Poprzednia

ⓘ Beatrice Cenci




Beatrice Cenci
                                     

ⓘ Beatrice Cenci

Beatrice Cenci – włoska szlachcianka, znana z zamordowania swojego ojca i słynnego na całą Europę procesu przed sądem papieskim w Rzymie. Bohaterka legend, dzieł sztuki, oper i dramatów.

Beatrice była jedyną córką wpływowego rzymskiego arystokraty Francesca Cenci – znanego okrutnika i rozpustnika, który niejednokrotnie był więziony przez włoską inkwizycję i sądy papieskie, i jego pierwszej żony Ersilii Santa Croce. Rodzina Beatrice mieszkała od pokoleń w Palazzo Cenci w Rzymie, wybudowanym na ruinach średniowiecznego zamku na granicy rzymskiego getta. Z pierwszego małżeństwa z Ersilią Santa Croce Francesco miał syna Giacomo i córkę Beatrice, a ze związku z drugą żoną, Lucrezią Petroni – syna Bernarda.

                                     

1. Przyczyny ojcobójstwa, morderstwo i proces

Według opinii współczesnych i późniejszej legendy, Francesco Cenci znęcał się nad swoimi obiema żonami, synami z obu małżeństw, wielokrotnie gwałcił Beatrice i zmuszał ją do patrzenia na maltretowanie najpierw matki, a potem macochy. Kilkakrotnie był aresztowany przez sądy papieskie i inkwizycję za kazirodztwo, znęcanie się nad rodziną, sodomię i ateizm, ale za każdym razem był uwalniany dzięki przekupstwu, swoim wpływom i poręczeniom bogatych arystokratów. Beatrice próbowała powiadomić odpowiednie władze, napisała nawet list do papieża, ale wpływy jej ojca na dworze papieskim były zbyt silne, by mogła mu zaszkodzić. Kiedy Francesco dowiedział się o usilnych próbach córki, odesłał ją wraz z jej macochą do jednego ze swoich zamków znajdujących się w Abruzzach.

Giacomo, Beatrice, Bernardo i Lucrezia postanowili znaleźć inny sposób na pozbycie się nieznośnego prześladowcy i wkrótce potem zorganizowali spisek. Kiedy w 1598 roku Francesco przybył do zamku, w którym znajdowała się jego córka i żona, kobiety przekonały dwóch z jego zadłużonych wasali z których jeden był kochankiem Beatrice do otrucia Francesca. Miał umrzeć nie wywołując żadnych podejrzeń, co miało być efektem jego grzesznego życia. Kiedy trucizna okazała się zbyt słaba, by pozbawić Cenciego życia, rodzina wysłała do jego sypialni zabójców, którzy zabili go poprzez wbicie długich gwoździ w oczy i zepchnęli ciało z pałacowego balkonu nad mulistym zakolem Tybru. Ukruszyli fragment balustrady, by sprawić wrażenie, że śmierć Francesca była skutkiem nieszczęśliwego wypadku. Nikt w Rzymie nie uwierzył w tę możliwość.

Nieobecność Francesca została zauważona przez towarzyszy jego przyjemności i papieską policję poszukującą go w sprawie morderstwa jednego z jego nastoletnich kochanków. Pojmano obu zadłużonych wasali Cenciego, z których kochanek Beatrice zmarł wskutek tortur. Dzieci i żona Francesca wysłali przyjaciół rodziny w celu porwania drugiego wasala z więzienia i zamordowania go gdzieś po drodze, zanim zdołałby wymienić nazwiska swoich zleceniodawców. Mimo podejmowanych zabiegów konspiracja wyszła na jaw i pozostali członkowie rodu Cenci zostali aresztowani, zmuszeni do przyznania się do winy i skazani na śmierć. Lud Rzymu znający obyczaje Francesca, cierpienie jego rodziny i litujący się nad młodością jego dzieci próbował wymóc zmianę wyroku sądu papieskiego na dożywotnie więzienie. Wysłano nawet petycję w tej sprawie do papieża Klemensa VIII, który zmienił swoją decyzję, ale po tym jak jeden z kuzynów Beatrice, Guidobaldo Santa Croce zamordował swoją matkę, by odziedziczyć jej majątek, nie okazał Cencim litości. O świcie 11 września 1599 roku czwórka skazanych została wyprowadzona na most prowadzący do Zamku Świętego Anioła i wprowadzona na zmontowany pośpiesznie szafot. Giacomo został skazany na powieszenie, poćwiartowanie i spalenie, Beatrice i Lucrezia na ścięcie na mannaji – prototypie gilotyny, a Bernardo na przyglądanie się ich śmierci, pozbawienie majątku i dożywotnie galery. Po spaleniu Giacoma przyszedł czas na Lucrezię i Beatrice – przerażona kobieta stała jak sparaliżowana, podczas gdy jej pasierbica wskoczyła szybko na blat urządzenia, zasłaniając długą suknią nogi i położyła głowę pod ostrze. Podobno kiedy Lucrezia krzyknęła "Boję się”, Beatrice cicho i z godnością odpowiedziała "Tak trzeba, matko”. Jej ciało zostało zabalsamowane i złożone w kościele San Pietro in Montorio.

                                     

2. Legenda

Popularność Beatrice i jej nieszczęście szybko przyczyniły się do powstania legendy o niewinnej ofierze żądzy ojca, która co roku w wigilię swojej śmierci pojawia się na moście św. Anioła i stoi tam z zawiniątkiem. Beatrice Cenci stała się symbolem ludu rzymskiego opierającego się okrucieństwu arystokracji.

                                     

3.1. Beatrice Cenci w kulturze Sztuki, wiersze, dramaty, eseje, opery, nowele

  • Sztuka The Unnatural Combat, Philipa Massingeraok. 1619 zawierająca odwołania do historii morderstwa Francesca Cenciego
  • Sztuka Béatrix Cenci, Astolpha de Custine z 1833
  • Nowela Cenci, Stendhala z 1837
  • Sztuka The Cenci: Tragedia w trzech aktach, Percy’ego Shelleya napisana w 1818 roku
  • Dramat Beatryks Cenci, Juliusza Słowackiego z 1832
  •  Wiersz Beatrix Cenci, Kazimierz Przerwa-Tetmajer
  • Opera Beatrix Cenci, Ludomir Różycki
  • Sztuka Les Cenci, Antonina Artauda z 1935
  • Sztuka Beatriz Cenci, Gonçalvesa Diasa
  • Sztuka Beatrice Cenci, Alberta Moravii
  • Sztuka Nemesis, Alfreda Nobla
  • "11 settembre 1599 a Beatrice Cenci”, utwór w poetyckiej prozie Sabrina Gatti pisarka włoska, w "Tronie biednych” 2020
  • Esej The Cenci Aleksandra Dumas z 1840
  • Opera Beatrix Cenci, Alberta Ginastery


                                     

3.2. Beatrice Cenci w kulturze Rzeźby i obrazy

  • Posąg amerykańskiej rzeźbiarki Harriet Goodhue Hosmer, Beatrycze Cenci z 1857, obecnie w Bibliotece Handlowej Mercantile Library Uniwersytetu Missouri w St. Louis.
  • Obraz manierystycznego malarza Guida Reniego, Beatrycze Cenci
                                     
  • Albrecht - Loretan Skład drużyny: Beatrice Schranz, Nicole Zbinden, Elvira Knecht, Barbara Mettler Skład drużyny: Beatrice Schranz, Natascia Leonardi, Elvira
  • zaliczany w poczet nurtu giallo. Kolejnym znaczącym dziełem reżysera była Beatrice Cenci film w znaczący sposób ukazujący niechęć do organów kościoła katolickiego
  • Urodził się 8 grudnia 1608 roku w Mediolanie, jako syn Carla Omodeia i Beatrice Lurani. Studiował na Uniwersytecie w Perugii, gdzie uzyskał doktorat utroque
  • jako Emka 2003: Lekcja angielskiego, jako Marta 2001: Beatryks Cenci jako Beatryks Cenci Teatr 6 Piętro w Warszawie 2019: Niezwyciężony, jako Emily Polskie
  • 78 - 98. Jest tylko Bearycze. I właśnie jej nie ma Szkice do portretu Beatrice Cenci Śląskie Studia Polonistyczne 2012, nr 1 - 2, s. 131 - 151. Dobrze byłoby
  • 1501 1465 Scipione del Ferro, włoski matematyk zm. 1526 1577 Beatrice Cenci włoska patrycjuszka zm. 1599 1581 Clément Metézeau, francuski inżynier
  • 1315 1484 Philibert Hugonet, francuski kardynał ur. ? 1599 Beatrice Cenci włoska patrycjuszka ur. 1577 1603 lub 10 września Krzysztof Warszewicki
  • Portret Beatrice Cenci 1662, Galleria Nazionale d Arte Antica, Rzym.
  • Lindquist 1977: Julia jako Julia 1976: Siedmioprocentowy roztwór The Seven - Per - Cent Solution jako Lola Deveraux 1975: Po sezonie Out of Season jako Ann 1974:
  • belle et tais - toi Loulou Marc Allégret Mylene Demongeot, Henri Vidal, Beatrice Altariba, Darry Cowl, Roger Henin, Rene Lefvere, Jean - Paul Belomondo, Robert
  • Zawodniczka Konkurencja CF SP FS TFP Miejsce Beatrice Gelmini Solistki 15 17 11 26.8 11
  •  NRD Katrin Apel Steffi Kramer Gabriele Hess Ramona Henke Szwajcaria Beatrice Schranz Natascia Leonardi Elvira Knecht Barbara Mettler 1991 Reit im Winkl

Użytkownicy również szukali:

...
...
...