Poprzednia

ⓘ The Sekhmet hypothesis




                                     

ⓘ The Sekhmet hypothesis

The Sekhmet Hypothesis po raz pierwszy została opublikowana przez Iaina Spencea w 1995 roku. Hipoteza sugeruje możliwe powiązanie między wyłanianiem się młodzieżowych symboli kulturowych a cyklem słonecznym trwającym 11 lat. Hipoteza została ponownie opublikowana w 1997 roku w dzienniku Towards 2012 i w 1999 roku w magazynie Sleazenation.

                                     

1. Pochodzenie hipotezy

Źródło hipotezy można znaleźć w książce Roberta Antona Wilsona Powstający Prometeusz, w której Wilson przedstawił osobliwą korelację pomiędzy symbolem dzieci kwiatów a stanem "przyjacielskiej słabości" uległości. Spence poszerzył obserwacje o badania nad różnymi młodzieżowymi archetypami i połączył ich zachowanie z czterema atawistycznymi życiowymi skryptami. Na ideę łączenia popkultury z cyklami słonecznymi miał wpływ Peter J. Carroll w książce Psychonauta. Sekhmet to egipska bogini słońca.

                                     

2. Wpływ na komiks

Autor Grant Morrison wykorzystał ideę w swojej serii Invisibles 1994–2000 i New X-Men 2001–2004. Morrison przedyskutował poglądy dotyczące hipotezy w swojej książce Supergods 2011, wymieniając zagadnienie jako inspirację dla historii Riot at Xaviers. Bohater historii, Kid Omega, wykazuje wrogie usposobienie i wymyka się spod kontroli co skutkuje zagrożeniem dla całego instytutu.

Robert Salkowitz przedyskutował hipotezę Sekhmet podczas panelu Comic-Con and the Business of Pop Culture, na którym kwestionował podejście Morrisona sugerując, że teoria pokoleniowa Straussa–Howea może lepiej wyjaśniać zachowania w popkulturze.