Poprzednia

ⓘ Tadeusz Bietkowski




                                     

ⓘ Tadeusz Bietkowski

Tadeusz Adolf Bietkowski – doktor praw, kapitan służby sprawiedliwości Wojska Polskiego, major Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

                                     

1. Życiorys

Urodził 30 lipca 1895 1891 w Buczaczu. Był synem Mariana i Heleny z domu Praczyńskiej. Ukończył gimnazjum.

Po wybuchu I wojny światowej służył w oddziałach strzeleckich od 6 sierpnia 1914, a następnie wstąpił Legionów Polskich, od września 1914 służył w 1 szwadronie 1 pułku ułanów pod dowództwem ppłk. Władysława Beliny-Prażmowskiego. Z uwagi na problemy ze zdrowiem został zwolniony ze służby w legionach 17 marca 1915. Następnie pracował w batalionie uzupełniającym nr 1 od końca sierpnia 1915, w biurze werbunkowym Departamencie Wojskowym Naczelnego Komitetu Narodowego w Puławach oraz w 1 pułku piechoty od lipca 1916. Został zwolniony ze służby w połowie stycznia 1918. Jego brat Stanisław ur. 1891, także służył w Legionach. U kresu wojny od początku listopada 1918 bracia Stanisław i Tadeusz Bietkowscy w stopniach podchorążych w szeregach Lotnego Konnego Oddziału Karabinów Maszynowych Naczelnej Komendzie brali udział w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości obaj zostali przyjęci do Wojska Polskiego. Brali udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Tadeusz Bietkowski został awansowany do stopnia porucznika kawalerii. W 1923, 1924 był oficerem zawodowym 2 pułku ułanów w garnizonie Suwałki. W jednostce pełnił funkcję dowódcy plutonu i zastępcy dowódcy szwadronu karabinów maszynowych. Został instruktorem wyszkolenia strzeleckiego w Centrum Wyszkolenia Kawalerii. Ukończył studia uzyskując tytuł naukowy doktora praw. Później został zweryfikowany w stopniu kapitana w korpusie oficerów sądowych ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1927 i na przełomie lat 20. i 30. sprawował stanowisko podprokuratora przy Wojskowym Sądzie Okręgowym nr VI we Lwowie. Później został naczelnikiem wydziału Izby Skarbowej we Lwowie.

Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez Sowietów i deportowany w głąb Związku Radzieckiego. Po zawarciu układu Sikorski-Majski z 30 lipca 1941 został zwolniony i został przyjęty do formowanych Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR. Później pełnił funkcję sędziego wojskowego w 2 Korpusie Polskim w składzie Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Mianowany do stopnia majora w korpusie oficerów sądowych.

Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Zmarł 4 lutego 1977 i został pochowany na cmentarzu Laggantygown szkockiej miejscowości Aviemore.

                                     
  • leczeniu. Jego brat Tadeusz ur. 1895 także służył w legionach. U kresu wojny od początku listopada 1918 bracia Tadeusz i Stanisław Bietkowscy w stopniach podchorążych
  • Konstanty Abłamowicz Stanisław Bietkowski Tadeusz Bietkowski Wacław Budzyński Bolesław Wieniawa - Długoszowski Stanisław Korczak Tadeusz Korniłowicz Włodzimierz
  • horodelskiej w 1413 roku przeniesiony na Litwę. Spośród około 270 rodów Tadeusz Gajl podaje 274 używających Półkozica, największe znaczenie uzyskali Ligęzowie
  • instruktor Grupy Przygotowawczej Sportu Konnego 1937 - 1939 por. kaw. Tadeusz Bietkowski instruktor wyszkolenia strzeleckiego por. Jan Włodarkiewicz Oficerowie
  • Aleksander Hauser 1931 Stanisław Bietkowski Benedykt Halicz Leon Schnür - Pepłowski Absolwenci Józef Bryk Tadeusz Danilewicz oficer 1913 Jan Dobrzański
  • Bernatowicz, Beski, Bętkowski, Biedkowski, Biedunkowicz, Biegański, Bielski, Bietkowski Bobowski, Bogacki, Borakowski, Borysowski, Borzyszkowski, Bratkowski
  • Numeracja niektórych z nich pochodzi od Tadeusza Gajla, który oparł ją w większości o numerację J.K. Ostrowskiego. Tadeusz Gajl wymienia następujące odmiany:
  • Gato Barbieri argentyński saksofonista jazzowy i kompozytor Marian Bietkowski polski matematyk, specjalista geometrii wykreślnej, doc. dr inż., kawaler

Użytkownicy również szukali:

...
...
...