nr 34, 34a – dom murowany, koniec XIX w.
  • nr 37 – dom murowany, koniec XIX w.

Użytkownicy również szukali:

radom 25 czerwca remont,

...
...
...