Poprzednia

ⓘ Kategoria:Polskie szkolnictwo wojskowe




                                               

Kawaleryjskie kursy Legionów Polskich

W trzeciej dekadzie listopada Legiony Polskie zostały przetransportowane z rejonu przyfrontowego na obszar Królestwa Polskiego. Dyslokacja oddziałów legionowych była następstwem aktu 5 listopada, podpisanego przez przedstawicieli dwóch zaborców. W ramach wspomnianej dyslokacji 1 Pułk Ułanów Legionów Polskich stanął w Ostrołęce. W lutym 1917 roku, w związku z planami organizacji Wojska Polskiego w oparciu o kadry Legionów Polskich, przestąpiono do szkolenia stanów osobowych pułku. 5 lutego w Ostrołęce rozpoczął się kawaleryjski kurs oficerski, nazywany również niższym kawaleryjskim kursem o ...

                                               

Szkoła Aplikacyjna

Szkoła Wojskowa Aplikacyjna – szkoła kształcąca kandydatów na oficerów Wojska Polskiego Królestwa Kongresowego.

                                               

Szkoła Aplikacyjna Artylerii i Inżynierów

Szkoła Aplikacyjna Artylerii i Inżynierów – specjalistyczna wyższa szkoła wojskowa, utworzona w Warszawie w 1809. Jej siedziba mieściła się w gmachu Collegium Nobilium pijarów w Warszawie przy ul.Miodowej. Istniała do 1812. Szkoła kształciła oficerów artylerii i wojsk inżynieryjnych. Przyjmowano do niej cywilów w wieku 16-24 lat i żołnierzy służby czynnej w wieku do 30 lat. Liczba słuchaczy była ograniczona do 12. Jej program oparty był na programie francuskiej szkoły artylerii i inzynierii w Metzu. Komendantem szkoły był kapitan M.Roguet. W 1820 na bazie jej doświadczeń stworzono Szkołę A ...

                                               

Szkoła Podchorążych Polskiego Korpusu Posiłkowego

Szkoła Podchorążych Polskiego Korpusu Posiłkowego – szkoła kształcąca kandydatów na oficerów piechoty Polskiego Korpusu Posiłkowego, powstała we wrześniu 1916 roku w Małopolsce. Po likwidacji Legionów Polskich we wrześniu 1916 powstał z części sił Legionów Polski Korpus Posiłkowy. Przy dowództwie Polskiego Korpusu Posiłkowego powołano Szkołę Podchorążych. W szkole kształcono według programu austriackiej szkoły podchorążych rezerwy czasu wojennego. Kurs trwał 7 tygodni, 376 godzin szkoleniowych. Do Szkoły przyjmowano przeszkolonych żołnierzy i podoficerów, najchętniej z doświadczeniem bojow ...

                                               

Szkoła Podchorążych Rezerwy

Szkoła Podchorążych Rezerwy – w Wojsku Polskim szkoła wojskowa kształcąca kandydatów na oficerów rezerwy. Nazwa wywodzi się z okresu międzywojennego, kiedy to utworzono Szkoły Podchorążych Rezerwy. Do służby byli powoływani poborowi z cenzusem absolwenci szkół średnich lub studiów. Służba trwała rok i składała się z okresu nauki w szkole, podczas której żołnierze posługiwali się tytułem szeregowego z cenzusem. Szkolenie kończyło się egzaminem i absolwenci otrzymywali stopień kaprala i tytuł podchorążego w wyjątkowych sytuacjach plutonowego podchorążego. Drugim okresem służby już podchorąże ...

                                               

Wolna Szkoła Wojskowa

Wolna Szkoła Wojskowa – tajna szkoła wojskowa działająca w Warszawie i Kijowie w pierwszym roku I wojny światowej. Wolna Szkoła Wojskowa została zorganizowana przez środowiska patriotycznej młodzieży skupionej w Organizacji Młodzieży Narodowej i organizacjach strzeleckich. Działała w okresie od 2 września 1914 roku do 20 czerwca 1915 roku. Inicjatywę powołania Szkoły poparł komendant Okręgu Warszawskiego Polskiej Organizacji Wojskowej Tadeusz Józef Żuliński. Komendantem szkoły został Konrad Libicki, członek Komendy POW, a jego zastępcą był Wacław Jędrzejewicz. Libicki był absolwentem Ofice ...

Użytkownicy również szukali:

...
...
...