Poprzednia

ⓘ Cmentarz Centralny w Gliwicach




Cmentarz Centralny w Gliwicach
                                     

ⓘ Cmentarz Centralny w Gliwicach

Cmentarz Centralny – cmentarz położony w Gliwicach przy ulicy Kozielskiej, na granicy dzielnic Stare Gliwice i Wojska Polskiego.

                                     

1. Historia

Nekropolię o powierzchni 22 ha założono w latach 1924–1927, według projektu gliwickiego miejskiego radcy budowlanego Karla Schabika oraz architekta zieleni o nazwisku Riedel. Zaplanowano ją jako założenie parkowe, w kształcie prostokąta, łączące w sobie funkcje grzebalne z parkiem oraz miejscem sztuki i wypoczynku. Dla zachowania wysokiej wartości artystycznej i wzorcowej architektury w początkowym okresie nie pozwalano na swobodne nasadzenia kwiatów, gdyż każda część była obsadzana innym rodzajem roślin. Gatunkami dominującymi są brzozy, sosny wejmutki, świerki pospolite i lipy drobnolistne. Wzdłuż alej znajdują się małe formy architektoniczne, między innymi fontanny zwieńczone rzeźbami.

Od każdej z dwóch monumentalnych bram głównych prowadzi szeroka aleja, o długości 108 metrów. Na ich końcu znajduje się dom przedpogrzebowy, którego wnętrze zaprojektował gliwicki artysta Erich Johannes Gottschlich jego malowidła zostały w latach późniejszych zamalowane. Za domem przedpogrzebowym znajduje się grupa rzeźbiarska dłuta Paula Ondruscha, przedstawiająca opłakujących ukrzyżowanego Chrystusa.

W 1925 na teren cmentarza Centralnego przeniesiono drewniany kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny z Zębowic koło Olesna. Pięć lat później za kaplicą wybudowano krematorium, które działało do 1945. Po II wojnie światowej ulokowano na cmentarzu 14 mogił zbiorowych z prochami żołnierzy Wojska Polskiego, zmarłych w niewoli od ran. W 1948 utworzono 8 mogił zbiorowych, gdzie pochowano zmarłych podczas marszu śmierci z Auschwitz-Birkenau do tego czasu spoczywali oni w mogiłach rozproszonych wzdłuż trasy marszu. W 1992 drewniany kościół został rozebrany.