Poprzednia

ⓘ Eugeniusz Strzeboński




Eugeniusz Strzeboński
                                     

ⓘ Eugeniusz Strzeboński

Eugeniusz Strzeboński – polski ratownik górski, przewodnik i działacz turystyczny, taternik, z zawodu ślusarz.

                                     

1. Życiorys

Od 1947 roku wspinał się w Tatrach, gdzie był autorem kilku pierwszych przejść. Uczestniczył również w wyprawach w Alpy, na Kaukaz oraz w góry Rumunii, Bułgarii i Grecji gdzie zdobył m.in. Olimp.

W latach 1948-1950 uzyskał uprawnienia przewodnika tatrzańskiego wszystkich klas, aktywnie działając w zakopiańskim Kole Przewodników Tatrzańskich. Od 1949 roku szkolił przewodników, a od 1961 roku był członkiem komisji egzaminacyjnej dla przewodników tatrzańskich. Od 1949 roku należał do Klubu Wysokogórskiego. Był instruktorem taternictwa od 1955 roku - starszym instruktorem, a od 1961 roku - również taternictwa jaskiniowego. Posiadał uprawnienia instruktorskie Polskiego Związku Narciarskiego.

W 1948 roku wstąpił w szeregi Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego, przekształconego następnie w Grupę Tatrzańską GOPR. Od 1950 roku był instruktorem ratownictwa górskiego. Za swe zasługi dla ratownictwa w 1955 roku został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. Dwukrotnie kierował Grupą Tatrzańską GOPR: w latach 1960-1964 oraz od kwietnia do września 1972 roku. Brał udział w ponad 500 akcjach ratowniczych. Zmarł nagle na zawał serca podczas jednej z nich, prowadzonej w Dolinie za Mnichem.

Po śmierci został pochowany na Nowym Cmentarzu w Zakopanem. Tablica poświęcona jego pamięci znajduje się również na Tatrzańskim Cmentarzu Symbolicznym pod Osterwą.

                                     
  • Instruktorami byli ratownicy tatrzańscy, m.in. Tadeusz Pawłowski, Eugeniusz Strzeboński i Tadeusz Gąsienica - Giewont. Pierwsze miesiące działalności nie