Poprzednia

ⓘ Eparchia brytyjska i irlandzka




Eparchia brytyjska i irlandzka
                                     

ⓘ Eparchia brytyjska i irlandzka

Eparchia brytyjska i irlandzka – historyczna eparchia Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji, z siedzibą w Londynie. Jej ostatnim ordynariuszem był biskup richmondzki i zachodnioeuropejski Ireneusz, zaś funkcję katedry pełnił sobór Zaśnięcia Przenajświętszej Bogurodzicy i Świętych Carskich Męczenników w Londynie.

W 2019 r. Rosyjski Kościół Prawosławny poza granicami Rosji zdecydował o połączeniu eparchii brytyjskiej i irlandzkiej z eparchią genewską i zachodnioeuropejską, tworząc jedną administraturę z katedrą w Londynie.

                                     

1. Historia

Pierwsza placówka duszpasterska Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji w Wielkiej Brytanii powstała w 1926. W wymienionym roku wspólnota parafialna przy cerkwi św. Filipa podzieliła się na zwolenników Cerkwi Zagranicznej i tych, którzy pragnęli pozostać w jurysdykcji Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Na początku XXI w. Rosyjski Kościół Prawosławny poza granicami Rosji prowadził w Wielkiej Brytanii i Irlandii sześć parafii, obsługiwanych przez 10 kapłanów i jeden klasztor, założony w 1954 żeński monaster Zwiastowania w Londynie. W 2015 r. w eparchii działał męski monaster św. Pantelejmona w Clacton-on-Sea.

Ordynariusze eparchii

  • Marek Arndt, 1986–2016
  • Konstantyn Jessienski, 1981–1986
  • Hilarion Kapral p.o., 2016–2018
  • Ireneusz Steenberg, 2018–2019
  • Nikodem Nagajew, 1954–1976
                                     

2. Świątynie i parafie eparchii

  • Sobór Zaśnięcia Przenajświętszej Bogurodzicy i Świętych Carskich Męczenników w Londynie
  • Cerkiew św. Elżbiety Nowomęczennicy w Rake Lane
  • Cerkiew Ikony Matki Bożej "Wszystkich Strapionych Radość” w Mettingham
  • Cerkiew św. Kolmana w Co. Laois Irlandia
  • Cerkiew św. Jana z Szanghaju i San Francisco w Belfaście
  • Cerkiew św. Jana w Colchesterze

Eparchia administrowała ponadto kaplicą w pałacu Buckingham, przeznaczoną dla prawosławnych członków rodziny księcia Filipa. Posiadała dwie placówki misyjne nieposiadające statusu parafii i jedną kaplicę.