Poprzednia

ⓘ Film 3D




Film 3D
                                     

ⓘ Film 3D

Film 3D – szereg technik, w których dzięki różnorodnej technologii uzyskuje się iluzję głębi ruchomych obrazów. Główną techniką pozwalającą na uzyskanie wrażenia głębi jest przedstawienie obserwatorowi dwóch różnych obrazów prawemu i lewemu oku.

                                     

1. Techniki

Podstawowe techniki generowania obrazu stereograficznego, osobnego dla obojga oczu:

  • Obraz anaglificzny – kombinacja na jednej kartce, zdjęciu lub filmie dwóch obrazów – czerwonego i zielonego lub niebieskiego, po założeniu odpowiednich okularów, do każdego oka nie dociera jeden z obrazów, przez co zachodzi iluzja trójwymiarowości.
  • Naprzemienna sekwencja klatek – Widzowi dostarczamy podwojoną ilość zazwyczaj 48 zamiast 24, lub w telewizorach 120 zamiast 60 klatek na sekundę. Przeznaczone są na przemian dla lewego i prawego oka. Widz musi założyć specjalne okulary tzw. LCD shutter glasses, które błyskawicznie odcinają i ponownie przepuszczają światło, tak by "dawkować" odpowiednie klatki do odpowiednich gałek ocznych. Okulary muszą być zasilane. Rozwiązanie to jest najpopularniejsze w grach komputerowych
  • IMAX – technologia wykorzystująca polaryzację fali świetlnej. Obrazy z projektorów przechodzą przez polaryzatory obrócone względem siebie o 90°. Okulary spełniają rolę analizatora, przepuszczając jedynie obraz przeznaczony dla danego oka.

Projektory przestrzenne:

  • Ekrany obrotowe – Półprzezroczysta powierzchnia ekranu obraca się z wielką prędkością ok. 600 rpm, dzięki temu "w każdym” momencie w całym obrębie bryły wyświetlacza mamy ekran i możemy w całej objętości rysować obraz m.in. na zasadzie monitora CRT lub projektora i zestawu luster. Eksperymentuje się również z obrotowymi wyświetlaczami LED. Obraz jest półprzezroczysty i zamknięty pod szkłem.
  • Laser Display – Niewielka bryłka specjalnego szkła służy jako ekran. Dwa lasery podczerwone o nieznacznie różnej długości fali pobudzają jony wewnątrz bryłki do świecenia, w punkcie, gdzie wiązki się krzyżują. W ten sposób, krzyżując je w różnych punktach, uzyskujemy trójwymiarowy obraz. Istnieją tylko eksperymentalne urządzenia, rozwiązanie to zupełnie się nie przyjęło. Prototypy rysowały obraz również animowany w sześcianie o krawędzi 1.5 cm.
  • Ekrany wolumetryczne – Seria 20 ekranów typu "LCD shutter". W danym momencie 19 ekranów przepuszcza całkowicie światło i tylko jeden działa jako zwykły ekran, na który rzucany jest od tyłu obraz. Daje to efekt 20 poziomów głębi. Firma LightSpace Technologies oferuje ekran Depth Cube 1024×768×20, co daje 15.3 miliona wokseli przestrzennych odpowiedników pikseli. 100 Hz 20 Hz w przypadku 3D.
  • Laser Plasma – Laser pracujący w podczerwieni emituje około 100 impulsów na sekundę, każdy o czasie trwania jednej nanosekundy. Dzięki soczewce cała wiązka skupia się w jednym punkcie, tworząc świecącą kulę plazmy. Obecnie urządzenie jest w stanie tworzyć obraz w objętości jednego metra sześciennego. Punkt skupienia wiązki jest regulowany przez soczewkę i dwa lustra.